«Κάποιοι με περιμένουν στη γωνία» είπε η Αννίτα Δημητρίου στη συνέντευξή της στον «Φ». Το διάβασα και με έλουσε κρύος ιδρώτας. Το είπε με σιγουριά. Ποιοι είναι αυτοί καλέ; Ασχέτως της κριτικής που η στήλη ασκεί σε κάποιες περιπτώσεις στην πρόεδρο του ΔΗΣΥ, όχι και να την περιμένουν στη γωνία… Διάβασα ολόκληρη τη συνέντευξη τεσσάρων σελίδων της εφημερίδας. Κάθε γραμμή. Αναζητώντας ποιοι είναι αυτοί που περιμένουν την Αννίτα στη γωνία. Φευ… Τίποτα. Καμία αναφορά.
Ακόμη κι εκεί που οι συνάδελφοι έκαναν προσπάθεια να αναδείξουν κάποιους, η Αννίτα μας κρύφτηκε πίσω από τη συνήθη ανιαρή στάση της. Κάποια στιγμή της ζήτησαν να σχολιάσει τη σχέση της με τον Αβέρωφ Νεοφύτου. «Καμία απολύτως ψυχρότητα, απεναντίας» απάντησε. Βούρκωσα. Τόση μεγαλοψυχία πια!
Τι το ήθελαν στη συνέχεια, όμως, οι συνάδελφοι; Επέμεναν. Την ρώτησαν αν δεν την ενοχλούν οι δημόσιες παρεμβάσεις του προκατόχου της. «Είναι στην ίδια γραμμή με τον ΔΗΣΥ» απάντησε η Αννίτα. Κι εκεί τα έπαιξα. Σκέτο δούλεμα. Τα διαβάζει και ο κόσμος Αννίτα μου και θα του φύγει το καφάσι.
Στην ίδια γραμμή όταν ο Αβέρωφ, ο Πετρίδης και ο Σοφοκλέους, σε ένα ριμέικ της ταινίας «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος», έκαναν σφοδρή επίθεση στην Κυβέρνηση για την οικονομία; Όταν χρειάστηκε να βγει ο Χάρης Γεωργιάδης, εκπροσωπώντας την Πινδάρου, για να τους γρονθοκοπήσει σε στυλ Ρόκι;
Στην ίδια γραμμή όταν θα συζητείτο στην κοινοβουλευτική επιτροπή Οικονομικών η πρόταση νόμου του για να συνταξιοδοτούνται και οι βουλευτές στα 65 αντί στα 60 όπως ισχύει σήμερα; Την πνίξατε την πρότασή του. Στην ίδια γραμμή και όταν εξήγγειλε πρωτοβουλία και επαφές για το Κυπριακό; Μην τρελαθούμε Αννίτα μας!
Πώς, όμως, να μην στην έχουν στημένη; Παραδέχεσαι ότι υπάρχουν ανοικτές πληγές στο κόμμα μετά την ήττα στις προεδρικές εκλογές. Και ότι έχει αναπτυχθεί καταστροφική εσωστρέφεια. Πώς ανέμενες να κλείσουν οι πληγές; Όταν ένα κυβερνών κόμμα χάνει την εξουσία μέσω μιας διάσπασης και δεν γίνεται πλήρης και εις βάθος διερεύνηση των λόγων και των αιτιών; Όταν δεν γίνεται διάλογος στον οποίο να εμπλακούν όλα ανεξαιρέτως τα μέλη; Όταν δεν καταλήγει μια τέτοια κρίσιμη χειρουργική επέμβαση ώστε να εντοπισθεί το σημείο το οποίο προκάλεσε μόλυνση, να καθαριστεί πλήρως για να μπορεί να ακολουθήσει υγιής πορεία; Έτσι καμία πληγή δεν κλείνει.
Η επιλογή να κρύψετε τα τεράστια προβλήματα κάτω από το χαλί, δεν καθαρίζει το πρόβλημα μια για πάντα. Η επιλογή να κρυφτείτε πίσω από την εύηχη «υπεύθυνη αντιπολίτευση» θα ξύνει συνεχώς τις πληγές. Διότι κάθε φορά που θα παίρνετε θέση στήριξης της Κυβέρνησης θα ωρύονται εκείνοι που σε περιμένουν στη γωνία. Ταυτόχρονα, θα επιτρέπει και σε μερικούς της άλλης πλευράς, να ανηφορίζουν στο λόφο για να κάνουν παιχνίδι (δικό τους).
Το χειρότερο για την Αννίτα είναι πως ούτε η πολιτική με την οποία κινείται η Πινδάρου δεν την προστατεύει από εκείνους που την περιμένουν στη γωνία. Διότι μπορεί στη συνέντευξη να επανέλαβε αρκετές φορές ότι αφουγκράζονται τις τοπικές κοινωνίες, ότι «δεν μπορεί να στηριζόμαστε στη σοφία του ενός ή μιας κλειστής ομάδας» και να υπογραμμίζει με στόμφο «τα τείχη, η περιχαράκωση και η εσωστρέφεια είδαμε πού μας οδήγησαν», όμως, στην πράξη αυτό πράττει.
Απτό παράδειγμα η επιλογή των διαφόρων δημάρχων τους οποίους υποστηρίζει η Πινδάρου; Ποια τοπική κοινωνία αφουγκρασθήκατε Αννίτα; Μια μικρή ομάδα στην Πινδάρου αποφάσισε. Σε μια περίπτωση, μάλιστα, αποφάσισε άλλο κόμμα πριν από εσάς (το ΔΗΚΟ τον Τορναρίτη). Στον Στρόβολο ακόμη αφουγκράζεστε και δεν καταλήγετε…
Στη μοναδική περίπτωση που ζητήσατε από την τοπική κοινωνία να σας πει την άποψη της (Λευκωσία-Λεμεσό) την γράψατε στα παλαιότερα των υποδημάτων σας. Για ποια αξιοπιστία μιλάς; Πώς να μην σε πλήξουν εκείνοι που σε περιμένουν στη γωνία όταν τους εξοπλίζεις ολοένα και με περισσότερα πολεμοφόδια;
Η στήλη έχει επισημάνει αρκετές φορές ότι από μια πολιτικό η οποία ευαγγελίζεται το νέο πνεύμα στην πολιτική, ανέμενε ξεκάθαρες κουβέντες. Να ζητά και να σέβεται την επιθυμία των μελών του κόμματος και όχι να συνεχίζει να τους θεωρεί, απλώς, νεροκουβαλητές.
Αντ’ αυτού, παρακολουθεί μια συμπεριφορά που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η αποφυγή κάθε σύγκρουσης, οι δημόσιες σχέσεις και η αποφυγή φθοράς. Προφανώς, όμως, βλέποντας και την πολιτική συμπεριφορά του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας, το σύγχρονο πολιτικό πνεύμα αυτό είναι: Ανιαρό, άχρωμο, άγευστο από δημοσιοσχεσίτες πολιτικούς! Τόσο κρίμα!
