Στο προηγούμενο άρθρο μου έκανα αναφορά στον Επιμηθέα του «Πρωταγόρα».
«Οι θεοί αφού έπλασαν τα ζώα έδωσαν εντολή στον Προμηθέα και τον Επιμηθέα να τους μοιράσουν αξιοσύνες, τέτοιες που να ταιριάζουν στο καθένα τους. Ο Επιμηθέας, που δεν ήταν πολύ σοφός, έπεισε τον Προμηθέα να τον αφήσει να κάμει εκείνος τη μοιρασιά και ξόδεψε όλες τις χάρες στα ζώα ενώ έμενε αφρόντιστη ακόμα η ράτσα των ανθρώπων. Ο Προμηθέας όταν επιθεώρησε τη μοιρασιά είδε τον άνθρωπο γυμνό και ξυπόλυτο˙ πώς θα επιβίωνε; Ο Προμηθέας τότε έκλεψε από τον Ήφαιστο και την Αθηνά την τεχνική γνώση και τη φωτιά και την έκανε δώρο στον άνθρωπο. Οι άνθρωποι αρχικά ζούσαν σκόρπιοι. Έτσι τους αφάνιζαν τα θηρία οπότε ένιωσαν την ανάγκη να συγκεντρώνονται και να χτίζουν πολιτείες. Όμως, αδικούσε ο ένας τον άλλο, μια και δεν είχαν την πολιτική τέχνη, κι έτσι πάλι σκορπίζονταν και τους έτρωγαν τα θηρία. Τότε ο Δίας έστειλε τον Ερμή να φέρει σε όλους τους ανθρώπους την αιδώ και τη δικαιοσύνη, για να δημιουργηθούν μονιασμένες πολιτείες και δεσμοί που να δένουν με φιλία τους ανθρώπους.»
Ένας σεβάσμιος κύριος μου τηλεφώνησε και μου διηγήθηκε την κυπριακή εκδοχή του μύθου, όπως του την έλεγε ο πατέρας του.
Ο Θεός αφού μοίρασε δεξιότητες σε όλα τα ζώα όπως γρήγορο τρέξιμο, δύναμη, αγριάδα, χαυλιόδοντες, κ.ά. διαπίστωσε ότι δεν έμεινε σχεδόν τίποτε να δώσει στη ράτσα των ανθρώπων. Οπότε φώναξε το βοηθό του, του έδωσε ένα καζάνι γεμάτο νου και μια κουτάλα και τον διέταξε να δίνει από μια γεμάτη κουτάλα νου, δηλαδή 400 δράμια, σε κάθε άνθρωπο. Έτσι και έγινε. Περνούσε ο κάθε άνθρωπος και έπαιρνε από μια γεμάτη δόση κουτάλας νου και έφευγε. Ο βοηθός σε κάποιο στάδιο διαπίστωσε ότι άδειαζε το καζάνι επικίνδυνα ενώ υπήρχε μια μεγάλη ουρά ανθρώπων που περίμεναν κατά οικογένειες. Έντρομος ο βοηθός ρωτά το Θεό τί να κάνει και αυτός του απάντησε, βάλε νερό και συμπλήρωσε, οπότε οι υπόλοιποι έπαιρναν 300 δράμια νου και το υπόλοιπο νερό.
Θα συμπλήρωνα ότι επειδή πάλι κόντευε να εξαντληθεί ο νους στο καζάνι ο βοηθός, αφού είχε και θεία έγκριση, έβαλε κι άλλο νερό και έτσι κάποιοι πήραν μόνο 200 δράμια. Και επειδή, στην Κύπρο μας, συνήθως οι οικογένειες κινούνται μαζί, δηλαδή περίμεναν στην ίδια σειρά είμαι σίγουρη ότι και τα άλλα μέλη της οικογένειας πήραν 200 δράμια μόνο (και 70,000 άλλοι). Δεν εξηγείται το γεγονός ότι κάποιοι ρασοφόροι μας πλάσαραν έναν αμόρφωτο προσδίδοντάς του τον αέρα της σοβαροφάνειας. Δεν εξηγείται το γεγονός ότι κάποιος επιβλέπει το παιδί του να «θάβεται» ζωντανό επειδή έτσι θα χρηματοδοτήσουν περισσότεροι την «τρέλλα» του.
