Το ερώτημα, «γιατί δεν λύνεται το Κυπριακό;», είναι ίσως το πλέον σύνθετο που υπάρχει ενώπιον του κόσμου της Κύπρου, Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων, στα 62 τουλάχιστον χρόνια από την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Έχοντας διανύσει μια πορεία πέραν των 30 χρόνων επαγγελματικής ενασχόλησης με το ζήτημα είμαι πλέον απόλυτα σίγουρος για την απάντηση, η οποία είναι απλή: Το στάτους κβο αποτελεί την πλέον προσοδοφόρα επιχείρηση για την κυβερνώσα τάξη, η οποία ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση των Τ/κ από την κυβέρνηση, έχει αντιληφθεί ότι μπορεί να απολαμβάνει τα οφέλη και τα εισοδήματα από τη διακυβέρνηση χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα για διαρροές και απώλειες. Ο κάθε πρόεδρος έχει τη δυνατότητα να κυβερνά χωρίς να υπόκειται στον οποιοδήποτε θεσμικό έλεγχο αφού κατά κανόνα είναι εκείνος που διορίζει τους αξιωματούχους που θα μπορούσαν να τον ελέγξουν. Είναι πολύ ενδεικτική η συνέντευξη που έδωσε στον Φιλελεύθερο, στους συναδέλφους Α. Ταραμουντά, Α. Πιμπίσιη και Φρ. Δαλίτη και δημοσιεύθηκε σε δύο μέρη (1 και 3 Ιανουαρίου 2023). Την 1η Ιανουαρίου υπό τον τίτλο «5 κόκκινες γραμμές από τον Αναστασιάδη προς τον διάδοχο του» παρατίθενται: 1.διασφάλιση της ανεξαρτησίας και κυριαρχίας χωρίς παρεμβάσεις τρίτων. 2 κατάργηση εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων και 3 η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων. Μάλιστα ο ίδιος υπογραμμίζει ότι, «μετά τη διακοπή του διαλόγου στο Κραν Μοντανά, δεν άφησα ευκαιρία για ευκαιρία προκειμένου να επαναλαμβάνω και να θέλω δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις επανέναρξης του διαλόγου απ’ εκεί όπου σταμάτησαν».
Ακόμα κι ένας αφελής μπορεί να εντοπίσει το γεγονός ότι από το 2017 ο Ν. Αναστασιάδης κάνει σκόπιμα χρονικό σάλτο στο 2019 θυμίζοντας, «την άρνηση της Τουρκίας, ενωρίτερα τον Σεπτέμβρη του ’19 να αποδεχθεί το κοινό έδαφος που είχαμε συμφωνήσει με τον κ. Ακιντζί, επικαλούμενη άγνοια για το τι είχε συμφωνηθεί». Εκείνο που πηδά ο Νίκος Αναστασιάδης είναι η διακήρυξη Μουσταφά Ακιντζί στις 30.04.2018, ότι σε περίπτωση που η ε/κ πλευρά αποδέχεται το πλαίσιο Γκουτέρες όπως είχε υποβληθεί στις πλευρές, το πλαίσιο να ανακοινωθεί ως μια στρατηγική συμφωνία – πακέτο. «Τότε θα έχουν νόημα και οι διαπραγματεύσεις για τη συμπλήρωση των κενών». Το κυριότερο μάλιστα ήταν ότι μια τέτοια αποδοχή, θα είχε αυτονόητα τη στήριξη των Η.Ε. αλλά κυρίως θα βοηθούσε πολύ στην επανεκλογή Ακιντζί στην ηγεσία των Τ/κ, πράγμα που ο Ν. Αναστασιάδης δεν ήθελε, για να κρατήσει το αδιέξοδο ανέπαφο. Όσο για τις κόκκινες γραμμές όπως τις παραθέτει ο ΠτΔ δεν θα υπήρχαν με την αποδοχή του Πλαισίου Γκουτέρες ως στρατηγικής συμφωνίας αφού σε αυτό ο γ.γ. του ΟΗΕ μεταξύ άλλων λέει: «Πιστεύω ότι χρειαζόμαστε τον τερματισμό του μονομερούς επεμβατικού δικαιώματος και της Συνθήκης Εγγυήσεως. Αυτή πρέπει να αντικατασταθεί από ένα στιβαρό σύστημα διασφαλίσεων. Σχετικά με τα στρατεύματα, δραστική μείωση από την πρώτη ημέρα. Και μετά σε ένα χαμηλό αριθμό, αντίστοιχο με αυτό που προβλέπει η παλαιά Συνθήκη Συμμαχίας (του 1960). Σε ότι αφορά το θέμα της ύπαρξης ρήτρας λήξεως ισχύος (sunset clause), ή της ύπαρξης ρήτρας επανεξέτασης, αυτό είναι κάτι που πρέπει να συζητηθεί στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο».
