Να, που ανησύχησε κι ο Ερσίν Τατάρ με όσα ακούει. Πήγε στην Τουρκία και ρώτησε απευθείας, λέει, τον Ερντογάν αν όντως προσκάλεσε τον Νίκο Χριστοδουλίδη να πάει στην Τουρκία να κουβεντιάσουν το Κυπριακό. Ε, να μην ανησυχήσει ο άνθρωπος. Αφού δεν έχει παραπάνω νουν από τους άλλους.
Άκουγε τόσες μέρες που γινόταν εδώ το έλα να δεις, σου λέει, κάτι συμβαίνει, δεν είναι δυνατό να τα βγάζουν όλα από το νου τους. Κοτζάμ πολιτικοί αρχηγοί, κοτζάμ αρθρογράφοι, είναι τίποτα φαντασιόπληκτοι; Αποκαλύπτουν ότι ο Χριστοδουλίδης πήρε πρόσκληση από τον Ερντογάν και όχι μόνο την απέρριψε, αλλά την απέκρυψε κιόλας. Και «έχασε μια σημαντική ευκαιρία να βγάλει το Κυπριακό από την εξάχρονη στασιμότητα», έγραφε κύριο θέμα μια εφημερίδα την Κυριακή.
Ε, να μην ανησυχήσει ο Τατάρ; Σκέφτηκε (τον ίδιο νουν κουλιαντιρίζουν, είπαμε) ότι ο Ερντογάν πήγε να κάνει συνωμοσία με τον Χριστοδουλίδη να λύσουν το Κυπριακό πίσω από την πλάτη του. Είναι φανερό. Έτρεξε, λοιπόν, κυριακάτικα σε «μυστική συνάντηση» με τον Σουλτάνο και τον ρώτησε ευθέως, δεν τον φοβήθηκε ο παλικαράς, αν προσκάλεσε τον Χριστοδουλίδη. «Ρώτησα εγώ κατά την συνάντηση. Ο Πρόεδρος Ερντογάν είπε ότι τέτοια πρόσκληση δεν έγινε», δήλωσε στον Χασάν Χάστουρερ της Κίπρις.
Μα, κύριε ελέησον, Τατάρ αγά! Μήπως σε κοροϊδεύει ο Ερντογάν; Πώς γίνεται να μην έγινε τέτοια πρόσκληση; Εδώ βουίζει ο τόπος τόσες μέρες. Γράφονται για την πρόσκληση σενάρια το ένα μετά το άλλο, σχεδόν με την ταχύτητα που έγραφε τις σάτιρές του ο αείμνηστος Δημήτρης Παπαδημήτρης. Και σου λέει αυτός ότι δεν έγινε τέτοια πρόσκληση; Μην τον πιστεύεις. Σίγουρα λέει ψέματα.
Καλά κάνει και ο Νίκος Χριστοδουλίδης να τον καταγγείλει για αθέτηση πρόσκλησης. Κι αν επιμένει να μην τιμά τα λόγια του να τεθεί κι αυτό στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν δεν ομολογήσει ο Ερντογάν ότι απηύθυνε πρόσκληση στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να είναι κι αυτό ένα από τα προαπαιτούμενα για την πρόοδο της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας.
Πάντως, για να σοβαρευτούμε, χτύπησε διάνα η κυριακάτικη εφ. Αλήθεια, που είχε κύριο θέμα της, ναι πρωτοσέλιδο, όχι κανένα ευθυμογράφημα στις μέσα σελίδες, την φοβερή αποκάλυψη ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχασε την ευκαιρία να μιμηθεί τον Πρόεδρο της Αιγύπτου, Ανουάρ Σαντάτ, ο οποίος το 1977 μίλησε στη Βουλή του Ισραήλ, παρότι η Αίγυπτος δεν αναγνώριζε το Ισραήλ και το Ισραήλ δεν αναγνώριζε την Αίγυπτο. Τον έβριζαν όλες οι αραβικές χώρες τον Σαντάτ, αλλά το έκανε. Και από τότε ως γνωστό όλα είναι μέλι γάλα στη Μέση Ανατολή, ούτε αιματοχυσίες, ούτε εντάσεις, τίποτα. Ειρήνη πάσι, που λέμε.
Αυτό που έκανε ο Ανουάρ Σαντάτ πριν από 46 χρόνια έπρεπε να το κάνει σήμερα ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Όχι να μας λέει πως αν έχει πρόσκληση θα πάει. Να πάει με το έτσι θέλω και να μην περιμένει πρόσκληση. Για να γράψει ιστορία, όπως τον Σαντάτ. Στο κάτω – κάτω, αφού όλοι εδώ στο εσωτερικό μέτωπο λένε ότι υπάρχει πρόσκληση τι σημασία έχει τι λένε ο Ερντογάν και ο Τατάρ; Μεταξύ μας, όμως, θα βοηθούσε πολύ αν μας έλεγε ο Τατάρ, πώς τον είδε τον Ερντογάν προχτές. Επικοινωνεί με το περιβάλλον; Εδώ, πάντως, έχουμε πολλούς που δεν επικοινωνούν.
Υ.Γ. Απ΄ ότι φαίνεται ο Ερντογάν κάλεσε τον Τατάρ για να του κάνει συστάσεις για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος που γίνεται στα κατεχόμενα από ξένους που αγοράζουν ακίνητα Ελληνοκυπρίων, τον τελευταίο καιρό σε μεγάλους αριθμούς. Εκτοπίζουν τους μαφιόζους του Ερντογάν, που τα θέλουν όλα κι ανησύχησε ο Σουλτάνος. Μίλησαν και για το ηλεκτρικό ρεύμα που θα μεταφέρουν και για το νοσοκομείο που θα κτίσουν και ο Τατάρ επέστρεψε ευχαριστημένος διότι, όπως δήλωσε, «δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα στη ροή χρημάτων από την Τουρκία». Αυτά. Κατά τα άλλα, εμείς το βιολί μας.
