Η 26η Φεβρουαρίου 2023 ήταν η τελευταία ημέρα κατά την οποία η Κύπρος (είτε ψήφισαν, είτε δεν ψήφισαν Νίκο Χριστοδουλίδη) πίστευαν και ήλπιζαν ότι όλα όσα λέγονταν προεκλογικά θα αρχίσουν να υλοποιούνται, ότι το περιβόητο μαύρο μπλοκάκι με τα ονόματα θα έβγαζε από μέσα θησαυρούς. Εξάλλου μέσα στη χαρά και τη διασκέδαση των Αποκριών λίγοι παρέμεναν να έχουν έγνοια για τις επιλογές του νέου προέδρου.
Το τι πραγματικά συνέβαινε το βράδυ της 26ης Φεβρουαρίου 2023, το αποτέλεσμα του οποίου έγινε γνωστό το πρωί της επόμενης ημέρας, σημάδεψε αρνητικά μια προεδρία πριν ακόμα ξεκινήσει. Οι πολίτες (όπως συνηθίζουν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση) περίμεναν μια αλλαγή και μια νέα κατάσταση πραγμάτων. Μπροστά τους είχαν έναν νέο πρόεδρο ο οποίος είχε τολμήσει να πάει κόντρα και απέναντι στο ίδιο του κόμμα, είχε δεχθεί έντονη αμφισβήτηση και εν τέλει άντεξε.
Ήλπιζαν λοιπόν οι πολίτες ότι οι ανακοινώσεις που θα γίνονταν μέσα στις επόμενες ώρες (αφού εκ των πραγμάτων ήταν υποχρεωμένος να ανακοινώσει υπουργικό συμβούλιο) θα ήταν εφάμιλλο εκείνων που οι ίδιοι πίστευαν και ανέμεναν. Το τι ελπίζει ο λαός και τι μπορούν να του προσφέρουν οι πολιτικοί (παλαιάς και νέας κοπής) στις πλείστες περιπτώσεις είναι εντελώς διαφορετικό. Και η περιβόητη αλλαγή μπορεί από τη μια στιγμή στην άλλη να μετατραπεί σε, απλά, μια παραλλαγή.
Όταν η αλλαγή μετατρέπεται εν μία νυχτί σε παραλλαγή, τότε απλώνεται παντού απογοήτευση η οποία μετατρέπεται σε αμφισβήτηση. Για το τι συνέβη το βράδυ της 26ης Φεβρουαρίου 2023 πολλά έχουν γραφτεί, και ακόμα και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές όταν συνομιλούσαμε μαζί τους, διατύπωναν διαφορετικά πράγματα και έδειχναν να έχουν διαφορετική προσέγγιση ή και αντίληψη των γεγονότων. Για τον μέσο πολίτη το τι πραγματικά συνέβη εκείνο το βράδυ και τι συζητούσαν όλο το προηγούμενο διάστημα λίγη έως καθόλου σημασία έχει. Εκείνο που μετρά για τον μέσο/απλό πολίτη είναι το τελικό αποτέλεσμα.
Για μια σειρά από λόγους που είναι πολύ καλά γνωστοί και έχουν αναλυθεί κατά επανάληψη οι ανακοινώσεις που έγιναν νωρίς το βράδυ της 27ης Φεβρουαρίου 2023 κάθε άλλο παρά ικανοποιήσαν. Αντίθετα προκάλεσαν αρκετή απογοήτευση, κυρίως ανάμεσα σ’ όσους ήλπιζαν σε κάτι διαφορετικό με την εκλογή Χριστοδουλίδη. Ξεκινώντας από το εμφανές, ότι το υπουργικό συμβούλιο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επιβλήθηκε από τους τρεις κομματάρχες. Ήρθε μετά ως κερασάκι στην τούρτα οι επιλογές συνεργατών του στο Προεδρικό το οποίο φρόντισε λίγες ώρες προηγουμένως να καθαρίσει εξ ολοκλήρου καθώς δεν ήθελε κανένα απομεινάρι από τον προηγούμενο ένοικο.
Σήμερα, ένα χρόνο μετά, εκείνα τα πρώτα αρνητικά σημάδια έχουν μετατραπεί σε μια κυρίαρχη αμφισβήτηση από την οποία δεν φαίνεται είτε ο Νίκος Χριστοδουλίδης είτε οι συνεργάτες του να μπορούν να ξεφύγουν. Καλώς ή κακώς και δυστυχώς για τον ίδιο, ο κουρνιαχτός που προκλήθηκε πριν από ένα χρόνο και πριν ακόμα ο ίδιος αναλάβει επισήμως καθήκοντα, δεν φαίνεται να καταλαγιάζει, και ούτε είναι σίγουρο εάν θα καταλαγιάσει ποτέ. Γιατί σε κάθε του βήμα και κάθε κίνηση υφίσταται συνεχώς η αμφισβήτηση των πρώτων λαθών που έγιναν με το ξεκίνημα μιας διακυβέρνηση που υποσχόταν το κάτι διαφορετικό και το νέο. Προσφέροντας το καλύτερο δώρο στους πολιτικούς του αντιπάλους να διατείνονται έκτοτε πως είχαν τα έλεγαν και τα είχαν προβλέψει όλα αυτά.
Αυτό που σήμερα βιώνει ο Νίκος Χριστοδουλίδης είναι αποτέλεσμα των γεγονότων που είχαν επισυμβεί πριν από ένα χρόνο. Και εκεί δεν ήταν ούτε «τα εχθρικά μέσα ενημέρωσης» ούτε η Αννίτα, ούτε ο Αβέρωφ, ούτε οποιοσδήποτε άλλος. Ήταν ίδιος μαζί με τους πολιτικούς αρχηγούς που τον στήριξαν για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Ήταν ο ίδιος με την ευθύνη του έναντι εκείνων που πίστεψαν στην υποψηφιότητά του και τον στήριξαν.
Τη φορά των πραγμάτων ο ίδιος την καθόρισε με συγκεκριμένες ενέργειές του. Και μόνο ο ίδιος μπορεί να αλλάξει τη φορά που κινούνται σήμερα τα πράγματα. Για να το πετύχει θα πρέπει πρώτα να σταθεί απέναντι, να τα σταματήσει και να επαναπροσδιορίσει την κατεύθυνση που κινούνται τα πράγματα. Μέχρι σήμερα πάντως δεν έδειξε να έχει τέτοια πρόθεση.