Ένας άσχετος, αμόρφωτος, αλαζόνας 23χρονος με κόκκινη μύτη δεν συναισθάνεται τις βλακείες και χοντράδες που λέει. Εδώ ισχύει ότι έλεγε η μ. γιαγιά μου ότι «όσο πιο ψηλά ανεβεί ο κοτσιηνόκ…ς τόσο πιο πολύ φαίνεται ο κ…ς του.
Μετά την εισβολή είχε γίνει μια έρευνα της Ουνέσκο και διαπιστώθηκε ότι ο μέσος Κύπριος πίστευε και ήταν διατεθειμένος να κάνει θυσίες για τη μόρφωση των παιδιών του. Σε μια εποχή που ολόκληρες περιουσίες είχαν χαθεί σε μια μέρα, το μόνο που έμενε ήταν η μόρφωση που θα μπορούσε να εξασφαλίσει στα παιδιά τους ένα καλό τρόπο επιβίωσης. Υπενθυμίζεται ότι τότε δεν υπήρχε πανεπιστήμιο στο νησί και η μετάβαση στο εξωτερικό στοίχιζε ακριβά. Και όμως, οι γονείς έκαναν το παν να σπουδάσουν τα παιδιά τους.
Σήμερα, με σχετική ευμάρεια στο νησί, με πολλά πανεπιστήμια δημόσια και ιδιωτικά, είναι εύκολο να σπουδάσει κάποιος. Όμως, η συσσώρευση γνώσεων και η αποστήθιση δεν συνεπάγεται και εσωτερική καλλιέργεια και ούτε ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας. Ελάχιστοι είναι οι Κύπριοι που δεν τελείωσαν ένα σχολείο, έστω μια δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Δική μου εντύπωση, είναι ότι μετά την αποφοίτηση από σχολείο ή πανεπιστήμιο, ο Κύπριος δεν διαβάζει, δεν ενημερώνεται, απλά δεν ασχολείται. Αυτή ήταν και η εντύπωση που αποκόμισα όταν ως επιθεωρήτρια στη Μέση εκπαίδευση συνήθιζα να ρωτώ ποιο είναι το τελευταίο βιβλίο της ειδικότητας που αγόρασαν. Σχεδόν όλοι ανέφεραν ένα σύγγραμμα που είχαν ως φοιτητές. Θεωρείται αρκετή η απόκτηση ενός πτυχίου, η εξασφάλιση μιας βιοποριστικής εργασίας. Το πτυχίο είναι το μέσο για εξασφάλιση εργασίας και όχι το μέσο να ανοίξουν οι ορίζοντες προς τη γνώση.
Ένας βιβλιοπώλης μπορεί να πιστοποιήσει για τη φτωχική αγορά βιβλίων από τους Κυπρίους, δεν γίνονται πωλήσεις.
Τι να πει κάποιος με όλα αυτά που μας κατακλύζουν τις τελευταίες μέρες.
Αλλά πώς να μην διερωτηθείς. Γίνεται τόση εκστρατεία από τις τράπεζες ότι ποτέ δεν θα ζητήσουν τους κωδικούς από το τηλέφωνο ή με άλλο τρόπο. Και κάθε λίγες μέρες ακούμε στα νέα ότι επιτήδειοι ξάφρισαν ακόμα ένα συμπατριώτη μας. Και δεν συμβαίνει αυτό μόνο σε ανθρώπους μεγάλων ηλικιών, οι περισσότεροι των οποίων έχουν τελειώσει ένα σχολείο, αλλά και σε ανθρώπους μικρότερων ηλικιών με μεταπτυχιακά.
Τελικά ο κάθε λαός αντιπροσωπεύεται από αυτούς που του ταιριάζουν.
Οι Αμερικάνοι, που δεν εκτιμούν και πολύ την εκπαίδευση, έχουν τον Donald Trump.
Εμείς, που δήθεν εκτιμούμε τη μόρφωση, έχουμε έναν αμόρφωτο, απόγονο ιερωμένου. Καλά να πάθουμε.
Και μια πρόβλεψη: Όσο απότομη και αναπάντεχη ήταν η άνοδος, τόσο απότομη και οδυνηρή θα είναι η πτώση.
