Όταν ένας ιεράρχης φτάσει στο σημείο να γυροφέρνει μέσα στο μυαλό τη σκέψη, ή και την επιθυμία του, να το «παίξει Θεός», γίνεται ένα πολύ επικίνδυνο όπλο. Ακόμα και αν οι προθέσεις του είναι αγαθές…
Ο Πάπας Φραγκίσκος, που η όλη πορεία του ως τώρα δείχνει έναν άνθρωπο ταπεινό, μετρημένο οραματικό και με ενσυναίσθηση, έκανε ένα βήμα έξω από την «επικράτειά» του. Και φυσικά τα έκανε θάλασσα.
Η προτροπή του προ ημερών προς τους Ουκρανούς να υψώσουν λευκή σημαία, δηλαδή να παραδοθούν, για να τελειώσει ο πόλεμος στη χώρα τους, «έπαιξε ευθέως στα χέρια της Ρωσίας», όπως έγραψε χθες η αγγλική «Telegraph». Θα μπορούσες σχεδόν να ακούσεις τον ήχο χεριών που τρίβονταν μεταξύ τους από χαρά με χαρά στους διαδρόμους εξουσίας της Μόσχας, πρόσθεσε.
Κατά τον Ποντίφικα, έφτασε η ώρα, λέει, για την Ουκρανία «να υψώσει λευκή σημαία», δηλαδή να παραδεχτεί ότι έχασε τον πόλεμο και να ξεκινήσει «ειρηνευτικές συνομιλίες» και διαπραγματεύσεις με τους Ρώσους.
Η ατυχής δήλωσή του έγινε στο πλαίσιο συνέντευξής του στην ελβετική τηλεόραση πριν από έναν μήνα και μεταδόθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο. Φυσικά, γράφει ο ξένος Τύπος, αυτή η παρέμβασή του (που προσωπικά πιστεύω ότι έγινε με καλές προθέσεις), ήταν για τον Πούτιν σαν μάννα εξ ουρανού.
Το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν αρκέστηκε μόνο σε μια πρόταση κατάπαυσης του πυρός και έναρξης ενός διαλόγου (που και αυτό δεν είναι δική του δουλειά), αλλά έκανε και μία εκτίμηση απαράδεκτη: Ότι η Ουκρανία δεν έχει καμία πιθανότητα να κερδίσει και άρα ήρθε η ώρα να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
«Πιστεύω ότι ισχυρότεροι είναι αυτοί που βλέπουν την κατάσταση, σκέφτονται τον κόσμο και έχουν το θάρρος να υψώσουν τη λευκή σημαία και να διαπραγματευτούν», είπε ο 87χρονος ποντίφικας.
Οι Ουκρανοί, φυσικά, είναι έξαλλοι. Το υπουργείο Εξωτερικών στο Κίεβο κάλεσε τον πρεσβευτή του Βατικανού για να εκφράσει την «απογοήτευσή» του για τις δηλώσεις του Πάπα. Ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών υποσχέθηκε ότι η χώρα του δεν θα συνθηκολογήσει ποτέ.
Η Μόσχα, από την άλλη, δεν έκρυβε τη χαρά της από τα λόγια του Πάπα της Ρώμης. Τα «άρπαξε» αμέσως και θριαμβευτικά δήλωσε ότι «ορίστε, η Φραγκίσκος έχει καταλάβει αυτό που η Δύση αρνείται να παραδεχτεί». Δηλαδή, «ότι οι Ουκρανοί δεν έχουν καμία ελπίδα να προκαλέσουν κάποια στρατηγική ήττα στην Ρωσία».
Όταν ένας λαός αγωνίζεται για την ελευθερία και αξιοπρέπειά του, έχοντας υποστεί μια βίαιη εισβολή από έναν πανίσχυρο και αδίστακτο γείτονα, ένας αληθινά πνευματικός άνθρωπος δεν παίρνει θέση και σίγουρα δεν θεωρεί τη μία πλευρά ως «από χέρι χαμένη».
Αν αυτό το έλεγε κάποιος π.χ. στους Έλληνες που ξεσηκώθηκαν το 1821 για να κερδίσουν την ελευθερία τους από τους Τούρκους, και που στρατιωτικά υπολείπονταν του πανίσχυρου αντιπάλου τους και αυτοί τον άκουγαν και ύψωναν λευκή σημαία επειδή σε κάποιες φάσεις του αγώνα πράγματι έχαναν, ίσως η Ιστορία να έπαιρνε άλλη τροπή, πολύ δυσάρεστη για την Ελλάδα.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία μαίνεται αδιάκοπα εδώ και δύο χρόνια. Μία χώρα, η Ρωσία, εισέβαλε σε μίαν άλλη, ανεξάρτητη, την Ουκρανία και ήδη κατέκτησε και προσάρτησε εδάφη της στη δική της επικράτεια, με κίβδηλα δημοψηφίσματα.
Δεν ξέρουμε πότε και πώς θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος. Εάν υπάρξει συνθηκολόγηση και ακολουθήσει διαπραγμάτευση, αυτή –λέω πάλι– δεν είναι δουλειά κανενός Πάπα. Θα το αποφασίσουν οι εμπλεκόμενοι. Όπως συμβαίνει ανέκαθεν σε τέτοιες καταστάσεις, όταν και εάν αρχίσει μια σοβαρή διαπραγμάτευση δεν θα πρέπει καμιά πλευρά να πάει στο τραπέζι, η μία με το σύνδρομο του θριαμβευτή και η άλλη με την πληγή του ηττημένου…
