Ένα αγοράκι 5 χρόνων πέθανε από πνευμονία αφού, έπειτα από πολλές ώρες αναμονής στο νοσοκομείο, στάλθηκε στο σπίτι του γιατί «δεν υπήρχαν διαθέσιμες κλίνες». Μία γυναίκα 73 χρόνων μαρτυρεί πώς προσπαθούσε ματαίως επί δύο ώρες να καλέσει ασθενοφόρο για τον σύζυγό της ο οποίος, στη διάρκεια της προσπάθειας, πέθανε. 54.000 άνθρωποι περίμεναν τον Δεκέμβριο πάνω από 12 ώρες για να τύχουν ιατρικής φροντίδας στα Επείγοντα των νοσοκομείων. Οι νοσηλευτές απεργούν, οι ελλείψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού πληθαίνουν κι οι άνθρωποι φοβούνται να αρρωστήσουν.
Αυτά συνέβησαν στην Αγγλία που βλέπει το Γενικό Σύστημα Υγείας της να καταρρέει μετά από δεκαετίες παθογενειών, ωστόσο, πολλοί από εμάς που χρειαστήκαμε ιατρική περίθαλψη τους τελευταίους, τουλάχιστον μήνες, βλέπουμε πολλές ομοιότητες στις συνθήκες. Λίστες αναμονής, ετεροχρονισμένα ραντεβού, πολύωρη ταλαιπωρία στις Πρώτες Βοήθειες, έλλειψη κλινών, έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού, έλλειψη φαρμάκων…
Το νεοσύστατο ΓεΣΥ μας, ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά επιτεύγματα από την ίδρυση του κυπριακού κράτους, στα τρία του χρόνια παρουσιάζει επικίνδυνα συμπτώματα, αλλά ως τόσο σημαντικό επίτευγμα που είναι δεν τολμάμε να το κρίνουμε μπας και το πλήξουμε. Αν θέλουμε όμως να αποφύγουμε τα χειρότερα και να μην ακολουθήσουμε την πορεία του αγγλικού NHS, στο οποίο εν πολλοίς είναι βασισμένο το δικό μας σύστημα υγείας, θα πρέπει όσο είναι ακόμα καιρός να το περιθάλψουμε. Με δραστικές επεμβάσεις κι όχι παυσίπονα. Με ειλικρινή διάθεση, χωρίς παρωπίδες και ταμπού.
ΟΑΥ και ΟΚΥπΥ κινδυνεύουν να γίνουν ακόμα δύο υδροκέφαλες δημόσιες υπηρεσίες, απομακρυσμένες από την πραγματικότητα που διαδραματίζεται στα νοσοκομεία και στην κοινωνία εκεί έξω που ταλαιπωρείται σχεδόν ισότιμα πλέον αφού η ταλαιπωρία που υπόκεινταν για χρόνια οι ασθενείς των δημόσιων νοσηλευτηρίων έχει πια γενικευθεί.
Κανείς δεν μηδενίζει την προσφορά του ΓεΣΥ, ούτε μπορεί κάποιος να αγνοεί την ατυχία η εισαγωγή του να συνυπάρξει με την πανδημία. Πριν παγιωθούν όμως οι καταστάσεις, όπως συμβαίνει συχνά, θα πρέπει το σύστημα να αξιολογηθεί και να γίνουν οι τομές που χρειάζεται να γίνουν. Δεν μπορεί να επικαλούμαστε διαρκώς τις καταχρήσεις, αποδίδοντας τα όσα προβλήματα παρουσιάζονται στις νοοτροπίες γιατρών και ασθενών αναμένοντας πως με την πάροδο του χρόνου θα αλλάξουν. Οι καταχρήσεις ενδεχομένως να αποτελούν ένα πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι το μοναδικό. Αλλά και να είναι θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με αποτελεσματικούς τρόπους, χωρίς να βάζουν σε κίνδυνο την υγεία των ανθρώπων, όπως συμβαίνει σήμερα με τον περιορισμό των παραπεμπτικών γενικά κι αόριστα. Στην Αγγλία μπορεί να υπάρχουν λίστες αναμονής αλλά έχει να περιθάλψει 65 εκατομμύρια ανθρώπους. Η Κύπρος 1-2. Όσους ένα μεγάλο νοσοκομείο.
