Σε ολόκληρο τον πλανήτη βρίσκονται σε ταυτόχρονη έξαρση εποχικές λοιμώξεις και κορωνοϊός. Όλα τα αρμόδια διεθνή και ευρωπαϊκά σώματα, έχουν εκδώσει ανακοινώσεις και συστάσεις προς τις κρατικές αρμόδιες Αρχές αλλά και στους πολίτες. Γρίπη, κορωνοϊός, άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού συνυπάρχουν αυτή τη στιγμή σε ολόκληρη την Ευρώπη και όπου αλλού είναι χειμώνας.
Στην Κύπρο, όταν γράψουμε μια γραμμή για τη συνύπαρξη των ιών που προκαλούν τις λοιμώξεις αυτές, μας λένε ότι τρομοκρατούμε τον κόσμο. Μη γελαστούμε δε να γράψουμε ούτε μια λέξη για τον κορωνοϊό και την πανδημία. «Είμαστε πουλημένοι», λένε.
Όλα αυτά δεν τα βγάζω από το κεφάλι μου εννοείται. Αν διαβάσει κάποιος τα σχόλια αναγνωστών κάτω από τα σχετικά δημοσιεύματα του «Φ» στην ιστοσελίδα μας (philenews) θα τα δει. Και για κάποιο λόγο, αυτοί που μας στήνουν στον τοίχο κάνουν τα σχόλιά τους καλυπτόμενοι από ψευδώνυμα ή μας παίρνουν τηλέφωνο ανώνυμα ή μας στέλνουν ηλεκτρονικό μήνυμα από άγνωστες ηλεκτρονικές διευθύνσεις.
Τώρα θα μου πει κάποιος, γιατί κάθομαι και ασχολούμαι με τον κάθε αθκιασερό, αλλά όχι. Ασχολούμαι γιατί δεν είναι «ο κάθε αθκιασερός», είμαστε όλοι πολίτες της ίδιας κοινωνίας, και όταν έστω και λίγοι δεν μπορούν να κατανοήσουν την αξία της ανθρώπινης ζωής τότε έχουμε πρόβλημα. Γιατί ο κορωνοϊός στην Κύπρο εξακολουθεί να στέλνει κατά μέσο όρο έναν άνθρωπο την ημέρα στον άλλο κόσμο, γιατί η γρίπη σκοτώνει κάθε χρόνο πέραν του μισού εκατομμυρίου ανθρώπους διεθνώς, γιατί οι παιδιατρικοί, οι πνευμονολογικοί και οι παθολογικοί θάλαμοι στα δημόσια νοσηλευτήρια του τόπου μας εδώ και ένα μήνα είναι διαρκώς υπερπλήρεις.
Αν ο γονιός που παρουσιάσει συμπτώματα το παιδί του (και ο εργοδότης του δεν του παρέχει τις απαραίτητες διευκολύνσεις) το στείλει στο σχολείο επειδή δεν έχει κάποιον να του το κρατήσει, οι πιθανότητες την επόμενη ημέρα να μην πάνε στο σχολείο τους άλλα δύο ή τρία παιδιά από την τάξη του είναι πολύ μεγάλες. Κάποια παιδιά, ευτυχώς πολύ λίγα, καταλήγουν στο Μακάρειο. Αν δεν το στείλει στο σχολείο και το μεταφέρει στον παππού και την γιαγιά, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα γιατί τα άτομα άνω των 65 ετών (όπως διεθνώς αναφέρεται) σε πολύ μεγάλο ποσοστό δεν περνάνε και τόσο εύκολα, ούτε τη γρίπη ούτε τον κορωνοϊό, ούτε την πνευμονία που οφείλεται σε κάποιο άλλο ιό.
Την ίδια ώρα, εάν ο εργαζόμενος ενήλικας παρουσιάσει συμπτώματα και μεταβεί στην εργασία του (επειδή φοβάται να δηλώσει ότι ασθενεί) τότε οι συνάδελφοί του έχουν μεγάλες πιθανότητες να αρπάξουν τον όποιο ιό κουβαλά ο ίδιος και να τον μεταφέρουν εκείνοι με τη σειρά τους στη δική τους οικογένεια.
