ΣΤΟ παρά πέντε προτού λήξει το τελεσίγραφο που απηύθυναν οι ΗΠΑ στο Ιράν, επιτεύχθηκε, ως γνωστό, συμφωνία για εκεχειρία δυο εβδομάδων. Η Τεχεράνη υπέβαλε στην Ουάσιγκτον σχέδιο «δέκα σημείων» ( κάποιοι κάνουν λόγο για περισσότερα σημεία), για έναρξη συζητήσεων. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, αποδέχθηκε τελικά το σχέδιο και ως εκ τούτου αναβλήθηκε και η εξαγγελθείσα μεγάλη επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Η εκεχειρία, ωστόσο, δεν φαίνεται να στέκει σε στέρεες βάσεις.
ΤΟ ζητούμενο είναι οι συζητήσεις να ξεκινήσουν και να αποδώσουν. Να οδηγήσουν, δηλαδή, στον τερματισμό αυτού του καταστροφικού πολέμου. Να δοθεί χώρος στη διπλωματία και στη διαπραγμάτευση, ώστε να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο συνεννόησης για έξοδο από το αδιέξοδο που οδηγούν οι στρατιωτικές συγκρούσεις.
ΠΕΡΑΝ από τον τερματισμό των εκατέρωθεν επιθέσεων, που προκαλούν θάνατο και καταστροφή, στην εξίσωση μπαίνει και η διάνοιξη των Στενών του Ορμούζ. Όπως συναφώς αναφέρθηκε, για μια περίοδο δύο εβδομάδων, η ασφαλής διέλευση από το Στενό του Ορμούζ «θα είναι δυνατή μέσω συντονισμού με τις Ένοπλες Δυνάμεις του Ιράν». Συγκεκριμένα, το σχέδιο προβλέπει, μεταξύ άλλων, «ρυθμιζόμενη διέλευση μέσω των Στενών του Ορμούζ υπό τον συντονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν», καθιέρωση ασφαλούς πρωτοκόλλου διέλευσης, ώστε να διασφαλίζεται η ιρανική κυριαρχία. Θα ισχύσει; Ίδωμεν.
ΣΕ αυτή την προσπάθεια, που οδήγησε στη συμφωνία εκεχειρίας, που ελπίζουμε να μην ανατραπεί, μεσολαβητικό ρόλο διαδραμάτισε το Πακιστάν ενώ καθοριστικής σημασίας ήταν η παρέμβαση της τελευταίας στιγμής από την Κίνα. Το Πεκίνο, όπως μεταδόθηκε, ζήτησε από το Ιράν να επιδείξει ευελιξία και να εκτονώσει τις εντάσεις, και εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών για την οικονομική καταστροφή από ζημιές σε κρίσιμες υποδομές.
ΤΗΝ ίδια ώρα, υπάρχει και ο Λίβανος. Οι ισραηλινές επιθέσεις συνεχίζονται παρά το γεγονός ότι περιλήφθηκε και ο Λίβανος στη συμφωνία για εκεχειρία. Ό,τι και να ισχυρίζεται το Ισραήλ, οι μεσολαβούντες υποστηρίζουν ότι η συμφωνία αφορούσε όλα τα μέτωπα. Δεν είναι συμφωνία αλά καρτ.
ΤΟ μείζων είναι να τηρηθεί η εκεχειρία, που δεν είναι καθόλου εύκολο. Ιδιαίτερα όταν ακόμη και μετά τη συμφωνία υπήρξαν επιθέσεις. Προφανώς και ο πόλεμος δεν συμφέρει σε κανένα. Και εάν συνεχιστεί για καιρό ο πόλεμος όλοι θα ζημιώσουν. Κι αυτοί που είναι ευθέως εμπλεκόμενοι και όλοι οι υπόλοιποι.
ΘΑ επαναλάβουμε ότι ο πόλεμος δεν έχει λογική, είναι αδιέξοδος και καταστροφικός. Το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα δηλώσει νικητής. Γιατί προφανώς στην προκειμένη περίπτωση νικητής δεν φαίνεται ότι θα υπάρξει. Το ζητούμενο είναι η ειρήνη και η σταθερότητα.
