Η συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να διασφαλισθεί μόνο μέσα από την λύση του Κυπριακού και την επανένωση της πατρίδας μας στην βάση μίας συνεταιριστικής Ομοσπονδίας
Η κοινωνικο-οικονομική μας φιλοσοφία, οφείλει να εστιάσει και πάλι σε εκείνους που έχουν τις πιο μεγάλες, πιεστικές ανάγκες.
Το 2023 ανατέλλει με τις χειρότερες δυστυχώς προοπτικές, με ολόκληρο τον κόσμο, και φυσικά την μικρή μας Κύπρο, να βρίσκονται ενώπιον μεγάλων και άκρως επικίνδυνων προκλήσεων. Εκεί που αναμέναμε όλοι ότι σε αυτή την χρονιά, θα αρχίζαμε να επουλώνουμε τις οδυνηρές πληγές της πρωτόγνωρης πανδημίας του κορωνοϊού, ήλθε η άνευ λόγου και αιτίας και έξω από κάθε λογική και νομιμότητα, εισβολή του Ρώσου Προέδρου στην Ουκρανία να αλλάξει και ανατρέψει τα πάντα.
Ο πόλεμος επέστρεψε μετά από πολλές δεκαετίες στην Ευρώπη, οι λεπτές ισορροπίες στην διαμορφωθείσα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο γεωστρατηγική σκακιέρα έχουν διαταραχθεί επικίνδυνα και ο κίνδυνος γενίκευσης αλλά και μετεξέλιξης του σημερινού πολέμου σε ένα παγκόσμιο πυρηνικό όλεθρο είναι υπαρκτός.
Την ίδια ώρα και ως επακόλουθο αυτής της εισβολής, όλες οι κοινωνίες έχουν μπει στην δίνη μίας πρωτοφανούς ενεργειακής, επισιτιστικής και οικονομικής κρίσης με απρόβλεπτες συνέπειες. Οι λαοί της Ευρώπης και ειδικότερα τα μεσαία και χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα τους, βιώνουν μία πρωτόγνωρη φτωχοποίηση και εξαθλίωση που δεν μπορεί να συνεχίζεται άλλο. Το ίδιο φυσικά και ο δικός μας λαός.
Παράλληλα η εισβολή Πούτιν, άνοιξε την «όρεξη» σε άλλους ηγέτες με επεκτατικές και αναθεωρητικές βλέψεις, με πρώτο απ΄ όλους τον γείτονα μας Ταγίπ Ερντογάν, γεγονός που αυξάνει δραματικά τους κίνδυνους στην «μικρή μας γειτονιά», την Ανατολική Μεσόγειο, και κυρίως στο «σπίτι μας», την Κύπρο μας, που δεν έπαψε ποτέ να βρίσκεται στο στόχαστρο του.
Ο Τούρκος Πρόεδρος αποδεικνύει καθημερινά, ότι έχει περάσει από το στάδιο των φραστικών απειλών κατά της Κύπρου, της Ελλάδας και άλλων γειτονικών χωρών, στο στάδιο των πράξεων, και αυτό αποτελεί για εμάς, μία επιπρόσθετη πρόκληση που πρέπει επειγόντως να μας αφυπνίσει.
Οι σοβαρότατες και επικίνδυνες αυτές προκλήσεις δεν αφήνουν περιθώρια για κανένα εφησυχασμό.
Και αυτό οφείλει να το συνειδητοποιήσει, η νέα κυβέρνηση, η οποία θα προκύψει από τις Προεδρικές Εκλογές του Φεβρουαρίου.
Το βάρος αλλά και το ιστορικό χρέος που αναλαμβάνει είναι τεράστιο, αφού από την διαχείριση που θα κάνει θα καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό η βιωσιμότητα και το μέλλον μας, ως λαός, ως τόπος και ως Ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία.
Και η συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να διασφαλισθεί μόνο μέσα από την λύση του κυπριακού και την επανένωση της πατρίδας μας στην βάση μίας συνεταιριστικής Ομοσπονδίας, μαζί με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας στα πλαίσια της διευρυμένης μας οικογένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή είναι η μόνη οδός που αποτρέπει και την οριστική κατάληψη της Κύπρου από την Τουρκία αλλά και που διασφαλίζει ένα ειρηνικό μέλλον στον τόπο μας.
Όσον αφορά την αντιμετώπιση της μεγάλης οικονομικής και ενεργειακής κρίσης που αντιμετωπίζουμε σήμερα, ναι μεν σαν αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης επηρεαζόμαστε από το διεθνές περιβάλλον και τις διεθνείς κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, όμως σαν μικρή χώρα που είμαστε έχουμε ευτυχώς περισσότερες δυνατότητες για να ανταπεξέλθουμε από τις διεθνείς κρίσεις. Γιατί, όπως λέμε, «μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες», ισχύει και το αντίθετο. Δηλαδή, «μικρό καράβι, μικρότερη φουρτούνα».
Γι΄ αυτό χρειάζεται όμως πολιτική βούληση και ριζική αλλαγή της φιλοσοφίας που επέβαλαν στον τόπο μας οι τελευταίες διακυβερνήσεις.
Η κοινωνικο-οικονομική μας φιλοσοφία, οφείλει να εστιάσει και πάλι σε εκείνους που έχουν τις πιο μεγάλες, πιεστικές ανάγκες. Η απουσία κοινωνικής ευαισθησίας για τους λιγότερο προνομιούχους της ζωής, τους ανθρώπους που παρά τη θέληση τους βρίσκονται στον κοινωνικό αποκλεισμό, πρέπει να τερματιστούν άμεσα.
Με σεβασμό στο πλαίσιο και τους θεσμούς της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς, το Κράτος έχει δυνατότητες παρέμβασης και αυτό το δικαίωμα οφείλει να αρχίσει να ασκεί προς όφελος των πολλών και όχι των λίγων.
Είναι δε ασυγχώρητοι αυτοί που με ελαφριά την καρδία, απεμπολούν αυτό το μεγάλο όπλο και προνόμιο που τους δίνεται, αφήνοντας τους πολίτες να γίνονται βορά των ανάλγητων, μεγάλων συμφερόντων.
Για να τα καταφέρουμε φυσικά αυτά πρέπει να πατάξουμε αποφασιστικά και αποτελεσματικά τα φαινόμενα διαφθοράς και διαπλοκής, που έχουν για τα καλά διαβρώσει το κράτος και την κοινωνία μας.
Οι τεράστιες εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις με τις οποίες βρισκόμαστε αντιμέτωποι, ως λαός και Κράτος στην χαραυγή του νέου έτους, μόνο με ένα τρόπο αντιμετωπίζονται:
Με την μέγιστη ενότητα λαού και πολιτικής ηγεσίας. Και αυτή μπορεί να επιτευχθεί με την πρόταση μου για την σύσταση μετά τις Προεδρικές Εκλογές, μίας Κυβέρνησης Εθνικής και Συλλογικής Ευθύνης.
