Ένα ερώτημα που φτάνει συχνά σε μένα από φίλες και φίλους στην Κύπρο και άλλες χώρες, ιδίως όταν συμβαίνουν δραματικά και τραγικά γεγονότα εδώ.
Προφανώς, δεν περιμένουν να τους κάνω ενημέρωση. Οι περισσότεροι τα ξέρουν άλλωστε από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ίσως και πριν από μένα. Το «πονηρό» είναι, και αυτό με εκνευρίζει όσο τίποτα, ότι θεωρούν δεδομένο πως συμβαίνει κάτι που δεν γνωρίζουν, που «μας το κρύβουν», και θέλουν από μένα να τους δώσω … εσωτερική πληροφόρηση!
Από μιας απόψεως το καταλαβαίνω. Θεωρούν πως μπορεί να έχω κάποια ενημέρωση, κάποια πρόσβαση σε «εμπιστευτικές πηγές», για πράγματα που δεν έχουν βγει προς τα έξω, και θέλουν να μάθουν. Θεμιτό. Αρκεί όμως να είναι και έτοιμοι να σε ακούσουν.
Διότι, φίλοι μου καλοί, αυτό που συμβαίνει 9 στις 10 φορές είναι ότι με το που αρχίζω να δίνω μερικά στοιχεία που ξέρω, και να λέω την άποψή μου, οι περισσότεροι με διακόπτουν απότομα και αρχίζουν να λένε τα δικά τους. Τι πιστεύουν οι ίδιοι, και κυρίως ποιοι ευθύνονται για όποιο κακό συμβαίνει τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Τα ξέρουν όλα!
Εκεί λοιπόν, με το που (σίγουρα και ολίγον προβοκατόρικα ) θα τους διακόψω και θα τους δώσω μια εντελώς αδιασταύρωτη πληροφορία, «ακριβώς αυτό λέω και εγώ», μου απαντούν, και αρχίζουν μετά να αναλύουν, με απίστευτες γενικεύσεις, τα fake news μου.
Ευτυχώς δεν είναι όλοι οι γνωστοί και φίλοι έτσι, και ο εκνευρισμός μου τώρα δεν απευθύνεται μόνο σε εκείνους που ζουν εκτός Ελλάδος – αντίθετα, αυτοί έχουν την συμπάθεια, κατανόηση και εκτίμησή μου, διότι, πίσω από τις όποιες λανθασμένες και μη γενικεύσεις τους, αναγνωρίζω ενδιαφέρον ειλικρινές.
Οι ξερόλες είναι αυτοί που μου τη δίνουν. Ένας, που μάλιστα αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση, μου έλεγε ότι ο τάδε δήμαρχος πόλης που πλημμύρισε, κερδίζει από τη δημοσιότητα που παίρνει επισκεπτόμενες τόπους καταστροφής, «και να δεις ότι θα εκλεγεί ξανά».
Ε, και; Τι σε πειράζει εσένα; Και σε τι βοηθά αυτό στον αντιπλημμυρικό σχεδιασμό της χώρας, για τον οποίο με ρώτησες αλλά δεν μ’ άφησες να απαντήσω;
Τι προσπαθώ να πω εδώ; Όχι μόνο για κάθε καλοπροαίρετο ή μη άνθρωπο που θέλει να μάθε «τι έγινε;» σε κάθε καταστροφή ή και σκάνδαλο που φυσικό είναι να διεγείρει και την ανάγκη του να πει άποψη;
Ή έγνοια μου είναι να ψαχνόμαστε πιο πολύ ως άνθρωποι. Να μην καταπίνουμε τροφή αμάσητη, που εκτός από το στομάχι πειράζει και τον εγκέφαλο. Να μην είμαστε καχύποπτοι για όλα, και να τσεκάρουμε τις … βεβαιότητές μας πριν τις μεταδώσουμε παραπέρα. Να έχουμε μια λογική αμφισβήτηση, ιδίως για πράγματα που συμβαίνουν τώρα (Breaking News, για να το πω και με όρους δημοσιογραφικούς!).
Δεν είναι δυνατόν, φερ ειπείν, να διαβάζω στα social media … διαγνωστικές απόψεις διαφόρων τυχάρπαστων όπως πχ ότι σκοτώθηκαν τόσοι πολλοί, πάνω από 2000 ως χθες, στους σεισμούς στο Μαρόκο επειδή «τα κτίρια τους κτίζονται με άμμο της ερήμου»! ΟΚ! Αλλά, τι γίνεται στην Ελλάδα με τις πλημμύρες, Χρήστο;
Κατ’ αρχάς, από την αρχή του έντονου καιρικού φαινομένου με τις πρωτοφανείς σε όγκο και διάρκεια καταιγίδες, αλλά και πυρκαγιές, που σάρωσαν και σαρώνουν μεγάλες περιοχές της χώρας, το ίδιο ερώτημα απευθύνω πρώτα στον εαυτό μου;
Προτού μπω στα επί μέρους, ή και ταυτόχρονα με αυτά, διαβάζω ασταμάτητα, κρατώντας και σημειώσεις, για ό,τι σχετίζεται πλέον με αυτό που ονομάζουμε Κλιματική Κρίση.
Αυτή, εξηγεί πολλά. Σε καμία περίπτωση όμως δεν δικαιολογεί όλες τις επιπτώσεις της, όσο δραματικές και τραγικές και αν είναι. Θέλω να πω, ότι οι γνώσεις μας για το φαινόμενο, είναι σε μεγάλο βαθμό ελλιπείς. Κυρίως σε κρατικό επίπεδο.
Για αυτό και δεν μπορείς να επιρρίψεις τις περισσότερες ευθύνες σε κάποιον που έκτισε ένα πρόχειρο και εκτός προδιαγραφών σπίτι, όταν ένας κρατικός φορέας ή και λειτουργός «λαδώθηκε» για να μπορεί να το κάνει.
Εκείνο που γίνεται στην Ελλάδα, είναι ότι η Κλιματική Κρίση μας επισκέφτηκε αυτό το καλοκαίρι, με τον πιο βίαιο τρόπο που μπορούσε. Μας θύμισε ότι δεν αστειεύεται. Δεν είναι fake news. Ήρθε για να μείνει. Αλλά και για να ταρακουνηθούμε.
Μας προειδοποιεί ότι εάν δεν κάνουμε δέκα απλά καινούργια πράγματα, γενικά και ειδικά, όπως πχ να φύγουμε οριστικά από τα ορυκτά καύσιμα, αλλά και να τελειώνουμε με την διαφθορά, τον σάπιο τρόπο με τον οποίο «τακτοποιούμε υποθέσεις» μας, στις επόμενες λίστες των θυμάτων θα είναι και τα δικά μας ονόματα. Προσωπικά!
Φωτογραφία τραβηγμένη από μένα, περίπου 1 χιλιόμετρο από το σπίτι μου στην Αθήνα, όπου κάηκε ένα μικρό δάσος από το πουθενά, 6 η ώρα το πρωί με πλήρη άπνοια!
