Το Καλοκαίρι προσφέρεται για να διαβάζεις βιβλία. Έτσι όταν έπεσε στα χέρια μου το 600 σελίδων βιβλίο της Κολομβιανής πολιτικού, πρώην γερουσιαστού και ακτιβίστριας κατά της πολιτικής διαφθοράς Ίνγκριντ Μπετανκούρ, (25/12/1961–..) «Και η σιωπή έχει ένα τέλος» κυριολεκτικά το «ρούφηξα».
H Μπετανκούρ, ενώ έκανε προεκλογική εκστρατεία ως υποψήφια των Οικολόγων Πράσινων για την προεδρία της Κολομβίας, απήχθηκε (23/2/2002) μαζί με τη διευθύντρια της προεκλογικής εκστρατείας της και βοηθό της, Κλάρα, από τις επαναστατικές ένοπλες δυνάμεις της Κολομβίας (FARC). Διασώθηκε από τις κολομβιανές δυνάμεις ασφαλείας μετά από εξήμισι χρόνια (2/7/2008) μαζί με άλλους 14 άντρες ομήρους (3 πολίτες των ΗΠΑ και 11 Κολομβιανούς αστυνομικούς και στρατιώτες). Αρχικά ήταν μαζί της η βοηθός της Κλάρα αλλά αργότερα τις χώρισαν επειδή η Κλάρα έμεινε έγκυος από ένα αντάρτη και γέννησε ένα αγοράκι, οπότε η Μπετανκούρ έμεινε η μόνη γυναίκα.
Το λάθος της Μπετανκούρ ήταν ότι εμπιστεύτηκε την κυβέρνηση του κύριου αντιπάλου της ότι ήταν ασφαλισμένα να κάνει προεκλογική εκστρατεία σε επικίνδυνη για αντάρτες (FARC) περιοχή. Η απαγωγή της έλαβε παγκόσμια κάλυψη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, επειδή είχε λάβει τη γαλλική υπηκοότητα αφότου παντρεύτηκε Γάλλο διπλωμάτη.
Στο βιβλίο της καταγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια τις κακουχίες που είχε υποστεί όλα αυτά τα χρόνια. Υπήρξε η πιο διάσημη κρατούμενη και τύγχανε «ειδικής» μεταχείρισης. Περιγράφει την καθημερινή ζωή στα στρατόπεδα, τις ταπεινώσεις και τους βάναυσους φρουρούς, τις πολλές αποτυχημένες απόπειρές της να δραπετεύσει και τις τεταμένες σχέσεις μεταξύ των ομήρων. Οι αντάρτες μετακινούσαν τους ομήρους πολύ τακτικά μέσα στην ζούγκλα υποβάλλοντας τους σε ατέλειωτες πεζοπορίες. Οι συνθήκες υγιεινής ήταν ανύπαρκτες με αποτέλεσμα να προσβληθούν από μολυσματικές αρρώστιες. Έκαναν μπάνιο στα κρύα νερά των ποταμών.
Η συνύπαρξη τόσων διαφορετικών ανθρώπων σε μικρό χώρο κάτω από άθλιες συνθήκες προκάλεσε διαφωνίες και ποικίλες αντιδράσεις μεταξύ τους. Για παράδειγμα όταν μετά από μια αποτυχημένη απόδραση, οι αντάρτες είχαν την Κλάρα και την Ίνγκριντ δεμένες στο ίδιο δέντρο μέρα νύχτα, για περισσότερο από ένα μήνα, είχε αποτέλεσμα προστριβές μεταξύ τους και οι δύο γυναίκες απομακρύνθηκαν η μία από την άλλη.
Μερικοί υποστηρίζουν ότι η στάση της Μπετανκούρ ήταν εξαιρετική, αντιστάθηκε στους καθημερινούς εξευτελισμούς των ανταρτών και αρνήθηκε να συμβιβαστεί μαζί τους. Οι αντάρτες περιέγραψαν την αδιαλλαξία και το «ηφαιστειώδες ταμπεραμέντο» της. «Δεν υπέκυψε στο σύνδρομο της Στοκχόλμης», και έκανε συνεχώς απόπειρες να δραπετεύσει συνέπεια των οποίων ήταν να της περάσουν αλυσίδα στο λαιμό και να μένει δεμένη σε δέντρο για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Αρκετά χρόνια μετά (Euronews 23/07/2014) όταν ρωτήθηκε γιατί τρέχει συνεχώς, είναι τόσο πολυάσχολη, μήπως προσπαθεί να κρατήσει μακριά τα φαντάσματα του παρελθόντος απάντησε: «Όχι, νομίζω πως πια είναι μακριά. Το παρελθόν είναι παρελθόν. Νομίζω ότι ίσως τρέχω για να καλύψω τον χρόνο που έχασα. Γι’ αυτό μου αρέσει η έντονη ζωή. Προσπαθώ να αξιοποιήσω κάθε δευτερόλεπτο, κάθε στιγμή της ζωής.»
