Φίλος στο Twitter σχολίασε την δήλωση του νέου Αρχιεπισκόπου Γεώργιου στην «Σημερινή», «να κρατηθούμε ως την απελευθέρωση», γράφοντας «η ανοησία του μακροχρόνιου καλά κρατεί. Να κρατηθούμε ως τη διχοτόμηση. Πολλά τα έτη Δέσποτα».
Δεν κρύβω πως και εμένα η πρώτη αντίδραση, διαβάζοντας την πιο πάνω ανάρτηση ήταν παρόμοια. Αναζήτησα εν συνεχεία την συνέντευξη και αμέσως μετά το «να κρατηθούμε», λέει ότι «λαός που δεν αντιστέκεται δεν έχει ελπίδα». Κάτι με το οποίο συμφωνώ απολύτως. Επειδή όμως και στην Κύπρο τα λόγια εύκολα λέγονται, ακόμα και από άγια χείλη, περιμένω να δω πως εννοεί την αντίσταση ο Μακαριώτατος. Και, κατ’ επέκταση, να απαντήσει και στην απολύτως εύλογη αντίδραση «πώς, με ποιο κόστος και ως πότε να κρατηθούμε;» άλλου φίλου που με τίποτα –και δικαίως– δεν θέλει να συμβιβαστεί με το …κράτημα, αν δεν συνοδεύεται από υπαρκτές δράσεις.
Συγκλονισμένος από τις τελευταίες ειδήσεις που μας έρχονται από την Ουκρανία, με τους ανηλεείς βομβαρδισμούς από αέρος (με τα ιρανικά ντρόουν), επικοινώνησα με τη φίλη ακτιβίστρια Oleksandra Matviichuk, επικεφαλής του Κέντρου Πολιτικών Ελευθεριών στην Ουκρανία, που έχει τιμηθεί από τον ΟΑΣΕ για τους αγώνες της για την Υπεράσπιση της Δημοκρατίας. Από την αρχή του πολέμου, καταγράφει με την ομάδα της όσα συμβαίνουν, τα οποία, όπως μας λέει, στοιχειοθετούν την κατηγορία του «εγκλήματος πολέμου». «Έχουμε έτοιμη τη βαλίτσα μας», μου είπε, με λυγμούς. «Σε αυτή τη βαλίτσα έχουμε το χαρτιά μας, τα φάρμακά μας και λίγα ρούχα. Είμαστε έτοιμοι να φύγουμε μόλις δούμε ότι η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο, αλλά στο τέλος δεν φεύγουμε».
Ασυναίσθητα εκείνη τη στιγμή ήρθε στο μυαλό μου το αριστούργημα του Άγγλου συγγραφέα, Τζούλιαν Μπαρνς, «Ο αχός της εποχής». Εκεί, ο σπουδαίος Ρώσος συνθέτης, Ντμίτρι Σοστακόβιτς, σίγουρος ότι θα έλθουν τα όργανα της σταλινικής θηριωδίας να τον συλλάβουν, είχε έτοιμο ένα βαλιτσάκι με τσιγάρα, εσώρουχα και σκόνη για το καθάρισμα των δοντιών. Κάθε βράδυ, με το βαλιτσάκι αγκαλιά, κοιμόταν δίπλα στον ανελκυστήρα, περιμένοντας να τον συλλάβουν.
Η βαλίτσα και το βαλιτσάκι είναι τα σύμβολα της ελπίδας. Μιας ελπίδας απεγνωσμένης, ότι ίσως και να επιβιώσουν από την κόλαση που τους περιμένει. Είναι η μάχη της ζωής με το θάνατο.
PERSONA GRATA: Ρίσι Σούνακ, 42, πρωθυπουργός της Βρετανίας. Ανακοίνωσε χθες ότι η χώρα του τερματίζει άμεσα όλες τις εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από την Ρωσία. «Αποκόπτουμε τον Πούτιν από τη δυνατότητα να χρηματοδοτεί τον παράνομο πόλεμό του και ταυτόχρονα στηρίζουμε και άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο να μειώσουν και αυτές την εξάρτησή τους από την Μόσχα».
ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ: Σαν χθες, 2 Ιανουαρίου του 1919 , γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη ο Αμερικανός συγγραφέας, Τζ. ΝΤ. Σάλιντζερ, (Τζέιμς Ντέιβιντ, τα αρχικά, που προτίμησε να κρατήσει), το μοναδικό μυθιστόρημα του «Ο Φύλακας στη Σίκαλη», που κυκλοφόρησε το 1951, κέρδισε παγκόσμια καταξίωση και ακόμα είναι ανάμεσα στα πιο ευπώλητα βιβλία. Πολλοί έχουμε αναρωτηθεί γιατί συμβαίνει αυτό και νομίζω πως η απάντηση είναι σχεδόν καθολική: «Ο Φύλακας» του Σάλνιτζερ παρουσιάζει μια τόσο οικεία απεικόνιση ενός νεανικού μυαλού. Η λαχτάρα να μεγαλώσουμε γρήγορα, να γίνουμε πιο μεγάλοι σε ηλικία, να κάνουμε πολλά πράγματα, και πάνω απ’ όλα να έχουμε ελευθερία, είναι «παντός καιρού»
«Η ζωή είναι ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι όμως,
που παίζεται με κανόνες. Και έτσι πρέπει να ’ναι!».
Αυτά τα λόγια είναι απόσπασμα από τη συνομιλία του νεαρού Χόλντεν με τον πρώην δάσκαλό του Σπένσερ, που του υπογραμμίζει τη σημασία του να παίζεις με τους κανόνες. Η συζήτηση φωτίζει μερικές βασικές πτυχές του χαρακτήρα του Χόλντεν. Βλέπουμε τη σιωπηλή περιφρόνησή του για τους ενήλικες, ακόμα και για τον πρώην δάσκαλό του. Και καταλαβαίνουμε, επίσης, πόσο αποξενωμένος νοιώθει. Ταυτίζεται ξεκάθαρα με αυτούς που βρίσκονται στην «άλλη πλευρά» του παιχνιδιού και νιώθει μόνος και θυματοποιημένος, σαν ο κόσμος όλος να είναι εναντίον του. Παρ’ όλο που σαφέστατα είναι ένα λαμπερό, προικισμένο αγόρι από μια προνομιούχα οικογένεια της Νέας Υόρκης. Καθώς το βιβλίο προχωρά, ωστόσο, μαθαίνουμε ότι ο Χόλντεν έχει χτίσει μια κυνική ψυχολογική πανοπλία γύρω του για να προστατεύεται από την πολυπλοκότητα του κόσμου.
Εικονογράφηση: Έργο της Aisha Al-Sadie, με τίτλο «Ζωή, Θάνατος και Αναγέννηση».
