Η ακρίβεια και η δυσβάσταχτη καθημερινότητα των πολιτών είναι αυτή τη στιγμή το κύριο πρόβλημα της κοινωνίας. Υψηλές τιμές τροφίμων και άλλων βασικών καταναλωτικών προϊόντων, αυξημένη τιμή στην κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, απρόσιτη αγορά στέγης ιδιαίτερα για νεαρά ζευγάρια, εξωπραγματικές τιμές ενοικίων είναι μόνο μερικά από όλα όσα συνθέτουν αυτό που χαρακτηρίζουμε ως δύσκολες συνθήκες ζωής.

Το τραπεζικό σύστημα και οι χρεώσεις των καταναλωτών, είναι ασφαλώς μέρος της εξίσωσης. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της Κύπρου, όπου η οικονομική κρίση του 2013, έφερε τα πάνω κάτω, ανατρέποντας ουσιαστικά και τις ζωές μας. Θα μπορούσαν οι τράπεζες σήμερα να γίνουν και μέρος της εξίσωσης στην προσπάθεια εφαρμογής μέτρων οικονομικής απάμβλυνσης; Εδώ είναι ίσως και το κύριο ζητούμενο. Δεν είναι θέμα επιβολής, αποφάσεων, μέτρων ή τρόπον τινά, εκδίκησης για όλα όσα πολύς κόσμος νιώθει ότι ευθύνονται για μια ανισορροπία και μία ανισότητα στη σχέση του με τις τράπεζες, αλλά είναι θέμα, ο τραπεζικός τομέας ως βασικός πυλώνας μιας υγιούς οικονομίας, να στείλει το μήνυμα ότι μπορεί να βοηθήσει τον κόσμο να πάρει μια ανάσα.

Η όλη συζήτηση των τελευταίων ημερών γύρω από το θέμα των τραπεζών και την πρόταση του ΑΚΕΛ για τη φορολογία υπερκερδών, ανέδειξε ένα σημαντικό στοιχείο. Ο διάλογος έχει μόνο θετικά αποτελέσματα και ότι δεν υπάρχουν θέματα που είναι «άβατα». Ενδεχομένως η πρόταση του ΑΚΕΛ να ήταν αντισυνταγματική, όπως υποστηρίζουν κάποιοι. Δεν είναι επίσης βέβαιο ότι η επιβολή φορολογίας θα έφερνε τα επιθυμητά αποτελέσματα και ότι όντως αυτό θα είχε πραγματικό αντίκτυπο στην τσέπη του καταναλωτή. Αυτό άλλωστε και το κύριο σημείο συζήτηση στην τελευταία ολομέλεια της Βουλής και είναι γεγονός ότι είναι ένα μέτρο που μπορεί να λειτουργήσει και αρνητικά σε μια ελεύθερη αγορά.

Αυτό όμως δεν αναιρεί την ανάγκη για συζήτηση λύσεων έναντι σημαντικών ζητημάτων που απασχολούν την κοινωνία και τους πολίτες σε ο,τι αφορά τη σχέση τους με τον τραπεζικό τομέα, Οι τράπεζες, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι μέρος της καθημερινότητας όλων μας. Ανεξαρτήτως σε ποια κοινωνική τάξη ανήκει ο καθένας, αν είναι επιχειρηματίας ή απλός υπάλληλος, η λήπτης κοινωνικού βοηθήματος. Στην τράπεζα θα αποταθεί για να πάρει ένα δάνειο για να μπορέσει να αγοράσει ένα σπίτι ή να καλύψει μια έκτακτη ανάγκη που θα προκύψει και στην τράπεζα θα καταλήξει για να καταθέσει τα χρήματα του, πολλά ή λίγα για να έχει ένα μικρό ή μεγάλο οικονομικό αποκούνμπι. Άρα, οι τράπεζες είναι μέρος της ζωής μας.

Συνεπώς, είναι σημαντικό να υπάρχει μια συνεργασία και μία συνεννόηση και αλληλοκατανόηση μεταξύ όλων. Δεν είναι όλα μαθηματικές πράξεις. Είμαστε μια χώρα στην οποία έγινε κούρεμα καταθέσεων. Λήφθηκαν διάφορα μέτρα στην πορεία όλων των χρόνων μετά την οικονομική κρίση για στήριξη του τραπεζικού τομέα και καλώς λήφθηκαν. Ο τόπος έχει ανάγκη ένα ισχυρό και υγιή τραπεζικό τομέα.

Οι τελευταίες αναβαθμίσεις της οικονομίας είναι μια απόδειξη ότι η οικονομία βαδίζει σε ένα σωστό δρόμο. Την ίδια ώρα όμως, η ακρίβεια τσακίζει κόκκαλα. Το κάθε μέτρο που θα έρθει να συνδράμει στην προσπάθεια ανακούφισης των πολιτών είναι σημαντικό και σίγουρα σε αυτό έχουν ρόλο και θέση οι τράπεζες.

Αν λοιπόν υπήρξε κάτι σημαντικό από την όλη συζήτηση σε σχέση με την πρόταση του ΑΚΕΛ για τις τράπεζες είναι ότι άγγιζε και αυτή την πτυχή και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να ξεκινήσει ένας διάλογος. Οι συναντήσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας την τελευταία εβδομάδα με τους διευθυντές των δύο μεγάλων τραπεζών της Κύπρου και η συζήτηση για μέτρα, δείχνουν ότι αναγνωρίζεται η ανάγκη για να μπει στο τραπέζι και αυτό το θέμα.