Σε επιμονή της δημοσιογράφου, «Εσείς έχετε τη δυνατότητα να αφήσετε πίσω το παρελθόν σας;», η Μπετανκούρ απάντησε: «Υπάρχουν όμως πράγματα που θέλω να θυμάμαι και αναμνήσεις που δεν πρέπει να χάσω. Νομίζω ότι υπάρχει κάποιος θησαυρός που έφερα μαζί μου από αυτή την εμπειρία. Θησαυρός είναι ο διάλογος που έχω με τον εαυτό μου. Μέσα από την εμπειρία αυτή γνώρισα τον εαυτό μου και τους άλλους. Βλέπετε στη ζούγκλα ήρθα αντιμέτωπη με τους χειρότερους, αλλά και με τους καλύτερους ανθρώπους. Κατά κάποιο τρόπο, έμαθα να αγαπώ τους άλλους, να τους αποδέχομαι. Σήμερα, έχω τη δυνατότητα να πάω παρακάτω και να μην σταθώ στην πρώτη εντύπωση που έχω για κάποιον. Παρά την ένταση που δημιουργείτο όχι μόνο με τους απαγωγείς, αλλά και με τους άλλους ομήρους, υπήρξαν στιγμές απίστευτης συμπόνιας και γενναιοδωρίας. Υπήρχαν φύλακες που προσπαθούσαν να είναι καλοί, ακόμη και αν τους έλεγαν πως πρέπει να είναι σκληροί μαζί μας. Κάποιοι ήταν σαδιστές και μας ταπείνωναν. Όμως ορισμένοι άνθρωποι ήταν πρόθυμοι να δώσουν ότι έχουν για να βοηθήσουν τον συνάνθρωπο τους. Πολλοί όμηροι μοίραζαν το φαγητό τους στους πιο αδύναμους. Υπήρχαν άνθρωποι που άνοιγαν την αγκαλιά τους. Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι αυτό; Οι άνθρωποι είμαστε σύνθετα όντα… έχουμε την ικανότητα να ξεπερνάμε τους φόβους μας και να αντιμετωπίζουμε το σκοτάδι. Έχουμε γεννηθεί για να αναζητούμε το φως. Πρέπει να συγχωρούμε επειδή η συγχώρεση οδηγεί στην απελευθέρωση του εαυτού μας. Όταν ζούμε μέσα στο μίσος, ουσιαστικά αφήνουμε αυτόν που μας έβλαψε να καθορίσει την συναισθηματική μας ατζέντα… όλοι πρέπει να προσπαθούμε και να ξεπερνάμε όσα θλιβερά πράγματα έχουμε ζήσει. Μια τέτοια εμπειρία μπορεί να γίνει ευκαιρία, ακόμη και να προκύψει κάτι θετικό.»
Ενώ αρχικά (18/1/2022) ανακοίνωσε εκ νέου την υποψηφιότητά της για τις προεδρικές εκλογές 2022 στην Κολομβία τελικά αποσύρθηκε (21/05/2022) προσφέροντας υποστήριξη σε υποψήφιο που είχε προτείνει ειρηνευτική διαδικασία με τους αντάρτες FARC. Όπως δήλωσε «Πρέπει πάντα να ανοίγουμε μια πόρτα και να δίνουμε μια ευκαιρία στο πρόσωπο που ενεργεί φρικτά εναντίον μας. Μια ευκαιρία για να αλλάξει και να ελευθερωθεί το φως που έχει μέσα του να μετατραπούν σε ανθρώπους χρήσιμους στην κοινωνία.»
Η Μπετανκούρ έλαβε πολλά διεθνή βραβεία μετά την απελευθέρωσή της.
