Σε χθεσινό ρεπορτάζ εκτιμήσαμε, στη βάση πληροφοριών από ενημερωμένους παράγοντες της ενέργειας, ότι οδεύουμε προς ένα φιάσκο αναφορικά με την κατασκευή και λειτουργία -τον προσεχή Ιούλιο- του τερματικού LNG, ώστε να μειωθεί αν μη τι άλλο το επαχθές ετήσιο οικονομικό βάρος στους καταναλωτές ενέργειας για την αγορά «δικαιωμάτων ρύπων». Κάποιοι θεώρησαν υπερβολική τη λέξη φιάσκο, που σε γενικές γραμμές σημαίνει πλήρης αποτυχία. Δυστυχώς, δεν ήταν υπερβολική η χρήση της λέξης. Οδεύουμε προς φιάσκο, το οποίο θα κληθεί να διαχειριστεί η επόμενη Κυβέρνηση, ίσως και στα δικαστήρια ή σε διαιτητικά όργανα.

Το πρόβλημα είναι πως αυτή η χρονοβόρα υπόθεση της προκήρυξης διαγωνισμού για την κατασκευή του τερματικού, της αξιολόγησης και κατακύρωσης στην κινεζική CPP, της καθυστέρησης στην έναρξη κατασκευαστικών έργων, της αξίωσης της κοινοπραξίας για επιπλέον οικονομική αποζημίωση ύψους 100 εκατ. ευρώ (που μειώθηκε τελικά στα 25 εκατ.) για να ξεκινήσει τα έργα και η αναπόφευκτη παραβίαση και του (αναθεωρημένου) χρονοδιαγράμματος παράδοσης του έργου τον Ιούλιο, ίσως δεν είναι μόνο ένα φιάσκο, αλλά και ένα ακόμα σκάνδαλο.

Δεν θα σταθούμε με λεπτομέρειες στην οργιώδη φημολογία για τον τρόπο που διαχειρίζονται αυτό το εθνικής σημασίας έργο η Δημόσια Επιχείρηση Φυσικού Αερίου και η θυγατρική της, ΕΤΥΦΑ. Ούτε στις καταγγελίες για κακό επίπεδο διαπροσωπικών σχέσεων μέσα στην κρατική επιχείρηση. Ούτε στις προφανείς αποτυχίες της ΔΕΦΑ να ικανοποιήσει τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας Κύπρου κατά τη διαδικασία διαφόρων αδειοδοτήσεων. Ούτε στις φήμες για προβλήματα στις σχέσεις της κοινοπραξίας με τη ΔΕΦΑ και το κράτος. Ούτε στις πληροφορίες για ελλιπείς προδιαγραφές σημαντικών τμημάτων του έργου, ούτε για νέα αιτήματα της CPP για πρόσθετη αποζημίωση λόγω αυξημένου κόστους ή αυξημένων απαιτήσεων της επίσημης πλευράς. Ούτε στην αλλαγή υπεργολάβων, η νομιμότητα της οποίας -μετά την κατακύρωση προσφοράς- κάποιοι λένε πως ελέγχεται.

Θα θυμήσουμε μόνο πως αυτό το τεράστιας σημασίας έργο ανατέθηκε στην κοινοπραξία ουσιαστικά επειδή το αποφάσισε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, μετά από ευρεία σύσκεψη στο Προεδρικό. Και μαντέψτε: Το αποφάσισε για λόγους δημοσίου συμφέροντος.

Διότι, ο Γενικός Ελεγκτής είχε διαφωνήσει ΜΕΡΙΚΕΣ φορές και σε ΔΙΑΦΟΡΕΣ πτυχές της όλης διαδικασίας. Και το έκανε δημόσια. Με στοιχεία και αριθμούς. Και επιχειρηματολόγησε επί μακρόν ενώπιον του Προέδρου. Δυστυχώς τον παρέκαμψαν (όπως είχαν δικαίωμα να κάνουν) και δυστυχώς ο Οδ. Μιχαηλίδης μάλλον δικαιώνεται.

Δεν έχουμε χώρο (μπορείτε να τα βρείτε εύκολα στο google) για να θυμίσουμε γιατί η Ελεγκτική προειδοποιούσε για παράνομες διαδικασίες επιλογής της κοινοπραξίας. Και προειδοποίησε και αργότερα για προσπάθεια εκβιασμού του κράτους από την κοινοπραξία. Δεν εισακούστηκε. Περιμένουμε τώρα να δούμε ποιοι -και αν- θα αναλάβουν την ευθύνη για τις μεγάλες καθυστερήσεις, που κοστίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια.