Το Ισραήλ γιορτάζει την 76η επέτειο από την ημέρα της ίδρυσής του.
Μα τίποτα δεν θυμίζει γιορτή. Και πως άλλωστε να συμβεί κάτι τέτοιο, όταν εδώ και περισσότερο από εφτά μήνες η χώρα είναι σε πόλεμο με τη Χαμάς όταν δεκάδες πολίτες της συνεχίζουν να κρατούνται όμηροι από την τρομοκρατική οργάνωση ή όταν χιλιάδες εκτοπισμένοι κάτοικοι στο βορρά και στο νότο δεν μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους.
Ένας από τους σημαντικότερους στόχους του Ισραήλ, από καταβολής ίδρυσής του είναι η ασφάλεια των πολιτών του. Η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου διέλυσε κάθε σκέψη ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Ποιος μπορεί να αισθάνεται ασφαλής όταν γνωρίζει πως παρά την στρατιωτική υπεροχή της χώρας είναι δυνατόν μια ομάδα τρομοκρατών να διαταράξει την καθημερινότητα του με τον πλέον φρικτό τρόπο σκοτώνοντας, βιάζοντας και αρπάζοντας αθώους ανθρώπους μέσα από τα σπίτια τους ή ενώ διασκεδάζουν σε ένα φεστιβάλ;
Η κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου επιμένει στα σχέδιά της να προχωρήσει σε χερσαία επίθεση στη Ράφα, υποστηρίζοντας πως είναι ο μόνος τρόπος για να εξαλείψει την Χαμάς, ώστε η χώρα να αισθανθεί ξανά ασφαλής. Οι προειδοποιήσεις πως το μόνο που θα επιτευχθεί είναι περισσότερος πόνος και καταστροφή, πέφτουν βροχή, όμως η ισραηλινή ηγεσία κλείνει τα αυτιά της, ακόμη και όταν προέρχονται από τον πιο στενό της σύμμαχο, τις ΗΠΑ.
Η Ουάσιγκτον δεν θα μπορούσε να γίνει πιο σαφής, όταν διά του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών τόνισε πως μια στρατιωτική επιχείρηση θα έχει υψηλό κόστος για τους Παλαιστίνιους αμάχους και ότι δεν αξίζει τον κόπο. Γιατί, όπως εξήγησε, ο Άντονι Μπλίνκεν ακόμη και να έχει κάποιες επιτυχίες στη Ράφα το Ισραήλ, στη συνέχεια θα υπάρξει «ένα κενό που είναι πιθανό να καλυφθεί από το χάος, την αναρχία και τελικά από τη Χαμάς και πάλι, όπως έγινε και σε περιοχές στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας».
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου κλείνει τα αυτιά του στις αμερικανικές προειδοποιήσεις. Ίσως γιατί όντως πιστεύει πως με στρατιωτικά μέσα μπορεί να νικηθεί η Χαμάς. Ή ίσως γιατί το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η πολιτική του διαβίωση και επιδιώκει να το πετύχει αυτό μέσω της σκληρής στάσης που κρατά, ικανοποιώντας έτσι τους πολεμοχαρείς ακραίους που συμμετέχουν στην κυβέρνησή του.
Το Ισραήλ τιμά τους νεκρούς που έπεσαν στους διάφορους πολέμους που έγιναν από το 1948 μετά. Τιμά και τους νεκρούς της 7ης Οκτωβρίου. Με τους περισσότερους Ισραηλινούς να λένε πως για όσο διάστημα υπάρχουν όμηροι στα χέρια της Χαμάς, δεν έχουν και ιδιαίτερο νόημα οι εορτασμοί για την ημέρα της ανεξαρτησίας.
