Προσκάλεσε ή όχι ο Ταγίπ Ερντογάν τον Νίκο Χριστοδουλίδη στην Άγκυρα και τι θα μπορούσε να σημαίνει μια τέτοια πρόσκληση; Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης και οι συνεργάτες του στο Προεδρικό, δημόσια έβγαλαν προς τα έξω μια εικόνα αμηχανίας στη δημοσιοποίηση του γεγονότος στο μέσο της προηγούμενης βδομάδας.
Στη συνέχεια, ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε η όλη δημόσια συζήτηση για το θέμα είναι αρκούντως ενδεικτική για την προχειρότητα και την επιπολαιότητα με την οποία διαχρονικά ως Πολιτείας και ως λαός διαχειριζόμαστε το πλέον σοβαρό θέμα αυτού του τόπου, που είναι το Κυπριακό. Ένα ζήτημα υπαρξιακό που έχει μετατραπεί σε επικοινωνιακό όχημα για παιχνίδια εντυπώσεων.
Φτάνοντας στο δια ταύτα του θέματος, υπήρξε όντως μία συζήτηση μεταξύ του Προέδρου Χριστοδουλίδη και του Τούρκου Προέδρου στο Ντουμπάι. Αυτό το οποίο αναφέρθηκε από την εφημερίδα «Αλήθεια» περί αναφορών του Ταγίπ Ερντογάν σε Έλληνες δημοσιογράφους και διπλωμάτες είναι μια δημοσιογραφική πληροφορία.
Ο διάλογος τον οποίο δημοσίευσε ο Alpha πριν από λίγες μέρες, έφτασε στ’ αυτιά αρκετών δημοσιογράφων της Κύπρου. Και δεν ήταν ούτε από διπλωματικές πηγές στην Αθήνα, ούτε από τουρκικές πηγές, διότι απλά αυτό έγινε προτού ο Ερντογάν αφιχθεί στην ελληνική πρωτεύουσα. Ο διάλογος λοιπόν, έλεγε πάνω – κάτω τα εξής: Πήγε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης προς τον Τούρκο Πρόεδρο και του είπε: «Κύριε Πρόεδρε πρέπει να δούμε πως θα επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό».
Και ο Ερντογάν τον ρώτησε γιατί δεν πάει στην Τουρκία να το κουβεντιάσουν. Τότε, όπως έλεγαν οι πληροφορίες, ο Νίκος Χριστοδουλίδης ξαφνιασμένος και απορημένος από την απάντηση Ερντογάν, σκέφτηκε ότι ίσως δεν αναγνώρισε ποιος είναι και για αυτό σκέφτηκε να τού διευκρινίσει ότι είναι ο Πρόεδρος της Κύπρου. Ο Τούρκος Πρόεδρος τού απάντησε ότι γνωρίζει ποιος είναι και συνέχισε λέγοντας πώς, μετά το ταξίδι του στην Αθήνα, θα δουν τι θα γίνει…
Δεν θα γινόταν ποτέ επίκληση του συγκεκριμένου διαλόγου και καμία αναφορά στο όλο περιστατικό εάν δεν είχε ήδη διαρρεύσει και αν δεν ακολουθούσαν τα όσα ακολούθησαν. Αυτό ως προσωπική αρχή και διευκρίνηση, αντιλαμβανόμενος το πόσο λεπτό είναι το συγκεκριμένο ζήτημα και σεβόμενος το πλαίσιο της συζήτησης και την αρχή ότι οι όποιες πληροφορίες που δόθηκαν δεν ήταν προς δημοσίευση.
Ταυτόχρονα όμως υπήρχε και ο προβληματισμός για το πόση βαρύτητα ή σημασία μπορεί να έχει μία κουβέντα στο πόδι, διάρκειας μερικών δευτερολέπτων, την οποία δεν είμαστε σίγουροι ότι όντως ο Τούρκος Πρόεδρος θυμόταν και την επομένη. Ακόμα όμως και να το είχε κατά νου ο Τούρκος Πρόεδρος και να το ανέφερε σε διπλωμάτες στην Αθήνα, μέχρι η κουβέντα του ποδαριού να γίνει επίσημη πρόσκληση δεν είναι τίποτε άλλο παρά έπεα πτερέοντα.
Το πώς όμως διέρρευσε το συγκεκριμένο περιστατικό, θα πρέπει και ο Πρόεδρος και οι συνεργάτες του να κάνουν την αυτοκριτική τους. Εκτός και αν η έκπληξη τους και η όλη εικόνα δυσαρέσκειας που βγάζουν δημόσια για τη διαρροή του θέματος είναι και αυτή μέσα στο πλαίσιο του επικοινωνιακού παιχνιδιού που γίνεται.
Θέλουμε να πιστεύουμε όμως ότι δεν είναι. Σε κάθε περίπτωση όμως, έχει ευθύνη ο Πρόεδρος για το πώς ένας διάλογος μερικών δευτερολέπτων με τον Ερντογάν έχει αναχθεί σε μείζον ζήτημα. Διότι εάν ο Νίκος Χριστοδουλίδης, είτε δια τηλεφώνου, είτε δια του Εθνικού Συμβουλίου, ενημέρωνε για το συμβάν τους πολιτικούς αρχηγούς και τους εξηγούσε περί τίνος επρόκειτο, δεν θα υπήρχαν αντιδράσεις ούτε από το ΔΗΣΥ, ούτε και από το ΑΚΕΛ αλλά και ούτε από κανένα άλλο κόμμα.
Υπήρχε κίνδυνος διαρροής από τους πολιτικούς αρχηγούς; Ασφαλώς και υπήρχε.
Αλλά η διαρροή δεν έγινε από τους πολιτικούς αρχηγούς αλλά από αλλού. Και ανεξάρτητα του εάν ο Ερντογάν θυμήθηκε αυτή τη συζήτηση που είχε με τον Χριστοδουλίδη στο Ντουμπάι και ενημέρωσε σχετικά και τους Έλληνες διπλωμάτες, το Προεδρικό γνωρίζει πολύ καλά ότι η πληροφορία έχει διαρρεύσει πρώτα από τη Λευκωσία και ξέρει και πώς.
Επί της ουσίας λοιπόν, ο Πρόεδρος οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεχτικός στη διαχείριση κάποιων ζητημάτων. Δεν είναι όλα τα θέματα, ζητήματα επικοινωνιακής διαχείρισης και εντυπώσεων, όπως τότε που έτρεχε να συναντήσει τον τέως Τούρκο ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου με τις κάμερες αναμμένες.
Ναι, εάν και εφόσον ο Ταγίπ Ερντογάν του απευθύνει επίσημη πρόσκληση να επισκεφθεί την Τουρκία, να πάει και να είναι προετοιμασμένος και για το τι θα πει και για το τι θα ακούσει. Διότι εάν υπάρξει ποτέ τέτοια πρόσκληση, θα σημαίνει ότι τα πράγματα έχουν σοβαρέψει πολύ…
