Κρίσιμη θεωρείται η σημερινή σύσκεψη υπό την υπουργό Υγείας και τη συμμετοχή του ΟΚΥπΥ και των συντεχνιών των εργαζομένων στα δημόσια νοσηλευτήρια με στόχο την άρση των διαφορών ως προς τη σύναψη συλλογικής σύμβασης. Από το αποτέλεσμα της σημερινής σύσκεψης θα διαφανεί, εν πολλοίς, κατά πόσο θα ακολουθήσουν νέες απεργίες και νέα ταλαιπωρία πολιτών και ασθενών.
Από την στιγμή, λοιπόν, κατά την οποία τίθεται εν κινδύνω η ομαλή λειτουργία των νοσηλευτηρίων και απειλείται η αναγκαία παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στην κοινωνία, είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε τα σύκα-σύκα και την σκάφη-σκάφη.
Το βασικό αίτημα των συντεχνιών, το οποίο αποτελεί και το κύριο σημείο διαφωνίας, αφορά την παροχή μισθολογικών κλιμάκων, προσαυξήσεων και άλλων ωφελημάτων ως ισχύουν στο δημόσιο τομέα. Αυτή η στήλη έχει πλειστάκις στο παρελθόν στηρίξει ομάδες εργαζομένων στον τομέα της Υγείας όταν αγωνίζονταν για διάφορες διεκδικήσεις. Όπως στην περίπτωση των νοσηλευτών, όταν πάλευαν για την αναβάθμισή τους στη βάση παλαιότερης συμφωνίας με προηγούμενη κυβέρνηση.
Αυτό ισχύει, όμως, όταν έχουν δίκαιο στις διεκδικήσεις τους. Ωμά και σταράτα, λοιπόν, λέμε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν έχουν δίκαιο. Δεν μπορούμε να τους στηρίξουμε. Και καλούμε τις συντεχνίες να ξεκολλήσουν από στερεότυπα του παρελθόντος. Εξηγούμε γιατί για να γνωρίζει και ο κόσμος.
Ο ΟΚΥπΥ ιδρύθηκε για να εφαρμόσει την αυτονόμηση των δημοσίων νοσηλευτηρίων στα πλαίσια του ΓεΣΥ. Κατά την ίδρυσή του, συμφωνήθηκε ότι το προσωπικό το οποίο εργαζόταν ήδη στα δημόσια νοσηλευτήρια, θα συνέχιζε με το ίδιο καθεστώς του δημοσίου υπαλλήλου (συνεπώς και τα ίδια ωφελήματα). Οι νέοι, όμως, οι οποίοι θα προσλαμβάνονταν, θα εργάζονταν στη βάση συμβολαίων και των όρων που τα συγκεκριμένα συμβόλαια προέβλεπαν.
Τουτέστιν, διαφορετική μισθοδοσία, διαφορετικά ωφελήματα κλπ. Όλα αυτά περιλήφθηκαν στους νόμους του 2017 και 2018. Είναι κατανοητό πως είναι ενοχλητικό σε ένα χώρο εργασίας να υπάρχουν υπάλληλοι δύο ταχυτήτων, όταν εκτελούν τα ίδια ή συναφή καθήκοντα. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορεί αυτό να οδηγήσει σε καταστρατήγηση των συμβολαίων που η μια εκ των δύο ομάδων υπέγραψε.
Είτε αρέσει, είτε όχι, μια πρόσληψη η οποία γίνεται στη βάση ενός συμβολαίου το οποίο αποδέχτηκε και υπέγραψε ο οποιοσδήποτε εργαζόμενος, πρέπει να τηρήσει αυτά ακριβώς τα οποία προβλέπει η συμφωνία. Δεν μπορεί οι εργαζόμενοι της μιας ταχύτητας να απαιτούν τους όρους εργασίας της άλλης ομάδας, η οποία προέρχεται από το μακρινό παρελθόν. Μάλιστα, ενός αμαρτωλού παρελθόντος, όπου χιλιάδες ασθενείς ήσαν είτε εγκλωβισμένοι σε ένα άθλιο σύστημα υγείας, το οποίο τους ταλαιπωρούσε αφάνταστα, είτε στη μέγγενη των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων, τα οποία ακριβοπλήρωναν.
Η προοπτική είναι το προσωπικό των δημοσίων νοσηλευτηρίων να περάσει σταδιακά και σε βάθος χρόνου στην ταχύτητα των σημερινών διαμαρτυρόμενων. Δηλαδή, όλοι με συμβόλαια και χωρίς τους όρους των δημοσίων υπαλλήλων. Όχι βεβαίως, για εκδικητικούς ή τιμωρητικούς λόγους ή από πρόθεση επιστροφής σε μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας.
Ο λόγος είναι απλούστατα, για να καταστούν ευέλικτα τα δημόσια νοσηλευτήρια ώστε να μπορούν να είναι ανταγωνιστικά με τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια. Διαφορετικά, τι νόημα έχει η αυτονόμησή τους; Ένα απλό παράδειγμα, για να γίνει κατανοητή η αναγκαιότητα. Είναι αδιανόητο έως και προκλητικό, εν έτει 2023, να μην λειτουργούν σε σταθερή βάση, πλήρως, τα απογεύματα όλα τα νοσηλευτήρια. Αυτή την στιγμή, παρά το τι επιθυμούσε το ΟΚΥπΥ και τι έπρεπε να ισχύει, οι συντεχνίες κατάφεραν υπό την απειλή απεργιών, να εφαρμοσθεί η απογευματινή λειτουργία των νοσηλευτηρίων σε εθελοντική βάση! Και με έξτρα απολαβές! Δηλαδή, αν κάποια στιγμή η πλειονότητα των εργαζομένων δεν επιθυμεί να εργαστεί απογεύματα, η αναγκαιότητα αυτή πάει περίπατο.
Έχουμε πάμπολλες φορές καταστήσει ξεκάθαρη τη θέση μας ότι δεν θα επιτραπεί σε κανέναν εξωτερικό παράγοντα να πλήξει τα δημόσια νοσοκομεία. Η λειτουργία τους είναι εκ των ων ουκ άνευ! Αυτό ισχύει και για κάθε εσωτερικό παράγοντα. Ας αναλογιστούν όλοι ανεξαιρέτως στα δημόσια νοσηλευτήρια το τεράστιο κόστος και για τους ίδιους και για τους πολίτες, σε ενδεχόμενη κατάρρευση των δημοσίων νοσηλευτηρίων. Σε αυτό τον πόλεμο δεν θα μας έχουν συμμάχους!
