Πρόσωπο της Ημέρας, ο νέος ΓΓ του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, που ήρθε στην Αθήνα χθες και συναντήθηκε το μεσημέρι στο Μέγαρο Μαξίμου με τον πρωθυπουργό. O πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας, 57 ετών, που πήγαινε στο γραφείο του κάθε μέρα με ποδήλατο, στην Αθήνα δεν τον έπαιρνε.
Το αξίωμά του τώρα είναι πιο … ιντερνάσιοναλ. Εκπροσωπεί τις στρατιωτικές δυνάμεις ενός μεγάλου μέρους του λεγόμενοι δυτικού κόσμου. Κι επί πλέον, η Αθήνα «της τρέλας» αυτές τις μέρες, προσελκύει μαζί με τον υψηλό της καλεσμένο και τους λεγόμενους επαναστάτες της Αριστεράς που κάνουν συλλαλητήρια κατά του ΝΑΤΟ και των «φονιάδων Αμερικανών».
Οπότε, ο Ρούτε με ποδήλατό τώρα, … καταλαβαίνετε. Πάντως, ο ίδιος έχει εκμυστηρευτεί ότι, όταν αποσυρθεί από τα υψηλά αξιώματα, θα έρθει οπωσδήποτε στην Αθήνα και θα κυκλοφορεί μόνο με ποδήλατο. Κάτι το οποίος όμως είναι εξίσου επικίνδυνο με τους διαδηλωτές, καθώς κυκλοφορούν στους δρόμους εδώ άπειροι οδηγοί-καμικάζι!
Από το 2018 η Ολλανδία έχει περισσότερα ποδήλατα από πολίτες. 23 εκατομμύρια – έναντι πληθυσμού 17 εκατομμυρίων. Ο κ. Ρούττε, επί πρωθυπουργίας του, πήγαινε και στο σουπερμάρκετ με το ποδήλατο, που είχε και ένα καλαθάκι μπροστά για να βάζει τα ψώνια του. Εμείς, φεύγοντας από σουπερμάρκετ, θέλουμε νταλίκα!
Ανάρτηση της Ημέρας στο Facebook από τονερευνητή, αναπληρωτή καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Παναγή Παναγιωτόπουλο, για τη Βέφα Αλεξιάδου,που έφυγε χθες από τη ζωή, σε ηλικία 91 ετών. Η κηδεία της, σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Γράφει ο καθηγητής:
«Η Ελλάδα της άνθησης των μεσαίων στρωμάτων, της ευημερίας και του καταναλωτικού ναρκισσισμού δεν ήταν γκουρμέ, δεν ήταν γαστρονομική, δεν είχε αυθεντικές γεύσεις και σεφ-καλλιτέχνες. Ήταν, κατά κύριο λόγο, η Ελλάδα της Βέφας».
Ένα δώρο καλοδεχούμενο από τον φίλο μουσικό παραγωγό, Γιώργο Φλωράκη, που συνυπήρξαμε κάποτε στο μαγικό Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ, με κλασική μουσική, αλλά και με άλλες απίθανες ακροβασίες. Μας θύμισε μία από αυτές με ανάρτησή του στο fb και σας προτρέπω να πατήσετε το λινκ που βρήκα, και να ακούσετε:
Ο Ryuichi Sakamoto στα πρώτα του βήματα συμμετείχε σε ένα συγκρότημα στην Ιαπωνία που έπαιζε bossa nova. Έτσι, δεν θα μπορούσε να μας εκπλήξει η μεταγενέστερη συνεργασία του με δύο μουσικούς που είχαν παίξει δίπλα στον Antonio Carlos Jobim, την Paula και τον Jaques Morelenbaum. Οι τρεις τους και μερικοί ακόμη μουσικοί –ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο γιός του Jobim, Paulo– συναντήθηκαν πριν από 24 χρόνια στο σπίτι του μεγάλου συνθέτη της Βραζιλίας κι ερμήνευσαν τραγούδια του. Ο Sakamoto δήλωνε συγκλονισμένος από το πιάνο του Jobim, όχι τόσο για το ίδιο το όργανο, όσο για την ενέργεια που ένιωθε αγγίζοντας τα πλήκτρα του. Καλημέρα καλή ακρόαση.
Ακούστε ΕΔΩ: https://www.youtube.com/watch?v=tY87qFYjMHQ
Τον Μάρτιο πέρυσι, όταν μάθαμε ότι έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο, γράψαμε στην στήλη αυτό το μικρό σημείωμα, In Memoriam:
Ριουίτσι Σακαμότο, (1952-2023), πρωτοπόρος και επαναστατικός, όπως τον αποκαλούσαν πολλοί, Ιάπωνας συνθέτης ηλεκτρονικής, σινθ-ποπ, χάους και χιπ-χοπ μουσικής. Λίγες μέρες πριν τον θάνατό του στις 28 Μαρτίου από επιπτώσεις του καρκίνου, σε ηλικία 71 ετών, μάζεψε όσα σωματικά αποθέματα του είχαν απομείνει για να συντάξει γράψει και να στείλει μια «θυμωμένη» επιστολή στον κυβερνήτη του Τόκιο, απαιτώντας να σταματήσει αμέσως το κόψιμο εκατοντάδων δέντρων στο πάρκο Τζινγκού, κοντά στο νέο Εθνικό Στάδιο της πόλης – εκεί όπου έγιναν, με καθυστέρηση και πολλά μέτρα ασφαλείας λόγω του Covid-19, οι επίμαχοι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2020, για τους οποίους αρνήθηκε να συνθέσει τον ύμνο των αγώνων, κάτι που έκανε όμως για την Τελετή Λήξης των Αγώνων της Βαρκελώνης, με το υπέροχο «El Mar Mediterrani», («Η Θάλασσα της Μεσογείου»).
