Αστείο μου φάνηκε, για να πω την αλήθεια. Κυπριώτικο σκετς – κωμωδία με τον αείμνηστο Παπαμαρκίδη. Είναι ως να ήρθε η εποχή να κόψουν τον τραχανά, αλλά τόση ήταν η αγωνία τους που μπήκαν όλοι μαζί μέσα στο χαρτζίν (χαλκίον, κατά την αρχαία ελληνική, χαρκίν κατά τον Λεόντιο Μαχαιρά) και τα έκαναν όλα της τρελής αγελάδας. Είναι σοβαρό το ζήτημα, αλλά το παίρνουν στα χέρια τους οι πολιτικοί μας και το κάνουν φαρσοκωμωδία.
Τι είπε ο Νίκος Χριστοδουλίδης στη συνέντευξή του στον Φιλελεύθερο; Ότι «θα ήταν ευχής έργον να είχα και τη συμμετοχή στην κυβέρνηση του ΔΗΣΥ». Και ότι «υπάρχει ετοιμότητα από δικής μου πλευράς να υπάρξει μία τέτοια συνεργασία, εάν και εφόσον ο ΔΗΣΥ κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι προς το συμφέρον του τόπου». Δεν τα ακούσαμε πρώτη φορά αυτά. Τα έλεγε και πολύ πριν εκλεγεί, τα επανάλαβε και αφού εκλέγηκε. Τα επαναλαμβάνει και τώρα που κυβερνά και η ανάγκη στήριξης των κυβερνητικών προτάσεων από τον ΔΗΣΥ είναι πιο επιτακτική.
Κάνουν πως έπεσαν από τα σύννεφα στον ΔΗΣΥ. Πρώτος ο Δημήτρης Δημητρίου, σηκώθηκε από τα χαράματα την Κυριακή και μέχρι τις 8, πριν βγουν από τις εκκλησίες, είχε έτοιμη ανακοίνωση, να υποδείξει ότι το κόμμα έχει συνεδριακή απόφαση να βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Λες και ξεχάσαμε ότι μετά που ελήφθη η «συνεδριακή απόφαση», τα ηγετικά τους στελέχη έκαναν υπερβάσεις και ήθελαν να βρίσκονται σε άλλη κυβέρνηση, συμπολίτευση του ΑΚΕΛ. «Εύχομαι ο ΔΗΣΥ να μην βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο σχεδιασμών που θα τον οδηγήσουν σε ακόμη μεγαλύτερες περιπέτειες», έλεγε ο κ. Δημητρίου, που ήθελε να είναι πρόεδρος στη θέση της Αννίτας και τώρα θέλει να κάνει τον πρόεδρο από το σπίτι του.
Όταν, λοιπόν, μιλά ο κ. Δημητρίου για «επίκεντρο σχεδιασμών», γιατί να μην μιλήσει και το ΑΚΕΛ για συνωμοτικά σχέδια. «Όλα εξελίσσονται όπως τα είχαν σχεδιάσει προεκλογικά, προκειμένου να ξεγελάσουν τους πολίτες και να συνεχιστεί η διακυβέρνηση ΔΗΣΥ», λέει το ΑΚΕΛ, που υποστηρίζει ότι ο Πρόεδρος «προσκαλεί επίσημα τον ΔΗΣΥ να μπει στην κυβέρνησή του». Το «θα ήταν ευχής έργον» για τα κόμματα είναι επίσημη πρόσκληση. Προσωπικά δεν μου φαίνεται διαφορετική η πρόσκληση από εκείνη του Νίκου Αναστασιάδη, που το 2021 ήθελε να κάνει «οικουμενική κυβέρνηση» και καλούσε και το ΑΚΕΛ να συμμετέχει. «Ευχής έργον», θα ήταν κι αυτή. Κουβέντα να γίνεται, δηλαδή.
Έτρεξε, όμως, και ο ΔΗΣΥ να κατακεραυνώσει τον Χριστοδουλίδη που τόλμησε να ευχηθεί να είναι και ο ΔΗΣΥ στην κυβέρνησή του, «εάν και εφόσον ο ΔΗΣΥ κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι προς το συμφέρον του τόπου». Αν κρίνει, δηλαδή, με γεια του με χαρά του. Διότι, ρωτήθηκε στην συνέντευξη ο Πρόεδρος αν το έχουν συζητήσει, αν δηλαδή έγινε κάποια επίσημη πρόταση και απάντησε: «Δεν το έχουμε συζητήσει και θέλω να είμαι ξεκάθαρος προς αυτό». Αλλά, χτες μιλούσαν συναγερμικά στελέχη ακόμα και για παρέμβαση του Προέδρου στο κόμμα. Λες και άρχισε να τους μοιράζει υπουργεία! Ξέχασαν μάλλον ότι ήδη υπάρχουν συναγερμικοί στην κυβέρνηση και δεν τους διέγραψαν ως προδότες. Συναγερμικός είναι κι ο ίδιος ο Πρόεδρος, αλλά ο Συναγερμός, όπως είπε κι η Αννίτα, «θα παραμείνει μια σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική δύναμη στον χώρο της αντιπολίτευσης».
Τελικά, για να είναι μια σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική δύναμη, σε όποιο χώρο κι αν βολευτεί, πρέπει πρώτ΄ απ΄ όλα τα στελέχη του να ξεπεράσουν το πένθος της εκλογικής ήττας. Πέρασαν έξι μήνες κι ακόμα πιστεύουν ότι ήταν ένας εφιάλτης και μόλις ξυπνήσουν θα είναι όλα όπως πριν.
Αν, λοιπόν, η Αννίτα Δημητρίου θέλει να ηγηθεί μιας σοβαρής και υπεύθυνης πολιτικής δύναμης, ας κόψει πρώτα τον βήχα όσων οδήγησαν το κόμμα τους στην βαρύτερη ήττα από ιδρύσεως του, μετά ήθελαν να βάλουν τους Συναγερμικούς να ψηφίσουν ΑΚΕΛ και μέχρι τώρα δεν κατάλαβαν πώς και δεν τους υπάκουσαν.
