Γράφουμε στην αυριανή έκδοση για την προσπάθεια που γίνεται, μέσω νομοσχεδίων που ετοιμάστηκαν, για υιοθέτηση και εφαρμογή της σύμβασης της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για τους οικιακούς εργαζόμενους. Μια σύμβαση που επιδιώκει να προστατεύσει τα εργασιακά δικαιώματα των οικιακών εργαζομένων. Στην περίπτωση της Κύπρου, των οικιακών βοηθών που εξυπηρετούν χιλιάδες νοικοκυριά. Είτε πρόκειται για νοικοκυριά οικογενειών με πολλά μέλη, είτε μονήρων ατόμων συνήθως ηλικιωμένων ή και πλουσίων οικογενειών.
Εδώ και χρόνια οι οικιακοί βοηθοί στην Κύπρο έγιναν όχι της μόδας, αλλά αναγκαίοι. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Όλοι όμως σχετίζονται με την έλλειψη μεταρρυθμίσεων και υποδομών. Είτε αυτές έχουν να κάνουν με το ωράριο εργασίας των σχολείων, του δημοσίου, είτε με την έλλειψη πολιτικών για στήριξη της οικογένειας, είτε με την απουσία πολιτικών και υποδομών για την τρίτη ηλικία. Η εύκολη λύση για την ατολμία στη λήψη μεταρρυθμίσεων είναι οι διευκολύνσεις για εργοδότηση οικιακών βοηθών. Συνήθως από τρίτες χώρες της νοτιανατολικής Ασίας. Ως εκ τούτου, το νομοσχέδιο που προωθείται είναι το ελάχιστο που μπορεί να γίνει, αλλά δεν είναι αρκετό.
Αρκετές από τις πρόνοιές του παραπέμπουν σε αυτονόητα δικαιώματα, που έπρεπε εδώ και καιρό να υπάρχουν. Η εκτίμηση, όμως, που η Πολιτεία δείχνει στη συγκεκριμένη ομάδα εργαζομένων φαίνεται και από άλλα που δεν έγιναν. Από την εξαίρεσή τους, για παράδειγμα, από τον εθνικό κατώτατο μισθό, που υποτίθεται ήρθε να προστατεύσει τους πιο ευάλωτους εργαζόμενους. Η ίδια εκτίμηση φαίνεται και από το μισθό που σήμερα καθορίζεται από το Υπουργείο Εσωτερικών, μεικτός μόλις στα 480 ευρώ και με τον ελάχιστο καθαρά στα 309 ευρώ. Εκτιμάται ότι για τον καθορισμό των ποσών αυτών υπολογίζεται ότι προσφέρεται διανομή και διατροφή και καταγράφεται πως οι εργοδότες ενδεχομένως θα χρειάζονται και την κατάθεση εγγυητικών κτλ. Το θέμα δεν είναι, όμως, μόνο ο μισθός, αλλά πολύ περισσότερο η νοοτροπία μας, καθώς πολλοί αντιμετωπίζουν τους συγκεκριμένους εργαζόμενους με καχυποψία, τουλάχιστον, και ενίοτε αφ ‘ υψηλού. Χωρίς πολλές φορές να χαίρουν της εκτίμησης που τους αρμόζει, καθώς είναι απαραίτητοι για κάλυψη δικών μας αναγκών και για κάλυψη των αδυναμιών του κράτους.
Ως εκ τούτου, η ανάγκη πραγματικής διαφύλαξης των δικών τους δικαιωμάτων πρέπει να αφορά όλους μας, στην πράξη. Η αρχή που γίνεται τώρα με το νομοσχέδιο, που θα αφορά όλους τους οικιακούς βοηθούς, πρέπει να έχει και συνέχεια. Πρέπει επίσης να αποτελέσει αφορμή για προβληματισμό γύρω από το φαινόμενο που σήμερα παρατηρείται, της επιτακτικής πολλές φορές ανάγκης εργοδότησης οικιακών βοηθών και να οδηγήσει σε δράσεις που είτε θα το περιορίσουν είτε τουλάχιστον θα το κάνουν να χωνεύεται πιο εύκολα.
