Η Ίρις και ο Τίμο περνούσαν το καλοκαίρι τους μαζί με τη γιαγιά και τον παππού στο σπίτι τους στην παραλία, όπου συνάντησαν μια φάλαινα κοντά σε κάτι βράχια.
Η φάλαινα η Μάρσια φοβόταν να πάει με το υπόλοιπο κοπάδι στον ωκεανό και έμεινε πίσω, ανακαλύπτοντας σύντομα, μέσα από την παρέα με τα δίδυμα αδελφάκια, τη δύναμη που έχει μέσα της.
«Τα διδυμάκια ξυπνούσαν κάθε πρωί και μέχρι το βράδυ έπαιζαν με τη φίλη τους τη Μάρσια, που δεν ένιωσε ποτέ ξανά μόνη, ούτε παραπονέθηκε ότι της λείπει ο ωκεανός. Πέρασε ο Ιούνιος, ο Ιούλιος κι εκεί κοντά στο τέλος του Αυγούστου, τα αδελφάκια αποχαιρέτισαν τη μικρή λιλά αγαπημένη τους φίλη. Τους αποχαιρέτισε κι αυτή με μια τεράστια βουτιά, με την υπόσχεση ότι το επόμενο καλοκαίρι θα ήταν εκεί κοντά τους και πάλι». Αυτή είναι η περίληψη μιας ιστορίας από τη σειρά ιστοριών όπου πρωταγωνιστούν η Ίρις και ο Τίμο.
Συγγραφείς είναι ο Λούκας Παναγή και η Μαρκέλλα Γρηγορίου και εικονογράφος η Βιβή Μαρκάτου. Θα μου πείτε τώρα ότι η στήλη είναι εκτός πραγματικότητας, αφού τη συγκεκριμένη τοξική χρονική στιγμή στην Κύπρο, ασχολείται με την κοινωνική υγεία και τη φιλία ανάμεσα σε διαφορετικά μεταξύ τους πλάσματα… θα σας έλεγα να μην αγχώνεστε – ένα παραμύθι για μικρά παιδιά είναι…
