Πέρασε ήδη η πρώτη εβδομάδα από τα έκτροπα στη Λεμεσό και όλοι ψάχνονται ακόμα να δουν τι πήγε στραβά και ποιος φέρει ή δεν φέρει ευθύνη. Πολιτικοί και κόμματα πιστεύουν ότι είναι η ευκαιρία τους για να κερδίσουν πόντους, είτε από την μια είτε από την άλλη πλευρά. Πολιτικοί και αρμόδιοι προσπαθούν έμμεσα ή άμεσα να φορτώσουν τις ευθύνες αλλού, ενώ υπάρχουν και αυτοί που επιχειρούν να κρυφτούν από τα προβλήματα και τα γεγονότα. Περνούν όλοι τις ώρες τους σε αναλύσεις και συζητήσεις για το ποιος πέταξε την πρώτη πέτρα, γιατί του δόθηκε η ευκαιρία να πετάξει την πέτρα. Και γενικά ποιος βγήκε κερδισμένος και ποιος όχι. Επί της ουσίας όλης αυτή της συζήτησης όλοι ηττημένοι είναι. Κανένας δεν βγαίνει και ούτε θα βγει κερδισμένος.

Αναλώνονται ουκ ολίγοι στην ετοιμασία ταμπελών για να τις τοποθετήσουν σε πολιτικούς και άλλους αντίπαλούς τους την ώρα που έπρεπε να αναλώνονται στο πως πραγματικά αντιμετωπίζονται κάποιες καταστάσεις και κάποια φαινόμενα. Το να στέκεσαι και να φωνάζεις ότι κυκλοφορεί το φίδι του φασισμού δεν κερδίζεις τίποτε. Απλώς προκαλείς θόρυβο που φοβίζει όλους τους άλλους πλην το ίδιο το φίδι, το οποίο ενδεχομένως (λόγω θορύβου) να θέλει να κρυφτεί, το πράξει και θα επανέλθει μόλις οι συνθήκες το ευνοούν.

Για να μπορείς να αντιμετωπίσεις μια αρνητική κατάσταση είναι λάθος και δεν προσφέρει και τίποτε να πάεις σε μετωπική επίθεση. Είναι εκ προοιμίου διαγραμμένη η ήττα αμφοτέρων των πλευρών όταν αναλώνονται από το πρωί μέχρι το βράδυ στο κατά πόσο τα γεγονότα της περασμένης Παρασκευής οφείλονται στην παρουσία μεταναστών ή γιατί υπάρχει ρατσισμός ανάμεσα στους Κύπριους. Γιατί σε αμφότερες τις παραμέτρους μπορούν να τεθούν να ανάλογα εύλογα ερωτήματα.

Η κατάσταση οφείλεται, λένε ορισμένοι, στο μεταναστευτικό. Οι αριθμοί ωστόσο αποδεικνύουν ότι τα πράγματα έχουν βελτιωθεί κατά πολύ σε σχέση με την περσινή ή τις προηγούμενες χρονιές. Αυτοί που φεύγουν είναι πολύ περισσότεροι απ’ εκείνους που έρχονται. Δηλαδή υπάρχει μείωση και στις αφίξεις και στις αιτήσεις ασύλου. Ναι μεν υπάρχει πρόβλημα με τους μετανάστες αλλά φέτος τα πράγματα ήταν σαφώς καλύτερα από πέρσι. Πέρσι όμως δεν είχαμε την έκταση των επεισοδίων που είδαμε φέτος εντός μιας πολύ συγκεκριμένης χρονικής περιόδου.

Η πλειοψηφία, τουλάχιστον δημόσια, παρουσιάζει τους Κύπριους ως ρατσιστές και ξενοφοβικούς. Πρέπει όμως να δούμε και ποιοι το λένε, πότε το λένε και για ποιους αναφέρονται. Υπάρχει ρατσισμός; Πάντα υπήρχε, θα έλεγα εγώ. Μια ματιά πίσω στο πως προσεγγίζει Ελληνοκύπριος με Ελληνοκύπριο θα δώσει ικανοποιητική απάντηση. Ρατσισμός, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πάντα υπήρχε. Γίναν όλοι ξενοφοβικοί; Εξαρτάται πως βλέπει κανείς τον όρο ξενοφοβικός. Εξαρτάται που βρίσκεται το άτομο στο οποίο γίνεται αναφορά: δύο άτομα με το ίδιο χρώμα και από την ίδια χώρα θα αντιμετωπιστούν διαφορετικά αναλόγως που του είναι τη δεδομένη στιγμή και με τι ασχολούνται. Μόνο μια ματιά στις κυπριακές ποδοσφαιρικές ομάδες απορρίπτεται ο χαρακτηρισμός ξενοφοβικοί.

Ακούμε καθημερινά πολλούς να διατυπώνουν την άποψη πως πρέπει το κακό να αντιμετωπιστεί στη ρίζα του. Προσωπικά δεν θα διαφωνούσα. Ξέρετε, όταν θέλει κάποιος να ξεριζώσει ένα δέντρο, μπορεί κάλλιστα να το βγάλει από τη γη. Θα αφήσει όμως μια μεγάλη τρύπα που αν δεν προσέξει μπορεί να πέσει ο ίδιος μέσα. Το ίδιο και στην περίπτωση αυτή, χρειάζεται προσοχή ώστε η εκρίζωση του κακού να μην οδηγήσει στο άνοιγμα μιας τρύπας/παγίδας.

Αν όντως όλοι αυτοί που τοποθετούνται το τελευταίο διάστημα εννοούν αυτά που λένε τότε ας συντονιστούν πρώτα μεταξύ τους και εν συνεχεία ας ξεκινήσουν να αντιμετωπίζουν τα πράγματα κινούμενοι με αντίθετη φορά. Κοιτάζοντας την πορεία κάποιων καταστάσεων θα δουν την πορεία τους στο χρόνο και έτσι θα αντιληφθούν πως θα τις αντιμετωπίσουν. Κτυπώντας ένα προς ένα εκείνα τα σημεία όπου θεωρούνται ότι βοηθούν όλους αυτούς που παίρνουν το νόμο στα χέρια τους.

Διαλύοντας μία προς μία ομάδα/οργανώσεις/συνδέσμους κάτω από τις ομπρέλες των οποίων βρίσκουν στέγη. Ακολουθώντας την πορεία ενός ατόμου από την ανάποδη είναι πολύ πιο εύκολο να φτάσεις τη ρίζα και να την καταστρέψεις χωρίς να ανοίξεις μια τρύπα στην οποία και ο ίδιος κινδυνεύεις να πέσεις.