Ο γγ του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου, ήταν χθες το πρωί φιλοξενούμενος στην εκπομπή του Πρωινού Δρομολογίου στο ΡΙΚ, για να μιλήσει για τα συμπεράσματα του Οικονομικού Φόρουμ που διοργάνωσε το κόμμα του, την προηγούμενη μέρα. Ρώτησε προς το τέλος της συζήτησης, η Ελένη Βρετού, το εξής τον Στέφανο Στεφάνου: «Το όραμα σας είναι κάποτε να ανατρέψετε αυτό το σύστημα;» Ερώτηση η οποία ήρθε ως συνέχεια της προηγούμενης απάντησης για το εάν το κεφάλαιο παντρεύεται με το Σοσιαλισμό.
Η απάντηση του Στέφανου Στεφάνου ήταν η εξής: «Το πώς εμείς βλέπουμε το ζήτημα του οικονομικοκοινωνικού μετασχηματισμού, το είχαμε απαντήσει από καιρό, μέσα από το δικό μας όραμα για το Σοσιαλισμό στην Κύπρο. Άρα αυτό που θέλω να πω είναι ότι με το να πιστεύεις ότι αυτός ο κόσμος ο σημερινός δεν μπορεί να δώσει αυτά που εσύ θέλεις να δώσει στον κόσμο και στην κοινωνία, δεν σημαίνει ότι δεν ασχολείσαι με το σημερινό σύστημα και ότι δεν έχεις απόψεις και προτάσεις για το πώς μπορεί να κάνεις τη ζωή των πολιτών καλύτερη και τις συνθήκες για τη χώρα σου αλύτερες».
Για να ρωτηθεί στη συνέχεια εάν αυτό διαβρώνει την πειστικότητα του ΑΚΕΛ στην κοινωνία. «Θεωρώ ότι η πειστικότητα του κάθε κόμματος, ενισχύεται ή αποδυναμώνεται στη βάση του τι προτείνει, τι κάνει και πόσο συνάφεια έχουν οι εξαγγελίες με τις πολιτικές. Και για αυτό ακριβώς το λόγο θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι για το τι πιστεύουμε και τι προτείνουμε για να μας προσλαμβάνει η κοινωνία, διότι αν δεν σε προσλαμβάνει η κοινωνία και η αντίληψη που έχει είναι διαφορετική είναι σαν να μην το κάνεις».
Η τελευταία απάντηση είναι ίσως και η ουσία της όλης συζήτησης. Διότι κανένας ασφαλώς δεν πιστεύει ότι το ΑΚΕΛ οραματίζεται ανατροπή του κοινωνικοοικονομικού συστήματος για επιβολή του Σοσιαλισμού στην Κύπρο. Εξάλλου, το ΑΚΕΛ κυβέρνησε για μια πενταετία και δεν τέθηκε πότε τέτοιο ζήτημα. Όπως κυβέρνησαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλα τα παραδοσιακά κόμματα στην Κύπρο. Η άσκηση εξουσίας είναι η μεγαλύτερη δοκιμή της αξιοπιστίας ενός κομματικού χώρου. Και αυτό δεν αφορά μόνο το ΑΚΕΛ. Αφορά ολόκληρο το κομματικό σύστημα της Κύπρου που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται αντιμέτωπο με την απαξίωση της κοινωνίας. Από εδώ, αρχίζει ασφαλώς και ο προβληματισμός για την αξιοπιστία που εκπέμπει ο κάθε πολιτικός χώρος έναντι της κοινωνίας.
Το ΑΚΕΛ μετά την πενταετία διακυβέρνησης του, δεν κατάφερε να επανακάμψει ουσιαστικά ποτέ. Βρίσκεται για τρίτη πενταετία στην αντιπολίτευση και με ποσοστά τα οποία συρρικνώθηκαν στην πορεία των χρόνων σε σημαντικό βαθμό. Γιατί λοιπόν το ΑΚΕΛ, δεν κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια να πείσει ότι μπορεί να αποτελέσει την εναλλακτική πρόταση εξουσίας; Ακόμα και όταν η προηγούμενη Κυβέρνηση είχε εναντίον της διάφορα και έφερε για πολλούς το στίγμα της διεφθαρμένης. Γιατί λοιπόν το ΑΚΕΛ δεν κατάφερε να γίνει ξανά πρόταση εξουσίας;
Η απόφαση της νέας ηγεσίας του κόμματος, να προχωρήσει σε καταστατικές και δομικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του ήρθε ως συνέχεια προφανώς αυτού του προβληματισμού, όπως άλλωστε, τυχαία δεν είναι ούτε η διοργάνωση προχθές του φόρουμ για την Οικονομία. Μέσα από αυτό, η ηγεσία του κόμματος θέλησε να περάσει προς τα έξω το νέο προφίλ. Με ανάδειξη συγκεκριμένων θέσεων από την μια, αλλά από την άλλη και επικοινωνιακά να στείλει το μήνυμα ότι το ΑΚΕΛ μπορεί να έχει θέσεις και απαντήσεις για ζητήματα της Οικονομίας.
Ασφαλώς το να μπορέσει να πείσει την κοινωνία στα θέματα Οικονομίας, είναι ένα μεγάλο στοίχημα για το ΑΚΕΛ. Πρωτίστως όμως θα πρέπει να πείσει τα ίδια τα στελέχη του ότι μπορεί και επιβάλλεται να αλλάξει. Το ΑΚΕΛ βρίσκεται, όπως και πολλά άλλα κόμματα, απέναντι σε ιδεολογικά διλήμματα. Βρίσκεται όμως αντιμέτωπο και με τα νέα δεδομένα και απαιτήσεις μιας κοινωνίας η οποία έχει «απομυθοποιήσει» όλες τους εκφραστές των διαφόρων ιδεολογιών και όλους τους κομματικούς χώρους. Συνεπώς, το ουσιαστικό ζήτημα είναι όλα τα κόμματα να καταφέρουν να συστηθούν ξανά στην κοινωνία, πείθοντας την και την πειστικότητα των θέσεων που εκφράζουν…
