Η Κύπρος του ύψους και του βάθους. Η Κύπρος που αντιστέκεται, που παλεύει για 52 σχεδόν χρόνια την τουρκική κατοχή, που διαπρέπει, που φιλοξενεί τους ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης, που γίνεται πάντα θετικό παράδειγμα στο εξωτερικό -και όχι μόνο-, και η Κύπρος της μιζέριας και της αυτοκαταστροφής και της απέραντης διαφθοράς. Η Κύπρος που μας πληγώνει.

Όλα τα παραπάνω τα είδαμε στη Μεγαλόνησο ταυτόχρονα. Χαρήκαμε για την Πατρίδα που ασκεί την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) και η οποία υποδέχθηκε τόσους ξένους προέδρους και πρωθυπουργούς. Και από την άλλη μας κυριάρχησε θλίψη, βλέποντας να σέρνεται μία υπόθεση στην οποία έπρεπε να μην δοθεί καμία απολύτως σημασία.

Και για να μην παρεξηγηθώ εννοώ ότι έπρεπε να αναλάβουν από την πρώτη στιγμή οι εισαγγελείς και οι δικαστές τις καταγγελίες του ανθρώπου που δηλώνει ερευνητής, και εμείς οι υπόλοιποι να περιμένουμε τα αποτελέσματα των ανακρίσεων και τις δικαστικές αποφάσεις. Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση και η Αστυνομία είχαν εξαφανιστεί τις πρώτες μέρες μετά την καταγγελία του ερευνητή. Αυτή η στάση μίας απέραντης αναποφασιστικότητας θα μπορούσε να αποδειχθεί μοιραία για την τελική έκβαση της υπόθεσης, αν και οι πρωταγωνιστές έχουν ήδη κάνει τεράστια λάθη.

Το γεγονός αυτό καθ’ αυτό, που έχει μετατραπεί σε ένα σίριαλ χωρίς σταματημό και με επεισόδια εκβιασμών και άσκησης φόβου και πιέσεων, οφείλεται στην αντιμετώπιση του θέματος από εκπροσώπους των μέσων μαζικής ενημέρωσης που αρέσκονται στην υπερβολή και στη μεγαλοποίηση ασήμαντων γεγονότων. Διαβάζουμε τις αποκαλύψεις (με και χωρίς εισαγωγικά) και μουντζώνουμε τους εαυτούς μας γι’ αυτά που αρχικά πιστέψαμε.

Αντί να πράξουμε αυτό, να περιμένουμε τις δικαστικές αποφάσεις, γίναμε οι ίδιοι δικαστές και εισαγγελείς. Άλλοι υποστηρίζουν τον εν λόγω ερευνητή και άλλοι τον κατηγορούν. Προσωπικά έχω πάρει τις αποφάσεις μου γι’ αυτήν την υπόθεση που την είδα περισσότερο από την πλευρά της Ελλάδας, και έχω καταλήξει στα συμπεράσματα μου. Και σίγουρα θα αποδειχθούν ορθά από τα δικαστήρια. Βλέποντας τις καταγγελίες από την ελληνική πτυχή ήταν πολύ εύκολο να καταλάβω τι ισχύει και τι όχι.

Και μένω εδώ με την υπογράμμιση ότι η κυβέρνηση της Κύπρου δεν κινητοποιήθηκε ως όφειλε, όπως θα δρούσαν δηλαδή άλλες σοβαρές χώρες. Άφησε να σέρνεται η ιστορία επειδή φοβήθηκε ότι θα την κατηγορούσαν για εμπλοκή στις έρευνες, ακόμα και για παρέμβαση. Μα έτσι κι αλλιώς αυτό θα συνέβαινε…

Έπρεπε να προστατεύσει τους πολίτες από το καρκίνωμα που δημιουργήθηκε με ευθύνη του υποψηφίου ενός περίεργου «κόμματος» με προβληματικές θέσεις για το εθνικό θέμα του Κυπριακού. Διότι με τις «αποκαλύψεις» του ανάγκασε τους πολίτες να μην εμπιστεύονται κανένα θεσμό πια -ούτε το κράτος το ίδιο. Και εύχομαι αυτή τη σιχαμάρα των πολιτών να μην την δούμε ως αντίδραση στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, διότι θα γεμίσει η Βουλή Φειδίες. Φοβάμαι πως θα είναι η πιο «ψεκασμένη» Βουλή στην ιστορία της Κύπρου.

Ευθύνονται και τα κόμματα φυσικά εάν ο λαός αποφασίσει να τα τινάξει όλα στον αέρα με την ψήφο του. Αναφέρομαι, όπως έχω πράξει τόσες άλλες φορές, στο πολιτικό και οικονομικό διεφθαρμένο σύστημα του τόπου, στις διεφθαρμένες ελίτ που έχουν καταστρέψει τον τόπο και οικονομικά, και οι οποίες δεν ενδιαφέρονται για τον τόπο, αλλά πως να απομυζούν την Κύπρο.

Ο κόσμος βράζει και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, πρέπει να ασχοληθεί με τον ίδιο ζήλο και τον ίδιο τρόπο που θριαμβεύει στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Είναι υποχρεωμένος να παλέψει για να αποκτήσει ξανά την εμπιστοσύνη του κόσμου στην κυβέρνηση του. Με προσπάθεια πιστεύω θα τα καταφέρει.

