ΣΤΗ διεθνή πολιτική, εκείνο που ενίοτε ισχύει είναι η προώθηση και στις πλείστες φορές η επιβολή συμφερόντων. Τούτο δεν είναι ούτε καινούργιο, ούτε και μπορεί να εκπλήσσει κανένα. Στην ευρύτερη περιοχή μας, υπάρχουν ανοικτά μέτωπα, τα οποία συνδέονται με την συνεχιζόμενη προσπάθεια ανακατανομή ισχύος.

Το Ουκρανικό και το Μεσανατολικό είναι σήμερα τα ενεργά πολεμικά μέτωπα. Συγκρούονται στο πεδίο του πολέμου δυνάμεις με συγκεκριμένους στόχους. Αυτές οι συγκρούσεις δεν μπορεί παρά να τοποθετηθούν στη μεγάλη εικόνα. Εκείνη που καθορίζει εν πολλοίς το γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Το γεωπολιτικό σκηνικό. Όπως προκύπτει από τα όσα παρακολουθούμε καθημερινά, οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές. Πολλές φορές είναι ισορροπίες του τρόμου.

Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ Δημοκρατία γεωγραφικά βρίσκεται κοντά στα τεκταινόμενα. Ειδικά στη Μέση Ανατολή. Η δική μας χώρα αντιμετωπίζει πρόβλημα συνεχιζόμενης κατοχής εδαφών της από την Τουρκία. Η κατοχική δύναμη δεν πληρώνει κανένα κόστος για τη στάση και την γένει συμπεριφορά της, όχι μόνο σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά σε βάρος λαών της περιοχής.

Η ΑΓΚΥΡΑ λειτουργεί διαχρονικά σε μια λογική μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Εσχάτως, ωστόσο, έχει ενισχύσει τη ρητορική εναντίον των δυτικών. Προφανώς αυτό εντάσσεται στην τουρκική προσπάθεια να καταστεί η κατοχική δύναμη χώρα υπερασπιστής των μουσουλμάνων. Είναι ένα παιχνίδι, στο οποίον επένδυσε έκπαλαι, με συγκεκριμένες στοχεύσεις για την επιβολή των σχεδιασμών της. Αλλά και για να καταστεί μεγάλη περιφερειακή δύναμη. 

Ο ΡΕΤΖΕΠ Ταγίπ Ερντογάν μιλώντας στην επέτειο για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του τουρκικού κράτους ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «πριν από έναν αιώνα, για αυτό το έθνος, για αυτή τη χώρα, η Γάζα δεν ήταν διαφορετική από τα Άδανα. Όπως η Αδριανούπολη δεν διέφερε από τα Σκόπια, το Κιρκλαρελί δεν διέφερε από τη Θεσσαλονίκη, το Μαρντίν δεν διέφερε από τη Μοσούλη, το Γκαζιαντέπ δεν διέφερε από το Χαλέπι, η Γάζα ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της πατρίδας μας… Μας χώρισαν από όλες αυτές τις χώρες που είναι τόσο δικές μας όσο το αίμα μας, η ζωή μας και η αγάπη μας..».

ΤΕΤΟΙΕΣ αναφορές προφανώς και εκφράζουν το επεκτατικό όραμα της κατοχικής δύναμης. Κι όλα αυτά με την ανοχή της διεθνούς κοινότητας. Κι όλα αυτά σε βάρος των χωρών της περιοχής, ενάντια στη σταθερότητα και την ειρήνη. Λεπτομέρειες; Καθόλου. Είναι η ουσία, εάν θέλουμε ειρήνη και σταθερότητα.