Σε ότι αφορά τα δύο κράτη, ο Νίκος Αναστασιάδης «καταδύεται» στα βαθιά αναζητώντας άφεση αμαρτιών για την προσπάθεια που έκαμε μετά το Κραν Μοντάνα για λύση δύο κρατών, ανατρέχοντας σε ένα από τα πολυχρησιμοποιημένα επιχειρήματα των οπαδών της μη λύσης, για τα δύο κράτη του Νιχάτ Ερίμ το 1956. Ωστόσο είναι πολύ πρόσφατες οι μνήμες για λύση δύο κρατών από τον Νίκο Αναστασιάδη, όπως επιβεβαίωσε ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ο Β΄, όπως αποκαλύφθηκε από τον «Π» σε σύσκεψη στο Προεδρικό όταν ο Ι. Κασουλίδης του είπε “να μην πεις ποτέ ξανά έτσι κουβέντα”, όπως ακόμα το εξήγησε όταν συναντήθηκε στο Προεδρικό με αντιπροσωπεία του ΕΒΕ Αμμοχώστου στις 21 Απριλίου 2017 καθώς και στον γράφοντα, στο Προεδρικό Γραφείο από τον ίδιο τον ΠτΔ. Εκεί που η συνέντευξη γίνεται απολαυστική είναι όταν ο ΠτΔ λέει ότι τον σκοτώνει όταν τον χαρακτηρίζουν ως τον πιο διεφθαρμένο Πρόεδρο και επιχειρεί να αποσείσει από πάνω του τις κατηγορίες για τα ταξίδια με τα αεροσκάφη του Σαουδάραβα πρίγκιπα. Πάλι δεν διστάζει να πει ψέματα, μιλώντας για ένα ταξίδι και λέγοντας ότι «ουδέν όφελος είχε και ουδεμία χάρη έγινε προς τον συγκεκριμένο», τη στιγμή που ο συγκεκριμένος πήρε για μέλη της οικογένειας του 42 «χρυσά διαβατήρια»! Ο κ. Αναστασιάδης χαρακτήρισε το ταξίδι στις Σεϋχέλλες το μεγαλύτερο προσωπικό του λάθος.
Θυμίζουμε στον Πρόεδρο ότι η Ερευνητική για τα «χρυσά διαβατήρια» κατέγραψε τον περασμένο Απρίλη πως, «από σύνολο 6.779 φυσικών προσώπων που έχουν πολιτογραφηθεί, ποσοστό 51,81% (μέλη οικογένειας του επενδυτή) ήταν εκτός νομικού πλαισίου και, επομένως, είχαν πολιτογραφηθεί παράνομα». Κι επειδή ο Νίκος Αναστασιάδης δεν διστάζει να ρίξει και κάμποση λάσπη όποτε το βρίσκει βολικό, υπενθύμισε ότι, «το πρόγραμμα πολιτογραφήσεων δεν το εισήγαγε η κυβέρνηση Αναστασιάδη. Το κληρονόμησε από το 2007 επί αειμνήστου Τάσσου Παπαδόπουλου, από τη διακυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια». Η ίδια η Ερευνητική Επιτροπή εξηγεί για τα χρυσά διαβατήρια ότι επί κυβερνήσεων Τάσσου έγιναν 5, επί Χριστόφια 228 και Αναστασιάδη 6.546. Αν το ταξίδι στις Σεϋχέλλες ήταν το μεγαλύτερο προσωπικό του λάθος, τότε τι ήταν, το Κούρεμα από το οποίο διέσωσε Ρώσους πελάτες του κι έστειλε υπηκόους του στην πτώχευση, η διάσωση εκατομμυρίων των συμπεθέρων, το κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών, το σκάνδαλο με τη ΔΕΠΕ Αναστασιάδη και τη Rayan Air, το δραματικό ξεπούλημα του Συνεργατισμού, τα Pandora Papers, τα Panama Papers και τελευταίο αλλά καθόλου έσχατο, ότι φεύγει από την προεδρία αφήνοντας τον κοσμάκη φορτωμένο με 25 δισεκατομμύρια κόκκινα δάνεια.
paraschos.andreas@gmail.com
