Δηλαδή και αυτός ο καιρός να μην διαθέτει τσίπα ντροπής… Εμείς περιμέναμε βροχές και πρωτοβρόχια, σε μια ευλογημένη μορφή, και να μας πλακώνουν βροντές και καταιγίδες, με τόσο άγριες διαθέσεις…
Μπήκαμε αισίως στο Νοέμβρη. Εκεί που απολαμβάναμε καλοκαιρινές μέρες Φθινοπώρου, με τις πρώτες προβλέψεις της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας για πιθανές τοπικές βροχές, να πλημμυρίζουν δρόμοι, υποστατικά, δημόσια κτήρια και να βυθίζονται στο σκοτάδι ολόκληρες περιοχές, λόγω διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος. Εδώ που τα λέμε, σε καλούς καιρούς μάς προδώνουν τα, κατά τα άλλα, τόσο σύγχρονα συστήματά μας – ηλεκτροδότησης, υδροδότησης κ.α. – και δεν θα λύγιζαν τώρα, υπό το βάρος τόσο έντονων καιρικών φαινομένων;
Παρόλο, βέβαια, που θα έπρεπε να νιώθουμε μάλλον τυχεροί στην ατυχία μας, όσο κι αν αυτό φαντάζει παράξενο. Απλά γιατί συμβαίνουν και χειρότερα. Τα όσα μεταδίδονται αυτές τις μέρες από την Βαλένθια και άλλες πληγείσες περιοχές της Ισπανίας, παραπέμπουν σε βιβλική καταστροφή και πρωτοφανείς θεομηνίες. Με αποκορύφωμα την απώλεια εκατοντάδων ανθρώπινων ζωών.
Η δική μας, όμως, περίπτωση, χρήζει ιδιαίτερης μελέτης, αν όχι και θεραπείας… Τόσες δεήσεις και ικεσίες ν’ ανοίξει τους κρουνούς του ουρανού ο Ύψιστος για ν’ αντιμετωπίσουμε, επιτέλους, τον εφιάλτη της ξηρασίας, και από τις πρώτες κιόλας σταγόνες νερού να πνιγόμαστε… Μπορεί να γίνεται λόγος και για έντονα καιρικά φαινόμενα τις προηγούμενες μέρες, αλλά δεν παύει να είναι ικανότητα… να βιώνεις πρωτοφανείς καταστροφικές συνθήκες, από τις πρώτες βροχές, τους πρώτους βοριάδες, που ούτως ή άλλως, δεν αποτελούν σε τέτοια εποχή και τόσο σπάνιο φαινόμενο.
Εκείνο που σπανίζει, μάλλον, είναι η δική μας περίπτωση. Πώς καταφέραμε να διαθέτουμε, σ’ ένα τόσο σύγχρονο, κατά τα άλλα κράτος, τόσο διάτρητες υποδομές, οι οποίες να μάς αφήνουν ξεγυμνωμένους… μπροστά σε φαινόμενα, που, όχι μόνο πρωτοφανή δεν μπορούν να είναι, αλλά δένουν τόσο πολύ με φυσιολογικές συμπεριφορές των εποχών. Εν προκειμένω με τον χειμώνα, για τον οποίο παραπονιόμαστε ότι μάς ξέχασε φέτος, και όταν μάς θυμήθηκε, μάς επισκέπτεται με τα δικά του γνώριμα ξεσπάσματα…
Από μια άλλη οπτική των πραγμάτων, επειδή ζούμε σε καιρούς, που όλα φαίνεται να είναι βουτηγμένα στη διαφθορά-διαπλοκή και ποτέ δεν λέμε να κατανοήσουμε τα περί ευθυνών, είναι θετικό ότι απέμεινε τουλάχιστο ο καιρός να έρχεται με το δικό του τρόπο να μάς υπενθυμίζει τα δικά μας έργα και ημέρες. Ανάρμοστη… και αυτού, βέβαια, η συμπεριφορά, γιατί τόσο ανερυθρίαστα μάς ξεσκεπάζει, αλλά από την άλλη σε τέτοιους καιρούς φανερώνονται ακόμα και όσα τελούσαν εν κρυπτώ… Έτσι για να μιλούμε με τόση άνεση για το πόσο σύγχρονο είναι το κράτος μας. Το μαρτυρεί αυτό και ο καιρός.
