Οι τρεις εκ των συνεργατών του απερχόμενου Προέδρου Αναστασιάδη που, όπως δήλωσε ο ίδιος σε συνέντευξή του στον «Φ», τον κάνουν να νοιώθει δικαιωμένος, θα είχε ενδιαφέρον να μαθαίναμε εάν το ίδιο νοιώθουν και αυτοί έχοντας παίξει καίριο ρόλο σε βασικούς και σημαντικούς τομείς της διακυβέρνησής του.
Πρόκειται, ασφαλώς, για μια ιδιότυπη «σύμπραξη», η οποία, ωστόσο, σε μία εκλογική «συνθήκη», όπου είθισται να αναδεικνύονται οι διαφορές μεταξύ υποψηφίων μαζί και με τις βασικές τους θέσεις, μάλλον μπερδεύει παρά βοηθά τον πολίτη-ψηφοφόρο. Για παράδειγμα, η «διαφορά» ότι ο ένας κατέρχεται με το παραδοσιακό συντηρητικό κόμμα, ο άλλος με το, επίσης, παραδοσιακό της αριστεράς και ο τρίτος έμεινε να ονομάζεται «ανεξάρτητος», μάλλον αναπαύει, δυστυχώς, την επιθυμία και ανάγκη μεγάλης μερίδας των πολιτών να ψηφίζει κάτι … ανώδυνο. Που δεν θα ταράξει τα νερά!
Το tweet της ημέρας, από τον Kyriakos Berberidis, @berberidis_1, (φαρμακευτικές υπηρεσίες και επιχειρήσεις, πολιτικός παρατηρητής, αρθρογράφος και συχνός ταξιδευτής, όπως αυτοπροσδιορίζεται). Κάτω από τη φωτογραφία που βλέπετε, γράφει: Με 35.000 (σ.σ.: δηλωμένους από covid) νεκρούς στη χώρα και ο Γιώργος Παπαδάκης μουντζώνει on-camera τον εαυτό του γιατί θεωρεί ότι πιάστηκε κορόιδο που έκανε πέντε εμβόλια. Ο λαϊκισμός είναι χειρότερος κι από χολέρα!
Συνυπογράφω με θυμό!
Υστερόγραφο: Πάντως τη χειρονομία αυτήν, του Παπαδάκη, την κάνουν πολλοί Έλληνες μετά από εκλογές, όταν συνειδητοποιούν ότι «άλλα μας είπαν, άλλα μας έκαναν» (στην Κύπρο υπάρχει πιο … βρόμικη έκφραση!). Τους μετανοούντες στην Ελλάδα, τους λέμε και «κοψοχέρηδες». Είναι μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού αυτοί διότι, κατά κανόνα ψηφίζουν για το συμφέρον τους. Όποιος τους τάξει αυτό που θέλουν, κερδίζει και την ψήφο τους. Γι’ αυτό τους λέμε και «φυσσανέμηδες» – δηλαδή «όπου φυσά ο άνεμος». Φαντάζομαι ότι στην Κύπρο δεν είναι έτσι!….
Άλλο και τούτο πάλι! Από το 2015 έως και το 2017, η εταιρεία ερευνών Pew Research Center εκπόνησε μεγάλη έρευνα σε 34 χώρες στην Ανατολική και Δυτική Ευρώπη. Στους συμμετέχοντες, ετέθη αρχικά η φράση «Ο λαός μας δεν είναι τέλειος, αλλά η κουλτούρα/ ο πολιτισμός μας είναι υπέρτερος όλων των άλλων», Έπειτα, ήρθε κι το ερώτημα: «Συμφωνείτε με τη δήλωση αυτήν;». Απολύτως συμφωνούν (1) οι Έλληνες, βεβαίως, με ποσοστό 89% επί του συνολικού πληθυσμού και η «υπέρτερη τριάδα» συμπληρώνεται από τους Γεωργιανούς (85%) και τους Αρμενίους (84%). Αμέσως μετά, στην κατηγορία που θεωρούν ότι ο δικός τους πολιτισμός είναι ανώτερος των άλλων, έρχονται οι Ρώσοι (εμ, βεβαια!) και οι Βούλγαροι με ποσοστό 69%, οι Βόσνιοι με 68%, οι Ρουμάνοι με 66%, οι Σέρβοι με 65% και κάπως έτσι συμπλητώνεται και σχεδόν όλη η βαλκανική επικράτεια. Η Τουρκία δεν συμπεριλαμβανόταν στην έρευνα – δεν λογίζεται ευρωπαϊκή χώρα.
Στον αντίποδα της δικής μας εθνικής ακράτειας, βρίσκονται χώρες που επίσης θεωρώ ότι έχουν πλούσιο και σημαντικό πολιτισμό, αλλά ευτυχώς οι δικοί τους πολίτες δεν συμφωνούν με τον τρόπο που ετέθη το ερώτημα, ή/και θεωρούν ότι ο πολιτισμός δεν διαφημίζεται. Αποδεικνύεται καθημερινά στην πράξη! Έτσι, μόνο το 47% των Ιταλών θεωρούν ότι η δική τους κουλτούρα είναι τοπ, μόλις το 36% των Γάλλων, μόλις το 20% των Ισπανών, το 46% των Βρετανών.
Υστερόγραφο: Για να μην έχουμε παρεξηγήσεις από εθνικιστικά ψέκια, επαναλαμβάνω ότι είναι άλλο να έρχεσαι από χώρα με πλούσιες πολιτιστικές περγαμηνές, που όντως σε γεμίζουν υπερηφάνεια και άλλο να το δηλώνεις. Και μάλιστα, σε μια έρευνα που ανοήτως θέτει το ερώτημα με τον βλακώδη προσδιορισμό του «υπέρτερου». Για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι «Οι ανατολικο-ευρωπαίοι θεωρούν τον δικό τους πολιτισμό πολύ καλύτερο από ότι οι δυτικο-ευρωπαίοι!…». Κι όπως λέει και ο τουιτεράς φίλος μου The Greek Analyst, με την υπέροχη ειρωνεία του, «We are the Champions File mou!».
