Η διασφάλιση του δικαιώματος των εργαζομένων να εργάζονται σε ασφαλείς και υγιείς χώρους εργασίας βαραίνει τους εργοδότες. Είναι μια από τις κύριες υποχρεώσεις τους προς τους εργαζομένους, γεγονός που σκοπίμως ξεχνούν ή δεν δίνουν την απαραίτητη σημασία, αφού δυστυχώς στις μέρες μας το κέρδος, για μια μεγάλη μερίδα εργοδοτών, μπαίνει πάνω ακόμα και από τις ανθρώπινες ζωές των εργαζομένων τους.

Δυστυχώς, φαινόμενα παραβιάσεων της κείμενης νομοθεσίας αλλά και αδιαφορίας για τα ζητήματα ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων εντείνονται το τελευταίο διάστημα, με αποτέλεσμα χιλιάδες εργαζόμενοι να κινδυνεύουν καθημερινά.

Οι Οργανισμοί Δημόσιας Ωφελείας θα έπρεπε να αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα σεβασμού των εργασιακών σχέσεων αλλά και των ζητημάτων ασφάλειας και υγείας. Αντίθετα, ο μεγαλύτερος Οργανισμός Δημόσιας Ωφελείας στην χώρα μας, ο ΟΚΥπΥ, παρανομεί σε μια σειρά από υποχρεώσεις του προς τους εργαζόμενους. Το φαινόμενο των παραβιάσεων εκ μέρους του ΟΚΥπΥ έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια, προβάλλοντας το πρόσχημα της διαχείρισης της πανδημίας. Οι εργαζόμενοι στα Δημόσια Νοσηλευτήρια συνεχίζουν να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό, συνεχίζουν να εργάζονται με αυταπάρνηση, χωρίς μέσα προστασίας, χωρίς χώρους ανάπαυσης και πολλές φορές με κίνδυνο της ζωής τους, για να σώσουν όσες ζωές δοκιμάζονται. 

Στις δεκάδες παρεμβάσεις μας, καθώς και  των εργαζομένων, προς τον ΟΚΥπΥ για τα ζητήματα ασφάλειας και υγείας εισπράττουμε διαχρονικά μια ασύγγνωστη αδιαφορία, καταστρατήγηση των δικαιωμάτων μας και παραβίαση του νόμου για την Ασφάλεια και την Υγείας στους Χώρους Εργασίας. Ειδικά οι εργαζόμενοι οι οποίοι είναι σε επικίνδυνα επαγγέλματα, δεν διαθέτουν κανένα μέσο προστασίας π.χ. παπούτσια ασφαλείας, ειδικές στολές εργασίας, με αποτέλεσμα τους τελευταίους μήνες να γινόμαστε μάρτυρες εργατικών ατυχημάτων στους εξωτερικούς χώρους του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Είναι επίσης θλιβερό για τα Δημόσια Νοσηλευτήρια σε Λευκωσία και Λεμεσό να μην διαθέτουν χώρους ανάπαυσης και αίθουσα γευμάτων για τους εργαζομένους τους, υποχρέωση που προκύπτει από τον νόμο για την Ασφάλεια και την Υγεία στους χώρους Εργασίας.

Είναι εξοργιστικό, επίσης, ο ΟΚΥπΥ να παραβλέπει και να αγνοεί οδηγίες του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας εδώ και χρόνια, σε σχέση με τις άθλιες συνθήκες αποδυτηρίων που διαθέτει στο Νοσοκομείο Μακάριος Γ΄ και να αρνείται να προχωρήσει σε έργα ανακαίνισης των αποδυτηρίων των ωρομίσθιων εργαζομένων του, προβάλλοντας πολλές φορές αστείες δικαιολογίες. Αξίζει να σημειωθεί πως προειδοποιήσαμε αρκετές φορές για ένα ακόμα υψίστης σημασίας πρόβλημα, που αφορά την ελευθερία και χωρίς κανένα έλεγχο πρόσβασης επισκεπτών από συγκεκριμένους χώρους, εισπράττοντας και πάλι προκλητική αδιαφορία από τη διεύθυνση.

Κατά την άποψη μας, όλα τα πιο πάνω δεν τιμούν τον Οργανισμό Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας, αντίθετα προκαλούν θλίψη και θυμό για την αντιμετώπιση που τυγχάνουν οι εργαζόμενοι από τον εργοδότη τους. Με την ευκαιρία της εβδομάδας για την ασφάλεια και την υγεία ξεκαθαρίζουμε προς τον ΟΚΥπΥ πως η υπομονή των ωρομίσθιων εργαζομένων έχει εξαντληθεί και η πίστωση χρόνου που δώσαμε έχει παρέλθει. Οι ωρομίσθιοι εργαζόμενοι έχουν επιδείξει τα δύο και πλέον χρόνια της πανδημίας τεράστια υπομονή αλλά και υπευθυνότητα, γεγονός που έχει παρεξηγηθεί από τον ΟΚΥπΥ. Καταληκτικά, ξεκαθαρίζουμε πως δεν έχουμε τη διάθεση να ανεχθούμε άλλο τη συνεχόμενη αδιαφορία και υποτίμηση που εισπράττουμε εδώ και χρόνια, ούτε και να σιωπούμε μπροστά σε κατάφορες παραβιάσεις του νόμου που αφορά την ασφάλεια και την υγεία μας. Θα αντιδρούμε και θα διεκδικούμε δυναμικά όσα δικαιούμαστε. Δεν πάει άλλο. Τη ζωή και την αξιοπρέπεια μας θα την υπερασπιστούμε για όσο και με οποιοδήποτε τρόπο χρειαστεί.

* Μέλος Εκτελεστικού Συμβουλίου ΠΕΟ