Ο πρωθυπουργός της Ελλάδος, Κυριάκος Μητσοτάκης, έβαλε «χοντρό χέρι» στις ελληνικές τράπεζες, γιατί πραγματικά το είχαν παρακάνει με τις χρεώσεις τους, ακόμα και αν ανέπνεες κοντά σε ένα από τα ATM τους. Στο άψε-σβήσε, έχοντας διαπιστώσει και ο ίδιος από τις έντονες αντιδράσεις πολιτών σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, ότι «δεν πάει άλλο», μέσα σε μία νύχτα και χωρίς πολλά-πολλά, κατήργησε όλες τις χρεώσεις στις δημοφιλέστερες πληρωμές (φως, νερό, τηλέφωνο, τέλη κυκλοφορίας, φόροι, κ.λπ.), επέβαλε μηδενικές προμήθειες, έβαλε πλαφόν 0,5 ευρώ στα εμβάσματα μέχρι €5.000, όρισε «διπλό» φόρο ΕΝΦΙΑ για τα ακίνητά των τραπεζών και τις υποχρεώνει (τις τράπεζες, ναι) να μεταφέρουν 100 εκατ. ευρώ στο κράτος για την ανέγερση ή και την ανοικοδόμηση σχολικών κτηρίων.
Είτε έτσι, είτε αλλιώς, είναι πάντα μέρος της ζωής μας οι τράπεζες. Τις οποίες, όπως λένε και οι Αγγλοσάξονες με την υπέροχα πλούσια γλώσσα τους, «we love to hate», …δηλαδή, λατρεύουμε να μισούμε.
Γενικά, και αυτό δεν αφορά μόνο τις τράπεζες, όπως λέει και η λαϊκή σοφία, άμα αφήσεις πεινασμένο σκυλί αχαλίνωτο, θα σε δαγκώσει. Όπως και να ’χει, μετά απ’ όλα αυτά τα μέτρα που ανακοινώθηκαν και ψηφίστηκαν, η αίσθηση είναι ότι θα κάνουμε καλύτερα Χριστούγεννα – αν και το «καλύτερα» δεν
εξαρτάται μόνο από τη τσέπη…
ΥΓ: Παρ’ όλα αυτά, χθες το πρωί, μετέφερα από έναν λογαριασμό μου σε μία τράπεζα €150, σε λογαριασμό μου σε άλλη τράπεζα (και οι δύο στην Ελλάδα) και η χρέωσή μου ήταν €161,30! Δηλαδή προμήθεια €11,30. Είπατε τίποτα;
Σκέψη της Ημέρας: «Το βασικό ζητούμενο στην πολιτική δεν αλλάζει. Είναι το αίτημα για καλύτερη ζωή. Αυτό το απλό. Με εξαίρεση κάποιες ειδικές περιστάσεις κατά τις οποίες διακυβεύονται εθνικά ζητήματα ή κυριαρχούν ζητήματα ηθικής τάξεως, το βασικό που ενδιαφέρει τους ανθρώπους είναι το πώς θα γίνει καλύτερη η ζωή τους και πώς θα νιώθουν οι ίδιοι μέρος των αλλαγών που συντελούνται».
> Ευτύχης Βαρδουλάκης, είναι σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας αλλά και συνιδρυτής της εταιρείας Stratego. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακά στην Πολιτική Επικοινωνία στο City University του Λονδίνου.
> Ανάρτηση της ημέρας από τον δημοσιογράφο Τάσο Τέλλογλου στο Facebook. Έχει τίτλο «Ο νόμος και το ύψος» και με μόλις 160 λέξεις αποκαλύπτει ένα μικρό μέρος της συλλογικής εκτροπής της Ελλάδος:
«Μία φορά και έναν καιρό σε μία χώρα της Μεσογείου, οι κάτοικοι ενός πλούσιου δήμου που είχαν πρόσβαση στο Μέγαρο από όπου κυβερνιόταν η χώρα χάρη σε μία εξ αγχιστείας συγγένεια πίεσαν να εξαιρεθούν οι δύο υπνουπόλεις τους (Ψυχικό -Φιλοθέη) από τις διατάξεις του Νέου Οικοδομικού κανονισμού που έδινε κίνητρα σε εργολάβους για την οικοδόμηση υψηλότερων κτισμάτων. Το αίτημα έγινε δεκτό. Οπότε πολύ σύντομα μπήκαν στο παιχνίδι και τα νότια προάστεια στα οποία διάφοροι ισχυροί παράγοντες ή άλλοι τοπικά ισχυροί φίλοι αιρετών άρχισαν να διαμαρτύρονται επειδή τα ψηλά κτήρια τους “έκοβαν” τη θέα. Ε έπειτα ήρθε η Κηφισιά όπου είχαν ξεπατώσει 1.000 τόσα δένδρα και κτίζανε ψηλά κτήρια στη θέση μονοκατοικιών (με “χοντρή” αντιπαροχή για τους παλιούς ιδιοκτήτες ). Έτσι η υπόθεση έφτασε στο ΣτΕ. Που αποφάσισε ότι δεν μπορούν να ισχύουν οριζόντιες ρυθμίσεις χωρίς να λαμβάνονται υπόψιν οι ιδιομορφίες κάθε τόπου. Οι οποίες είχαν “ληφθεί υπόψιν” the greek way. Άντε τώρα να εμπιστευθείς σε μία χώρα που νομοθετεί έτσι τα χρήματά σου.
ΥΓ. Είμαι εναντίον των πολύ ψηλών κτηρίων έτσι όπως κατασκευάζονται παντού, και εκεί που ζω, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ο νομοθέτης διαχειρίζεται τον δημόσιο χώρο είναι εξοργιστικός».
