«Πιο ηλιθιος πεθαινεις ρε Ζοππο βορτε», έγραφε ένας (με την ορθογραφία που βλέπετε) και απευθυνόταν σε μένα. Κύριε ελέησον, λέω, τι κακό του έκανα του ανθρώπου. Ας δω και τη συνέχεια. Είχα γράψει, λοιπόν, σχολιάζοντας κείμενο αθρογράφου, ότι ακόμα και σήμερα, 20 χρόνια μετά το σχέδιο Ανάν, μας βεβαιώνουν όσοι (το 24%) είπαν «ναι» στον Ανάν, ότι η Τουρκία θα εφάρμοζε το σχέδιο και θα επέστρεφε πράγματι εδάφη και θα άφηνε τους Κύπριους να κυβερνήσουν τον τόπο τους. Μια αναφορά ως παρένθεση, δεν ήταν αυτή η ουσία, και δεν έχει σημασία.
Πολλές φορές εισπράττω τέτοιες αντιδράσεις, όπως προφανώς και πολλοί άλλοι που έχουν το προνόμιο να διατυπώνουν δημοσίως τη γνώμη τους. Συνήθως, όμως, από ανώνυμους ή αγράμματους ή, όπως λέμε στον τόπο μας για πιο σφαιρική περιγραφή, από αμπάλατους. Όταν αυτά τα λόγια προέρχονται από επώνυμους, από ανθρώπους που έχουν μια θέση στα κοινά και εκ τούτου θα έπρεπε να είναι πρότυπα, να δίνουν καλό παράδειγμα στους φασίστες που έκαναν την εγκληματική επίθεση στη Λεμεσό το βράδυ της Παρασκευής, τότε σοβαρεύει το πράγμα.
Αυτός είναι ο Στέλιος Μάρκου Μαρκίδης, που σύμφωνα με την Βικιπαίδεια, «είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός», «διετέλεσε δήμαρχος Μέσα Γειτονιάς την περίοδο 1997-2001» και ήταν υποψήφιος ξανά το 2001, το 2006, το 2011 και το 2016 αλλά δεν εξελέγη. Είναι Φορολογικός Σύμβουλος με κάμποσες σπουδές και διετέλεσε και Accountant στο Γενικό Λογιστήριο του κράτους. Ένας τέτοιος συμπολίτης μας, δηλαδή, αποκλείεται, λες, να είναι τραμπούκος, δεν θα τον δεις στις ομάδες των φασιστών με την κουκούλα να κτυπά μετανάστες ή να σπάζει βιτρίνες καταστημάτων. Αλλοίμονο, αυτός είναι καθωσπρέπει κύριος. Γι΄ αυτό και στη Μέσα Γειτονιά τον ψήφισαν για δήμαρχο.
Μου απηύθυνε, όμως, τα εξής: Ρε ηλίθιε. Ζωντόβολο. Κάμνεις τζιαι τον δημοσιογράφο δήθεν. Ζοππόβορτε. Γαουροτζιέφαλε. Καθυστερημένε. Ρε μα πόσο ηλίθιοι υπάρχουν που κάμνουν τους δημοσιογράφους και τους δήθεν ειδικούς. Τρία δράμια νουν αν είχες.
Αυτά επί λέξη δημοσίως τα έγραψε, στο Facebook. Και όλα αυτά για να προσθέσει, επί της ουσίας δηλαδή, ότι «με ΕΕ και ΟΗΕ και άλλες χώρες ανακατεμένες θα το εφάρμοζαν (εννοεί οι Τούρκοι το σχέδιο Ανάν) γιατί θα αναγνωρίζετο η τδβκ και θα έλυναν τα προβλήματά τους». Αυτή ήταν η φράση που με βοήθησε να αντιληφθώ τι κακό του έκανα για να εκνευριστεί τόσο πολύ και να ανοίξει τέτοιο βρομόστομα ως κύμβαλον αλαλάζον. Ήταν επειδή τόλμησα να επαναλάβω αυτό που συζητείται εδώ και είκοσι χρόνια, ότι υπήρχε, και υπάρχει ακόμα, διάχυτη η αμφιβολία αν θα εφάρμοζε η Τουρκία τη συμφωνία κι αυτή ήταν ένα από τα γεγονότα που επηρέασαν και τους ψηφοφόρους στο δημοψήφισμα. Ιδίως τώρα, που θέλουν να κάνουν ένα δρόμο και «ΕΕ και ΟΗΕ και άλλες χώρες ανακατεμένες», τους λένε όχι αλλά επιμένουν. Η ιστορία ξέρει, δεν θα την πούμε εδώ.
Έκανε σαν να και πρώτη φορά το άκουσε αυτό ο πρώην δήμαρχος και εξοργίστηκε. Αλλά, αντί να γράψει, έστω, τη διαφωνία του ως πολιτισμένος άνθρωπος, επειδή προφανώς είναι ένας άδειος τενεκές που θορυβεί, έγραψε όσες βρισιές του ήρθαν στο (άδειο;) κεφάλι. Διερωτώμαι κι εγώ, όμως, μετά τα προψεσινά επεισόδια της Λεμεσού: Σε τι διαφέρει αυτός ο ώριμος και μορφωμένος άνθρωπος από τους κουκουλοφόρους που έκαναν την επίθεση της Παρασκευής; Μόνο στο ότι αυτός δεν φοράει κουκούλα. Κατά τα άλλα, την ίδια ακριβώς συμπεριφορά έχει. Από αυτά που γράφει αντιλαμβάνομαι ότι αν με έβλεπε μπροστά του και κρατούσε ρόπαλο μπορεί και να το βαρούσε στο κεφάλι μου, που μπορεί να νομίζει ότι δεν θα σπάσει αφού το θεωρεί γαουροτζιεφάλι.
Να μην διερωτόμαστε, λοιπόν, από πού προέρχονται, από ποια κοινωνία, από ποιες οικογένειες, αυτοί οι αλήτες με τις κουκούλες, που κάνουν διαδήλωση με σκοπό να χτυπήσουν μετανάστες και να σπάσουν τα καταστήματα αθώων ανθρώπων. Ιδού, κοτζάμ «ελληνοκύπριος πολιτικός», πρώην δήμαρχος, δεν είναι σε θέση να εκφράσει πολιτισμένα τη διαφωνία του και εξαπολύει επίθεση ηθικής εξόντωσης. Ε, τι περιμένουμε από τους νεαρότερους φανατισμένους, που βγαίνουν στους δρόμους με τα ρόπαλα;
«Δεν πρόκειται απλώς για χουλιγκανισμό, αλλά για φασισμό που απειλεί τη δημοκρατία και τον κυπριακό λαό στο σύνολό του», έλεγε χτες το ΑΚΕΛ για τους δράστες της Παρασκευής. Και έχει δίκαιο. Και το κράτος οφείλει επιτέλους να αφήσει τα λόγια και να δράσει με αυτούς τους εγκληματίες κουκουλοφόρους. Το ίδιο απειλητικός για τη δημοκρατία και τον κυπριακό λαό είναι και ο φασίστας του διαδικτύου, που δεν ανέχεται άλλη άποψη από τη δική του κι αντί ρόπαλο παίρνει το πληκτρολόγιο κι όποιον πάρει ο χάρος. Διότι είναι έτοιμος να συνεννοηθεί και να συνεργαστεί με τους Τούρκους, αλλά όχι με τους Ελληνοκύπριους της άλλης άποψης. Σκατόψυχους τους λέγαμε παλιά, μετά συγχωρήσεως.
