Δεν γνωρίζουμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, παρά το ότι το σύνολο των δημοσκοπήσεων δίνει σαφέστατο μήνυμα. Ούτως ή άλλως, η στήλη εδώ θα βρίσκεται για να συνεχίσει τον αγώνα ώστε η κοινωνία να μαθαίνει όσο το δυνατόν περισσότερες αλήθειες. Όποιο και αν είναι, όμως, το σίγουρο είναι πως αυτές οι εκλογές θα μείνουν στην ιστορία για ένα μοναδικό στοιχείο. Τον ανηλεή πόλεμο τον οποίο δέχεται ο υποψήφιος που σε όλες τις δημοσκοπήσεις εμφανίζεται πρώτος και ο οποίος δεν στηρίζεται από την ηγεσία των δύο μεγάλων κομμάτων.
Σε όλες τις προηγούμενες αναμετρήσεις για την Προεδρία του κράτους κύριο χαρακτηριστικό ήταν η σύγκρουση των δύο μεγάλων κομμάτων και των υποψηφίων τους. Στις περιπτώσεις που υπήρχε τρίτος υποψήφιος ο οποίος δεχόταν σκληρή πολεμική, ήταν αρχηγός του μεγαλύτερου κεντρώου κόμματος (Τάσσος 2008, Νικόλας 2018). Η μοναδική περίπτωση που προσομοιάζει με αυτήν του Χριστοδουλίδη ήταν του Γιώργου Λιλλήκα το 2013. Δεν ήταν, όμως, με τόση μανία και πρωτοφανή κτυπήματα κάτω από τη μέση.
Η ωμή αλήθεια είναι πως δεν έχει απομείνει το παραμικρό το οποίο να μην χρησιμοποιήθηκε από κάποια επιτελεία (κυρίως της Πινδάρου) για να πληγεί ο Χριστοδουλίδης (κάποιοι θα προστρέξουν να ταμπελώσουν την στήλη αλλά δεν θα πάψουμε να λέμε την αλήθεια). Από τη δημοσιοποίηση προσωπικών μηνυμάτων, την προσπάθεια ανεύρεσης δήθεν πλαστών δοκτοράτων, την επίκληση πασαρέλων, τις κατηγορίες ότι είναι διασπαστής όταν το 40% των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ τον στηρίζει, τους ισχυρισμούς περί δήθεν κυβέρνησης αχταρμά όταν οι ίδιοι οι κατήγοροί του πρόσφεραν τα μισά υπουργεία σε αυτούς που χαρακτηρίζουν αχταρμά για να τους στήριζαν.
Πρόσφατα ανέσυραν και την τελευταία πολεμική τους, με δημοσκοπήσεις οι οποίες αντί να καταγράφουν την πρόθεση ψήφου επιχειρούν να δημιουργήσουν πρόθεση ψήφου!
Η αιτία βεβαίως εξόφθαλμη και απολύτως κατανοητή. Ενδεχόμενη εκλογή ενός ανεξάρτητου υποψηφίου, ο οποίος δεν υποστηρίζεται από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, θα αποτελέσει γροθιά στο στομάχι για τις ηγεσίες τους. Αυτών που μετά από σωρεία τραγικών λαθών και απογοητευτικών πολιτικών, οδήγησαν σε κατρακύλα ποσοστών. Τον ΔΗΣΥ στο καταθλιπτικό 27,77% (απώλεσε 39.351 ψηφοφόρους) και το ΑΚΕΛ στο τραγικό 22,34% (απώλεσε 52.258 ψηφοφόρους)!
Η ουσία, την οποία δεν αντιλαμβάνεται η ηγεσία των δύο κομμάτων, έγκειται στο ότι η πλειονότητα του κόσμου έχει κουραστεί από τις παρωπίδες και την εθελοτυφλία τους στις ανάγκες του κόσμου. Έχει κουραστεί να τους βλέπει να κινούν τα πάντα γύρω από τα συμφέροντά τους. Έχει απηυδήσει να τους βλέπει να εκλέγονται στα ύψιστα πολιτειακά αξιώματα και να επιδίδονται σε εξυπηρέτηση συμφερόντων ημετέρων.
Δεν έχουν αντιληφθεί ποτέ το πραγματικό μέγεθος της απαξίωσης τους από το εκλογικό σώμα. Δεν έχουν αντιληφθεί το πανίσχυρο μήνυμα το οποίο τους στέλνουν παραδοσιακοί ψηφοφόροι τους, οι οποίοι περνάνε στην αποχή ή μετακινούνται σε άλλα κόμματα. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι 191.228 ψηφοφόροι τήρησαν αποχή στις εκλογές του 2021. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι 52.175 ψηφοφόροι ψήφισαν μικρά κόμματα τα οποία έμειναν εκτός Βουλής. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι οι προαναφερθέντες αριθμοί που τους απαξίωσαν, ισοδυναμούν με 243.403 ψηφοφόρους. Σχεδόν το μισό εκλογικό σώμα και μεγαλύτερο από το σύνολο (179.241) των ψήφων που και τα δύο μεγάλα κόμματα μαζί συγκέντρωσαν το 2021 (99.331 ο ΔΗΣΥ και 79.910 το ΑΚΕΛ).
Η μανία της πολεμικής κατά του Χριστοδουλίδη εστιάζεται στο ότι, ενδεχόμενη εκλογή του θα προκαλέσει σεισμό στην πολιτική ζωή του τόπου. Για πρώτη φορά μετά το 1974, κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν θα συμμετέχει στην εξουσία. Η επίσημη ηγεσία τους δηλαδή, διότι είναι δεδομένο ότι θα διοριστούν στην κυβέρνηση άτομα από το χώρο του ΔΗΣΥ. Πώς θα μπορούσε διαφορετικά να πράξει ο Χριστοδουλίδης όταν οι δημοσκοπήσεις δείχνουν να στηρίζεται από δεκάδες χιλιάδες συναγερμικούς.
Πέρα, λοιπόν, από τη μανιώδη πολεμική κατά του Χριστοδουλίδη, υπάρχουν τρία καθοριστικά σημεία: Πρώτον, μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος έχει ωριμάσει. Αντιλαμβάνεται ότι στις προεδρικές εκλογές δεν ψηφίζουν το κόμμα τους αλλά εκείνον που θεωρούν ότι θα προσφέρει κάτι διαφορετικό από τη σαθρότητα των κομματικών ηγεσιών. Δεύτερον, ότι μόνο αν τα δύο μεγάλα κόμματα μείνουν εκτός εξουσίας θα υποχρεωθούν να χωνέψουν το μήνυμα απογοήτευσης που τους στέλνουν επί χρόνια και, επιτέλους, να αλλάξουν πολιτική συμπεριφορά. Τρίτον, ότι ουσιαστικά η ψήφος στους υποψηφίους των μεγάλων είναι χωρίς προοπτική, αφού στο δεύτερο γύρο δεν θα έχουν από πού να αντλήσουν επαρκή καύσιμα.
