Λένε πως «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει». Κάτι ανάλογο είναι που συμβαίνει και με τις προεκλογικές εξαγγελίες, ιδιαίτερα εκείνες οι οποίες δεν έχουν άλλο στόχο παρά να προσελκύσουν, να παρασύρουν ψηφοφόρους. Περισσότερο απ’ όλους θα γελά αυτή τη στιγμή ένας μεγάλος παθών, ο οποίος βλέπει τους επίδοξους διαδόχους του να συναγωνίζονται ποιος θα κάνει την καλύτερη προεκλογική εξαγγελία.
Και ο ίδιος προ δεκαετίας κάπως έτσι συμπεριφερόταν τέτοια εποχή, παραμονές των προεδρικών του 2013. Είχε πολλές ιδέες και προτάσεις. Αλλά στη δική του περίπτωση εκείνοι που άκουγαν τις προτάσεις και χαμογελούσαν ήταν οι Ευρωπαίοι εταίροι, οι οποίοι τον περίμεναν για να τον προσγειώσουν ανώμαλα στην ωμή πραγματικότητα και τα όποια σχέδια ή προτάσεις πήγαν μέσα σε μερικά λεπτά περίπατο.
Ρίχνοντας μια ματιά, μόνο στον χθεσινό Φιλελεύθερο, μπορεί κανείς να καταγράψει ουκ ολίγα ζητήματα τα οποία ετοιμάζεται να αφήσει ως προίκα η παρούσα κυβέρνηση ανεξαρτήτως του ποιος θα είναι ο επόμενος ένοικος του Προεδρικού. Είτε Νεοφύτου ονομάζεται, είτε Μαυρογιάννης ή Χριστοδουλίδης, η λίστα των εκκρεμοτήτων της σημερινής κυβέρνησης είναι εκεί και από την πρώτη μέρα θα τρέξουν τα επιλύσουν. Και θα φορτωθούν και τις παρενέργειες των όποιων αποφάσεων ληφθούν τότε.
Μετά το ναυάγιο των προσπαθειών στο υπουργείο Εργασίας η κυβέρνηση φαίνεται να σηκώνει τα χέρια ψηλά στο θέμα της ΑΤΑ, της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής, αφήνοντας μια καυτή πατάτα στα χέρια του επόμενου προέδρου και υπουργού. Φαίνεται πως οι πιέσεις των εργοδοτών και επιχειρηματιών έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να οδηγηθούν τα πράγματα σε αδιέξοδο, ευελπιστώντας ότι το θέμα θα πάει σε βάθος χρόνου. Εξάλλου τέτοια εποχή, παραμονές εκλογών, ποιος ανοίγει τέτοια θέματα και πλέον η συντριπτική πλειοψηφία των εργοδοτών εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις αρνητικές επιπτώσεις της οικονομίας.
Όφειλε όμως η κυβέρνηση να λάβει σοβαρά υπόψη τις συντεχνίες ή αν θέλετε να ακούσει και λίγο την κραυγή απόγνωσης της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων που βλέπουν τα κουρεμένα, εδώ και χρόνια, εισοδήματά τους να εξανεμίζονται και να αρκούν μόνο για τα άκρως απαραίτητα. Δεν μπορεί κάποιοι να βλέπουν προεκλογικές σκοπιμότητες πίσω από τα εύλογα αιτήματα των εργαζομένων. Ας πούμε ότι η ΠΕΟ θα θέλει να αντιπολιτευθεί την κυβέρνηση, έχει άραγε σκοπιμότητες και η ΣΕΚ;
Πρώτο λοιπόν κρατούμενο για την επόμενη κυβέρνηση το θέμα της ΑΤΑ. Δεύτερο, ίσως και πιο καυτό, το μπάχαλο στον τομέα της Παιδείας. Ο επόμενος υπουργός Παιδείας δεν χρειάζεται να κάνει καμιά δήλωση ή ανακοίνωση όταν θα μπει στο γραφείο του. Αν τα καταφέρει και ξεμπλέξει με την κατάσταση ως έχει διαμορφωθεί τότε ας μιλήσει όχι πριν. Και πραγματικά δεν ξέρω πόσοι θα θέλουν να αναλάβουν μια τέτοια επικίνδυνη αποστολή. Αλλά όσοι ενδιαφέρονται ίσως θα πρέπει από τώρα να αρχίσουν να εργάζονται μπας και καταφέρουν να βρουν άκρη.
Για το Σχέδιο Ακάμα, έγινε κι εδώ μια προσπάθεια να το κλωτσήσουν στην επόμενη κυβέρνηση. Όπως όμως έγραψε χθες ο «Φ», ο Πρόεδρος Αναστασιάδης το παίρνει πάνω του για να δημοσιευθεί το Σχέδιο Ακάμα στη θητεία της παρούσας κυβέρνησης, αλλά σίγουρα μετά τις προεδρικές εκλογές. Μόνο και μόνο ότι η κυβέρνηση δεν θέλει να δημοσιευθεί το σχέδιο πριν την 12η Φεβρουαρίου, αυτό δίνει κι ένα στίγμα του τι μπορεί να είναι το περιεχόμενο. Φαίνεται, εκ προοιμίου, πως θα υπάρξουν αρκετές αντιδράσεις, που δεν πρέπει να προκύψουν προ των εκλογών.
Σ’ όλα αυτά τα τρέχοντα, τα καθημερινά, να προσθέσουμε και το Κυπριακό. Όλοι οι υποψήφιοι, μικροί ή μεγάλοι, έχουν προτάσεις και ιδέες. Τα δεδομένα είναι εκεί μπροστά σε όλους. Οι τουρκικές θέσεις και απαιτήσεις πολύ συγκεκριμένες. Ο νυν Πρόεδρος κατάφερε να ολοκληρώσει τη θητεία του χωρίς να ενδώσει στις απαιτήσεις της τουρκικής πλευράς για αναγνώριση. Το ερώτημα είναι τι θα πράξει ο διάδοχός του. Ο Ερσίν Τατάρ καταγράφει πολύ συγκεκριμένες απαιτήσεις. Θα αντέξουν άραγε στον πειρασμό και θα αποφύγουν να τις ικανοποιήσουν; Κάποιοι φαίνεται από τώρα ότι είναι έτοιμοι για χειρονομίες «καλής θελήσεως».