Αν δεν αντιμετωπιστεί με αποφασιστικότητα η διαφθορά, θα την φορτωθεί και χωρίς να φταίει. Διότι επί διακυβέρνησης του δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς ότι υπήρξαν περιπτώσεις του φαινομένου που το ζούμε στο νησί από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στα θέματα εξωτερικής πολιτικής ο κ. Χριστοδουλίδης είναι επιτυχημένος και όποιος δεν το βλέπει είναι απλά τυφλός. Όσοι ασχολούμαστε με αυτά τα θέματα γνωρίζουμε καλύτερα από τον καθένα. Φυσικά θα έπαιρνε 10 στα 10 αν δεν επέμενε στη «λύση»-διάλυση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Αλλά έζησε σε όλη του τη ζωή ως διπλωμάτης υποστηρίζοντας αυτή την απαράδεκτη διευθέτηση και δεν μπορεί να την εγκαταλείψει. Κακώς… Έχει μελετήσει τις συνέπειες για την Κυπριακή Δημοκρατία. Η διζωνική θα είναι η ταφόπλακα για τον Ελληνισμό της Κύπρου.

Αν, λοιπόν, αποφάσιζε να τονίσει στους ξένους συνομιλητές του τα αυτονόητα θα είχε εκπλαγεί με τις απαντήσεις του. Φανταστείτε να είχε τον έλεγχο της Κύπρου μέσω του αλήστου μνήμης σχεδίου Ανάν η Τουρκία. Ποια θα ήταν η απάντηση της «Νέας Κύπρου» στους Αμερικανούς όταν θα ζητούσε διευκολύνσεις από την κυβέρνηση. Θα απαντούσε η κατοχική Τουρκία αρνητικά φυσικά. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό; Η Κύπρος θα ήταν μέλος της Ε.Ε. και θα δημιουργούσε μονίμως προβλήματα στις Βρυξέλλες επειδή θα το απαιτούσε η Τουρκία.

Και το Ισραήλ, που εξελίχθηκε σε ένα φυσικό σύμμαχο της Μεγαλονήσου; Δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον εναέριο χώρο της Κύπρου και η πολεμική του αεροπορία θα «πνιγόταν». Δεν θέλει κανένας στο εξωτερικό να αναλάβει τον έλεγχο της Κύπρου η Τουρκία. Η επιμονή στη διζωνική σημαίνει ακριβώς αυτό. Γι’ αυτό, όσο και να προσπάθησα δεν μπόρεσα να καταλάβω την επιμονή του κ. Χριστοδουλίδη σε αυτή την κακή διευθέτηση.

Άρα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να ασχοληθεί με το εσωτερικό μέτωπο. Με πράξεις εναντίον της διαφθοράς θα κερδίσει την υποστήριξη των πολιτών – σε δύο χρόνια θα έχει εκλογές. Αλλά με το ξεκαθάρισμα της υπόθεσης της λύσης θα παραμείνει στην Ιστορία.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Παρακολουθώ από μακριά τις κυπριακές βουλευτικές εκλογές καθώς θα μπορούσαν να αποδειχθούν πολύ σημαντικές για τον τόπο. Ο κίνδυνος να επικρατήσουν οι λεγόμενοι «λαϊκιστές» είναι ορατός και δεν αναφέρομαι σε κάποιο μυστικό. Αν αναλύσει κανείς ορθά τις μέχρι σήμερα δημοσκοπήσεις, πρέπει να φοβάται. Διότι, αν και τα ποσοστά των «λαϊκιστών» δεν είναι ψηλά, θα αντιπροσωπευθούν στη Βουλή. Οι υποψήφιοι τους είναι κυριολεκτικά να …«αυτοκτονεί» κανείς. Την αλήθεια λέω. Διαβάστε τα βιογραφικά τους. Το πρόβλημα για τους πολίτες είναι μεγάλο διότι πρέπει να αποφασίσουν μεταξύ της Σκύλλας και της Χάρυβδης, τους «ψεκασμένους» και τους διεφθαρμένους…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Μερικοί υποψήφιοι διαφημίζουν την …«αγάπη» τους για τους Τούρκους. Και το κάνουν αδιάντροπα. Άλλοι, τοποθετούνται με άνεση υπέρ της ρωσικής εισβολής εναντίον της Ουκρανίας και το παίζουν …Ελβετοί όταν τους ρωτάνε για την τουρκική εισβολή κατά της Κύπρου. Έχουμε και μερικούς οι οποίοι μετατράπηκαν σε οχήματα για τη Ρωσία, η οποία σχεδιάζει να φέρει ακυβερνησία στο νησί. Όλοι οι παραπάνω υποψήφιοι διαθέτουν διαβατήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αρμόδια κυβέρνηση και τα κόμματα δεν έχουν τοποθετηθεί με σοβαρότητα γι’ αυτά τα φαινόμενα. Ξεχνούν ότι έχουν ορκιστεί στο Σύνταγμα να προστατεύουν την Κύπρο. Γιατί σιωπούν; Τι φοβούνται; Δεν πρέπει να ενημερώσουν τους πολίτες για τους κινδύνους που ελλοχεύουν; Διότι αν δεν λάβουν θέση τώρα, τη νύχτα των εκλογών θα αναρωτιούνται τι πήγε στραβά.