ΔΕΚΑ μήνες πολέμου στην Ουκρανία και δεν διαφαίνεται προοπτική για να σταματήσει. Κανένα από τα εμπλεκόμενα μέρη δεν φαίνεται να έχει διάθεση για να τεθεί ένα τέλος σε αυτόν τον παράλογο πόλεμο, ο οποίος ξεκίνησε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Όσα λέγονται κατά καιρούς ότι θα πρέπει να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις σκοντάφτουν σε πολλά εμπόδια. Ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, έχει δηλώσει την ετοιμότητά του για συνομιλίες. Σπεύδει, ωστόσο, να αναφέρει πως αυτές θα πρέπει να έχουν ως βάση «αποδεκτές λύσεις». «Είμαστε έτοιμοι να διαπραγματευτούμε με οποιονδήποτε εμπλέκεται σχετικά με αποδεκτές λύσεις, αλλά εξαρτάται από εκείνους. Δεν είμαστε αυτοί που αρνούνται να διαπραγματευτούν. Αυτοί αρνούνται», υποστήριξε ο Ρώσος πρόεδρος. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι εννοεί ακριβώς ο Βλαντιμίρ Πούτιν ούτε και είμαστε σε θέση να μετρήσουμε τον βαθμό ετοιμότητάς του. Αυτά μπορούν να διαπιστωθούν διά της διπλωματικής οδού. Εάν και εφόσον υπάρχουν και τα κατάλληλα κανάλια.
ΤΟ Κρεμλίνο λέει ότι θα πολεμήσει έως ότου επιτευχθούν όλοι οι στόχοι του, ενώ το Κίεβο σημειώνει ότι δεν θα ησυχάσει έως ότου εκδιωχθεί κάθε Ρώσος στρατιώτης από όλη την επικράτειά του, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας την οποία προσήρτησε η Ρωσία το 2014. Αμφότερες οι θέσεις, με βάση τις πραγματικές προθέσεις απέχουν πολύ για να υποστηρίξει κάποιος ότι μπορούν να γεφυρωθούν. Τι εννοεί η Μόσχα όταν αναφέρεται σε «αποδεκτές λύσεις»; Τι εννοεί πως θα συνεχίσει μέχρι να προστατεύσει τα συμφέροντα των Ρώσων πολιτών; Τι σημαίνει αυτό; Να συνεχιστεί ο πόλεμος; Ο Ουκρανός Πρόεδρος λειτουργεί με υπερβολές, αλλά έχει ένα δίκαιο. Δεν μπορεί να συζητά με βάση τα τετελεσμένα που επιβάλλει η δύναμη των όπλων. Αυτό εδώ στην Κύπρο το γνωρίζουμε πολύ καλά. Από το 1974 και εντεύθεν συζητούμε στη βάση των αποτελεσμάτων της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής εδαφών της χώρας μας. Η λύση περνά μέσα από την αποχώρηση του εισβολέα.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ τις επιπτώσεις αυτού του πολύμηνου πολέμου, με τους νεκρούς, τις καταστροφές, τους πρόσφυγες θεωρούμε πως μια μόνο επιλογή υπάρχει για τη διεθνή κοινότητα αλλά και για τους εμπλεκόμενους. Για να υπάρξει ειρήνη, πρέπει να αποκατασταθεί το διεθνές δίκαιο. Κι αυτό θα πρέπει να ισχύει για όλες τις περιπτώσεις διεθνών προβλημάτων. Οι εισβολές δεν διαφέρουν η μια από την άλλη. Όπως και η κατοχή εδαφών.
