Η κυβέρνηση Αναστασιάδη έχει επιδοθεί τους τελευταίους μήνες σε έναν μαραθώνιο εγκαινίων και θεμέλιων λίθων. Για έργα σημαντικά, λιγότερα σημαντικά και έργα καθημερινότητας.
Στην πρεμούρα αυτή λύνονται και προβλήματα δεκαετιών, όπως για παράδειγμα η δημιουργία Μονάδας Αιμοκάθαρσης στην επαρχία Αμμοχώστου. Ταυτόχρονα, αλλά ζητήματα δεν θέλει να τα αγγίξει. Καμία βιασύνη επίλυσης τους ώστε να παρουσιαστούν κι αυτά ως επίτευγμα της παρούσας κυβέρνησης. Το αντίθετο: Τα σπρώχνει σαν ζεστά κάρβουνα μακριά από αυτήν. Και δεν θα πούμε για την κατάρρευση της οικονομίας η οποία πέρασε ήδη στην ιστορία, ούτε για τη διαφθορά η οποία –ζωή να έχουμε– θα εξεταστεί πάλι με χρόνια με καιρούς από την Αρχή κατά της Διαφθοράς. Ούτε καν για τις παρακολουθήσεις για τις οποίες έχουμε άλλοθι την εθνική ασφάλεια.
Θα πούμε για δύο απλά ζητήματα. Τον φόνο του Θανάση Νικολάου και το ζήτημα των φυλακών. Ή μήπως δεν είναι τόσο απλά;
Μετά από 17 χρόνια αγώνα της οικογένειας του Θανάση, ο θάνατος του οποίου παρουσιαζόταν ως αυτοκτονία, επιβεβαιώθηκε η πεποίθηση της μητέρας: Ο 26χρόνος Θανάσης, δολοφονήθηκε ενώ υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία. Είτε από εσφαλμένες διαδικασίες, είτε για να καλυφθούν κάποιοι, ο θάνατος του παρουσιάστηκε ως αυτοκτονία και παρά τις εκκλήσεις της μάνας να ανοίξει ξανά ο φάκελος της υπόθεσης, κρατήθηκε πεισματικά κλειστός προσδίδοντας στη μητέρα υπέρμετρη ευαισθησία. Αυτή ωστόσο, επέμεινε μέχρι που νέες διαδικασίες απέδειξαν πως είχε δίκαιο. Ο στόχος της όμως δεν ήταν να πείσει πως έχει δίκαιο. Ο στόχος της ήταν και είναι να διαλευκανθεί η υπόθεση και να αποδοθούν ευθύνες. Γιατί ένας φιλήσυχος νέος να δολοφονηθεί; Ποιο ήταν το κίνητρο; Ποιοι και γιατί θέλησαν να του κλείσουν το στόμα; Μήπως κάποιοι γνωρίζουν τις απαντήσεις και για αυτό δεν προχωράει πιο πέρα η υπόθεση; Μήπως εξαρχής συγκαλύπτονταν οι δολοφόνοι;
Η Νομική Υπηρεσία εδώ και μήνες κρατά στα χέρια της το πόρισμα των ερευνητών αναμένοντας και τα αποτελέσματα αστυνομικής έρευνας. Κι αφού τα μελετήσει, ίσως αποφανθεί πως προέχει το δημόσιο συμφέρον. Όπως και στο θέμα των φυλακών. Οι οποίες παραμένουν, στην ουσία, ακέφαλες. Από τον Ιούνιο που καταγγέλθηκε από τη διεύθυνση των φυλακών πως ο τότε διοικητής της ΥΚΑΝ επικοινωνούσε με βαρυποινίτη και ανάμεσα σ’ άλλα έψαχνε βίντεο για να κάψει τη διευθύντρια και την βοηθό της, η διεύθυνση πέρασε σε μια ρευστή κατάσταση. Στο μεσοδιάστημα σημειώθηκε ένας φόνος εντός του ιδρύματος και τώρα γίνονται έρευνες για εγκληματική οργάνωση με τα πλοκάμια να φτάνουν στις φυλακές. Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν βλέπει τον λόγο να βιαστεί να λύσει τα δύο αυτά ζητήματα.
