«Όταν δίνεις διαβατήρια σε ανθρώπους που αργότερα καταλαβαίνεις ότι είναι εγκληματίες, τότε ανοίγεις την πόρτα της Ευρώπης στους εγκληματίες». Αυτό επισήμανε μεταξύ πολλών άλλων προσβλητικών σχολίων για την Κύπρο η εκπομπή «60 minutes» του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου CBS News. Παράλληλα, η Μάιρα Μαρτίνι, αναλύτρια μίας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που παρακολουθεί το ξέπλυμα χρήματος διεθνώς, είπε στο CBS ότι η Κύπρος ιστορικά χτίζει ένα οικονομικό σύστημα για να προσελκύσει πλούτο από το εξωτερικό. Ισχυρίστηκε ότι η Κύπρος προσφέρει τη μυστικότητα και ασφάλεια που συνήθως αναζητούν εγκληματίες και διεφθαρμένα άτομα, καθώς για πολλά χρόνια δεν απαιτούνταν πολλά στοιχεία για το άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού ή για την εγγραφή εταιρείας στο νησί.
Αν έχει αρχίσει να εκτοξεύεται το αίμα στον εγκέφαλό σας από οργή, αγαπητοί αναγνώστες, μην διαβάσετε τη συνέχεια διότι είναι εξίσου εξοργιστική. Η κ. Μαρτίνι είπε ακόμη ότι ένα κυπριακό διαβατήριο θα διευκόλυνε τους ολιγάρχες που δέχτηκαν κυρώσεις να αγοράσουν περιουσία και να μετακινήσουν περιουσιακά στοιχεία. Πρόσθεσε ότι η φιλική σχέση μεταξύ πλούσιων Ρώσων και Κύπρου “προκαλεί ανησυχία διεθνώς”. Σε ερώτηση της δημοσιογράφου του CBS Σάριν Αλφόνσι αν η Κύπρος είναι ο αδύναμος κρίκος όσον αφορά τις κυρώσεις, η κ. Μαρτίνι απάντησε: «Νομίζω ότι η Κύπρος είναι ένας από τους πιο αδύναμους κρίκους».
Παράλληλα, στην ίδια εκπομπή, η βοηθός Γενική Εισαγγελέας των ΗΠΑ, Λίζα Μονακό, υπεύθυνη να εντοπίσει περιουσιακά στοιχεία ολιγαρχών που κρύβονται σε όλο τον κόσμο, είπε ότι το «βρώμικο» χρήμα δεν μένει στην Κύπρο για καιρό. Τυπικά «ξεπλένεται» και επενδύεται σε άλλες, δυτικές οικονομίες, είπε. Ανέφερε ονομαστικά παραδείγματα ολιγαρχών όπως ο Αμπράμοβιτς. Τα αεροπλάνα του ήταν κρυμμένα κάτω από πέντε επιχειρήσεις-κέλυφος, με διευθύνσεις στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους και στο Βρετανικό νησί Τζέρσεϊ, που όλα συνδέονται με ανώνυμο επενδυτικό ταμείο στην Κύπρο. Δεν ήταν οι κυπριακές αρχές που τελικά κατάσχεσαν τα αεροπλάνα, αλλά οι εισαγγελείς του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.
Υπό κανονικές συνθήκες, διαβάζοντας τι εικόνα έχουν στο εξωτερικό για την πατρίδα μας, έπρεπε να εξοργιστούμε. Να κάνουμε έκρηξη για τις προσβολές των ξένων. Αν όσα προβάλλουν ήσαν ψευδή… Αν αποτελούσαν μέρος μιας σκευωρίας (θυμάστε πόσα χρόνια ο Αναστασιάδης προέβαλε αυτό τον ισχυρισμό όταν έπεφταν βροχή τα ξένα δημοσιεύματα τα οποία έφτασαν στο σημείο να τον χαρακτηρίζουν «Offshore President»)… Πώς αλήθεια, όμως, να συμβεί κάτι τέτοιο; Με ποιο κουράγιο να τους φωνάξουμε «κλείστε το στόμα σας, δεν επιτρέπουμε να θίγετε την εντιμότητα της πατρίδας μας».
Δυστυχώς, λένε την πικρή αλήθεια. Αυτήν που αρνείτο μετά μανίας το Προεδρικό αλλά αποκαλύφτηκε στη συνέχεια ως ένα από τα κορυφαία σκάνδαλα όλων των εποχών σε αυτό τον δύσμοιρο τόπο. Στην εκπομπή του αμερικανικού δικτύου, ο υπουργός Οικονομικών Κ. Πετρίδης, προσπάθησε πολύ να ξεπλύνει την μαύρη εικόνα της Κύπρου. Πλην, όμως, ανεπιτυχώς. Η ερώτηση της δημοσιογράφου κάποια στιγμή ήταν χαρακτηριστική: Αναμένετε ότι όλοι πρέπει απλώς να εμπιστευτούν την κυπριακή κυβέρνηση ότι εφαρμόζει τις κυρώσεις που πρέπει κατά των ρώσων ολιγαρχών;.
Η ουσία της υπόθεσης δεν βρίσκεται στο αν ο Πετρίδης λέει την αλήθεια. Πιθανώς να τη λέει. Ούτε στο αν λήφθηκαν μέτρα. Διότι λήφθηκαν. Η ουσία, δυστυχώς, έγκειται στη ρετσινιά της Κύπρου στο εξωτερικό μετά το σκάνδαλο των «χρυσών διαβατηρίων». Αυτή είναι η άθλια κληρονομιά την οποία μας αφήνει ο Αναστασιάδης και η κυβέρνηση της Πινδάρου.
Το υπογραμμίσαμε πλειστάκις. Κάθε φορά οι κυβερνώντες παπαγαλίζουν το δικό τους παραμύθι. Τελικά, όμως, δεν έχει σημασία τι λέμε εμείς, ούτε τι λένε εκείνοι. Το μόνο που μετράει είναι η πανάσχημη εικόνα την οποία έχουν για εμάς σε κάθε γωνιά της υφηλίου. Κατάφεραν οι αφιλότιμοι να κάνουν την πατρίδα μας να φαίνεται σαν κλεφτοχώρα. Η εικόνα της κυκλοφορεί όπου γης με μιαν τεράστια τάτσα (κατά την εύστοχη παλιότερη ατάκα του Αβέρωφ) να την καλύπτει.
Στο παρελθόν υποστηρίξαμε πολλάκις ότι μόνο αν ο Αναστασιάδης παραιτείτο, η Κύπρος θα έστελνε μήνυμα ότι θέλει να καθαρίσει την τάτσα. Δυστυχώς, απεδείχθη πολύ μικρός για μια τόσο μεγάλη πράξη. Δυστυχώς, όλοι μας αποδειχτήκαμε πολύ μικροί για να τον εξαναγκάσουμε να κάνει ένα τόσο μεγάλο βήμα! Τώρα συμβιώνουμε με την τάτσα…
