Στη Λεμεσό κατέρρευσε μια διώροφη πολυκατοικία. Για το θέμα ακούγονται διάφορα. Μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι υπάρχει νομοθετικό κενό και ότι νομοσχέδιο που αφορούσε την αρμοδιότητα των ΕΟΑ σε σχέση με τις κοινόκτητες οικοδομές και τις διαχειριστικές επιτροπές δεν προωθήθηκε.
Παράλληλα, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εσωτερικών αποφάσισε να επιστρέψει το νομοσχέδιο στο Υπουργείο Εσωτερικών, καθώς οι ΕΟΑ δεν συμφωνούσαν.
Μάλιστα, όπως καταγράφεται σε ρεπορτάζ, κατά τη συνεδρία της 22ας Ιανουαρίου 2026, ο Πρόεδρος του ΕΟΑ, Κωνσταντίνος Γιωρκάτζης, είχε ζητήσει επιπρόσθετο χρόνο από την κοινοβουλευτική επιτροπή, ώστε να τοποθετηθούν επί του νομοσχεδίου.
Μπορεί το εν λόγω νομοσχέδιο να μην έλυνε το πρόβλημα και να μην απέτρεπε την τραγωδία, ωστόσο υπάρχουν εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, άλλες παρόμοιες περιπτώσεις που βρίσκονται σε αναμονή να εξελιχθούν σε μια νέα τραγωδία.
Ως εκ τούτου, όλα αυτά έπρεπε και πρέπει να προχωρήσουν τάχιστα. Εντύπωση προκαλεί επίσης το γεγονός ότι, ημέρες μετά την τραγωδία, ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, Άριστος Δαμιανού, δεν είχε ακόμη τοποθετηθεί επί του θέματος, δεδομένου ότι, βάσει των όσων συζητούνται αυτές τις ημέρες, τα πυρά αγγίζουν και την ίδια την επιτροπή της Βουλής.
Μια μόνιμη αντίσταση
Με αφορμή όμως αυτό, αναδεικνύεται ένα πολύ σημαντικό ζήτημα. Η αντίσταση των Περιφερειαρχών και των Δημάρχων σε αλλαγές, που πολλές φορές βραχυκυκλώνει τα πάντα.
Δεν είναι μυστικό ότι, σε ο,τιδήποτε προκύψει, ζητούν είτε χρόνο, είτε χρήματα. Ωστόσο, δυστυχώς, χρόνος δεν υπάρχει και τα χρήματα δεν προέρχονται από «λεφτόδεντρο», αλλά από τις τσέπες των φορολογουμένων.
Βασικά, αυτό που προσπαθούν να αποφύγουν είναι να επιβάλουν οι ίδιοι φόρους ή αύξηση τελών, επειδή μετά θα έχουν πρόβλημα με τους ψηφοφόρους τους. Εν αντιθέσει, δεν έχουν κανένα πρόβλημα αν αυτά τα επιπλέον χρήματα που θέλουν προέρχονται γενικά και αόριστα από τις τσέπες των πολιτών. Φτάνει να μην βρεθούν αυτοί στο στόχαστρο ότι τους τα πήραν. Η διαπίστωση είναι απλή. Ουσιαστικά, οι δήμαρχοι θέλουν να μην απωλέσουν έσοδα από τις αλλαγές και ταυτόχρονα να μην χρεωθούν τα δικά τους ταμεία για μεταρρυθμίσεις.
Είναι καιρός οι Δήμοι και οι ΕΟΑ να δείξουν ότι επιθυμούν να συνεργαστούν με το κράτος, ώστε, αφενός, να διορθωθούν τα προβλήματα της μεταρρύθμισης της τοπικής αυτοδιοίκησης και, αφετέρου, να δημιουργηθούν οι συνθήκες για τις αναγκαίες αλλαγές που πρέπει να εφαρμοστούν.
Αν σκοπός των Περιφερειαρχών και των Δημάρχων είναι να παίζουν πολιτικά παιχνίδια, ας αφήσουν τις θέσεις τους και ας κατέλθουν στις βουλευτικές εκλογές. Οι αποφάσεις και οι αντιδράσεις πρέπει να πάψουν να εντάσσονται σε πλαίσιο κομματικής ταυτότητας, πολιτικών προτιμήσεων και συμπαθειών.
Είτε θα συνεργαστούν για την επίλυση προβλημάτων και την προώθηση αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, είτε θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι υπάρχουν περιπτώσεις Περιφερειαρχών που έχουν παράξει έργο, όχι με φωνές, όχι με παράπονα, αλλά μέσω δουλειάς, γι’ αυτό ας παραδειγματιστούν κάποιοι.
Είναι προτιμότερο ένας Περιφερειάρχης ή Δήμαρχος να θυσιάσει το πολιτικό του μέλλον για να λάβει δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις, παρά να παραμένουν άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης που, προκειμένου να διατηρήσουν τη θέση τους, επιλέγουν αποφάσεις που δεν τους βγάζουν από τη ζώνη άνεσής τους και δεν τους φέρνουν σε ρήξη με τους ψηφοφόρους τους.
Για αρχή, δεν χρειάζεστε ούτε χρήματα ούτε χρόνο. Χρειάζεστε πρωτίστως καλή διάθεση και ανιδιοτέλεια. Φτάνει πια με το περιπαίξιμο.
