Να ζεις σε μια χώρα όπου, μια μέρα του χρόνου, οι ιθαγενείς της παθαίνουν σπασμούς επειδή θα φάνε μόνο κρέας. Πολύ κρέας. Του σκασμού. Τι άλλο να θέλεις από τη ζωή σου;
Είναι έθιμο, όμως, λένε. Και ως γνωστόν, τα έθιμα πρέπει να τα τηρούμε. Και, μάλιστα, με θρησκευτική ευλάβεια.
Για παράδειγμα, λίγο πριν αποδομήσεις το θεϊκό, όπως το λες, παϊδάκι σου, έτσι όπως το φέρνεις μπροστά στο στόμα σαν φυσαρμόνικα, αφήνεις ένα μακρόσυρτο και ηδονικό «άαααχ» και κάνεις τον σταυρό σου. Ευχαριστώντας τον σεφ και ψήστη σου: Δόξα τω Θεώ!
Όμως, μια Τσικνοπέμπτη που θα τη θυμάμαι πάντα. Από τις πιο ωραίες στη ζωή μου. Στο προαύλιο της ΕΚΑ στη Λεμεσό.
Αλλά, όταν έγειρε η ημέρα, όταν ’πόκατσε η κάπνα και σίγησαν τα τραγούδια (ένα υπέροχο, μα και αντιφατικό μίγμα από βραζιλιάνικες σάμπες, λεμεσιανές καντάδες και σκυλάδικα της πίστας), πήρα αγκαλιά τον φίλο, αδερφό μου πια, Στάθη και κλάψαμε.
«Και του χρόνου, να ’μαστε καλά, να ξανάρθουμε», του είπα.
«Όχι», αποκρίθηκε ευθύς. «Δεν θα είμαστε εδώ», πρόσθεσε.
Σοκαρίστηκα! «Μα, τι ’ναι αυτά που λες ρε;», ψέλλισα αναστατωμένος. «Πού θα είμαστε;».
«Στο Ρίο Ντε Τζανέϊρο, ανόητε» και έσκασε στα γέλια. Που ακόμα ηχούν μέσα μου και πάλλεται η ψυχή μου.
Θα περάσουν χρόνια μέχρι να ξαναπάω σε καρναβάλια…
Πρόσωπο τον Ημερών – και υποψιάζομαι ότι θα τον «έχουμε» καιρό στα πρωτοσέλιδα και στις κουβέντες μας, αν και έχει αποδημήσει εις Κύριον από τον Αύγουστο του 2019, σε ηλικία 66 ετών. Είναι ο Τζέφρι Έπσταϊν. Παρακολουθώ την σειρά των εκπομπών στο Netflix και, παρ’ όλο που έχω διαβάσει σχεδόν τα πάντα για αυτόν, έφριξα. Έφριξα και με εκείνους που ενέδωσαν στη γοητεία του διεφθαρμένου κόσμου του. Ο Ντόναλντ Τραμπ, είναι «γκεστ σταρ» της δραματικής σειράς. Όπως και ο πρώην Πρίγκηπας Άντρου της Αγγλίας, που τώρα πλέον είναι «τίποτα».
Όπως γράφει στην Athens Voice ο Ρομανός Γεροδήμος, Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Δημοσιογραφίας στο πανεπιστήμιο του Bournemouth:
«Το σκάνδαλο Έπσταϊν μετατρέπεται σε καταλύτη δομικών εξελίξεων στη Δύση. Τη Δευτέρα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ έφτασε λίγες ώρες πριν την παραίτηση. Ο μόνος λόγος που δεν παραιτήθηκε είναι ότι (μετά από εκκωφαντική σιωπή ωρών) εν τέλει οι βασικοί υπουργοί τον υποστήριξαν και ο μόνος λόγος γι’ αυτό είναι επειδή ο κανονισμός των Εργατικών προβλέπει μια περίπλοκη και παρατεταμένη διαδικασία αντικατάστασης ηγέτη που θα οδηγήσει σε εξάμηνο εσωστρέφειας. Η ουσία είναι ότι ο Στάρμερ έχει ήδη χάσει τους στενότερους συνεργάτες του, τη λαϊκή υποστήριξη και την ισχύ μέσα στο ίδιο του το κόμμα».
Από τα πολλά πρόσωπα της επικαιρότητας ξεχωρίζω σήμερα στην στήλη τον πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, Εχούντ Ολμέρτ, 80 ετών, έσπασε τη σιωπή του για τον πόλεμο στη Γάζα και μίλησε στο Euronews. Μεταξύ άλλων, δήλωσε ότι: «Το Ισραήλ είναι υπεύθυνο για τη συνεχιζόμενη βία στη Δυτική Όχθη, όπου Ισραηλινοί στρατιώτες επιτέθηκαν εναντίον Παλαιστινίων εποίκων και τους πέταξαν έξω από τα σπίτια τους. Δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει κανέναν άλλον για αυτό το γεγονός, εκτός από την κυβέρνηση που τους υποστηρίζει και τους ενθαρρύνει σε τέτοιες πράξεις βίας».
Είναι η πρώτη φορά που μιλάει δημόσια ο Όλμερτ για την συνέχιση των εχθροπραξιών, παρά την συμφωνηθείσα κατάπαυση του πυρός και την ανταλλαγή όλων των ομήρων που κάθε πλευρά κρατούσε.
«Για αυτό που συμβαίνει τώρα», πρόσθεσε, «δεν μπορείς να ρίξεις το φταίξιμο σε κανέναν άλλον, παρά τους Ισραηλινούς που μένουν στη Δυτική Όχθη και την κυβέρνηση που τους υποστηρίζει, επιτρέποντας τη συνέχιση των απάνθρωπων συμπεριφορών τους εναντίον αμάχων Παλαιστίνιών».
Και κατέληξε, λέγοντας ότι: «Αυτό είναι κάτι που πλησιάζει σε προσπάθεια εθνοκάθαρσης. Μιλάω παντού με τη πιο δυνατή φωνή που έχω για να καταδικάσω αυτές τις πράξεις, που δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτές από ανθρώπους που έχουν διαφορετικές αξίες ανθρωπιάς και συμπόνιας».
