Δεν ξέρω τι συζήτησαν και ποιες γνώσεις πήραν μαζί τους φεύγοντας χθες από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου οι περίπου 100 εκπαιδευτικοί δημόσιων σχολείων (λυκείων, γυμνασίων, δημοτικών και νηπιαγωγείων) που συμμετείχαν στην ημερίδα με θέμα «Επαγγελματική μάθηση με επίκεντρο το σχολείο». Η ημερίδα ήταν μέρος των Προγραμμάτων Υποστήριξης Επαγγελματικής Μάθησης και Παρατηρητηρίου για τη Βία στο Σχολείο του υπουργείου Παιδείας. Υποθέτω ότι απώτερος στόχος αυτών των προγραμμάτων είναι η παιδαγωγική προσαρμογή του εκπαιδευτικού έργου στις σύγχρονες ανάγκες και, βέβαια, η βελτίωση της επικοινωνίας με τους μαθητές/τριες για ένα σχολείο χωρίς παραβατικότητα και βία. Γιατί αυτό είναι τελικά το ζητούμενο – να έρθουν πιο κοντά οι δύο κόσμοι δασκάλων και μαθητών, που ναι, είναι μαζί καθημερινά από νωρίς το πρωί μέχρι το απομεσήμερο, αλλά… ο καθένας στον δικό του κόσμο…
Πάντως, αν στο πλαίσιο των ημερίδων αυτών στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο μπορεί να γίνει παρουσίαση και συζήτηση «παιδαγωγικών» βιβλίων, θα πρότεινα τον «Φύλακα στη Σίκαλη» («The Catcher in the Rye») του Αμερικανού συγγραφέα, Jerome David Salinger, που κυκλοφόρησε το 1951, αλλά η διαχρονικότητα του το κάνει πάντα …σημερινό. Η ιδιαιτερότητα αυτού του λογοτεχνικού έργου που έχει κάνει εκατομμύρια πωλήσεις μεταφρασμένο σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, είναι ότι πέτυχε την ταύτιση αμέτρητων αναγνωστών με τον έφηβο ήρωά του – όχι μόνο ανήλικων αναγνωστών σαν αυτόν, αλλά και ενήλικων, που μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ζουν τις δικές τους σχολικές περιπέτειες.
Είναι η ιστορία του 16χρονου Holden Caulfield που αποβάλλεται από το σχολείο του λόγω κακών βαθμών, φεύγει στη μέση της νύχτας, πάει στη Νέα Υόρκη και αντί να επιστρέψει στο σπίτι του, ενοικιάζει για το βράδυ δωμάτιο σε ένα φτηνό ξενοδοχείο και τελικά μένει στην μεγαλούπολη τρεις μέρες, περιπλανώμενος σε λεωφόρους, μουσεία και ζωολογικούς κήπους.
Η οικειότητα που μπορεί να νιώσει κάθε εκπαιδευτικός σήμερα στην Κύπρο, με τη σκληρή και κυνική γλώσσα του μοναχικού Holden Caulfield, με την αντισυμβατική αίσθηση της ηθικής του και τη δυσπιστία του απέναντι στον κόσμο των ενηλίκων, μπορεί να γίνει μια γέφυρα που θα τον φέρει πιο κοντά στον Holden Caulfield του δικού του σχολείου στη Λευκωσία, τη Λεμεσό ή την Πάφο.
Ποιος ξέρει; Μπορεί ένα τέτοιο βιβλίο να τον φέρει πιο κοντά και στον …μακρινό έφηβο που ο ίδιος κάποτε υπήρξε, στην ανυπακοή του στους καθηγητές που θεωρούσε αυταρχικούς, στη σύγκρουσή του με το σύστημα που θεωρούσε άδικο και καταπιεστικό, στην αμφισβήτηση οποιουδήποτε ερχόταν με έτοιμες και δογματικές απαντήσεις απέναντι στα πολλά ερωτήματα του.
