Σε λιγότερο από έναν μήνα συμπληρώνεται χρόνος από την ημέρα που η Ρωσία κήρυξε πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας, μιας γειτονικής και ανεξάρτητης χώρας που σε τίποτα δεν την απείλησε. Σήμερα, θα ήθελα να «παραχωρήσω» τη στήλη σε έναν αγαπημένο φίλο, τον μουσικοσυνθέτη και κλασικό κιθαριστή Νότη Μαυρουδή, που έφυγε αναπάντεχα και πολύ άδικα από την ζωή στις 3 Ιανουαρίου.
Κάθε εβδομάδα έγραφε και ηχογραφούσε για την εκπομπή μου «Καθρέφτης» στην ΕΡΤ μια Σκέψη της Ημέρας. Θα «αναμεταδώσω» εδώ μία από αυτές, στην οποία ο αγαπημένος μου Νότης αναδεικνύει πόσο ολέθριες είναι οι αποφάσεις και κινήσεις κακών πολιτικών σε έναν από τους πιο βασικούς πνεύμονες που μας κρατούν στην ζωή: Τον πολιτισμό!
«Η ρωσική εισβολή, με τον πόλεμο που ακολούθησε και μαίνεται, κι αυτός καταστροφικός, με πολλαπλές συνέπειες! Ποιος πόλεμος όμως δεν έχει θύματα αθώους και καταστροφές; Ανθρώπινες ζωές (πόσοι άραγε;), απώλειες περιουσιών (χαοτικά αμέτρητες;), απώλεια πατρίδας (αβάστακτο προσωπικό κι εθνικό κόστος), καταστροφή εθνικών υποδομών (ανυπολόγιστων), σαρωτικό γκρέμισμα μνημείων, αιθουσών θεάτρου και μουσικής (πόσες αλήθεια;), Ωδείων, Σχολών τέχνης, Πανεπιστημίων, Τεχνικών Σχολών, Λεσχών, εντευκτηρίων, χώρων αθλοπαιδιών, εργαστηρίων επιστημονικών Ερευνών, θαυμαστών παλαιών κτιρίων αρχιτεκτονικού κάλους (αναντικατάστατων)…
Ποιο το κόστος και ποιος ο… λογαριασμός που συγκεντρώνεται στο τέλος; Ποιος θα τον πληρώσει; Πόσες ψυχές χάθηκαν και πόση τραυματική μνήμη θα στοιχειώνει τους επιζήσαντες; Πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να επουλωθούν οι βαθιές πληγές που προκλήθηκαν από τους ανεγκέφαλους-πολεμοχαρείς στρατοκράτες;
Πόσο κόπο, πόσα πνευματικά και υλικά αγαθά θα πρέπει να καταβάλουν οι γενιές, για να ξανασταθεί στα πόδια του το παρόν και το μέλλον τού κοινού βίου τής κατεστραμμένης χώρας από τη σύγχρονη βαρβαρότητα τής πουτινικής κατακτητικής Ρωσίας; Τέλος, πώς θα διασωθεί η πολιτιστική κληρονομιά, που δημιουργήθηκε μέσα στον χρόνο, όταν μνημεία της χάθηκαν κάτω από την ολοσχερή κατεδάφιση ή τα συντρίμμια;
Το τίμημα των καταστροφών της πολιτιστικής κληρονομιάς θα το πληρώσει η εθνική μνήμη και οι πολίτες, οι οποίοι οφείλουν να… αναζητήσουν την αναστήλωση και την αποκάλυψη του πρόσφατου παρελθόντος, το οποίο θα συντροφεύσει και πάλι το παλαιότερο…
Είμαστε δυστυχώς και πάλι, θεατές της επαναλαμβανόμενης και ψυχοφθόρας καταστροφής, ανθρώπων, υποδομών και πνευματικών έργων. Οι καταγγελίες για τις φρικαλεότητες στην πόλη Μπούκα, όπου βρέθηκαν πεταμένοι στους δρόμους και σε χαντάκια 340 εκτελεσμένοι πολίτες, με ξεπερνάει!
Οι αλληλοκατηγορίες Ουκρανίας – Ρωσίας για το ποιος ευθύνεται, αποδεικνύουν πως δεν διαφαίνεται ούτε κατά διάνοια μια κάποια χαραμάδα φωτός, για παύση των εχθροπραξιών. Όταν βλέπω τις εικόνες της απόλυτης καταστροφής στη Μαριούπολη, Μπούκα, Χάρκοβο και άλλες βομβαρδισμένες ήδη κατεστραμμένες πόλεις, το μυαλό μου πάει στον εισβολέα και καταστροφέα της Ουκρανίας.
Διότι ο ακατανόητος πόλεμος του Πούτιν, με την ωμή βία που έχει ασκήσει έχει ήδη καταγραφεί ως θηριωδία κατά της ανθρωπότητας…
Φρίκη! Φρίκη! Φρίκη! Και πάλι Φρίκη!!!!!
Ο φρικτός αυτός κόσμος της ισχύος και των εξοπλισμών, τώρα έχει το όνομα Πούτιν· εχθές είχε άλλο· αύριο θα έχει διαφορετικό!
Η ανθρωπότητα φαίνεται πως δεν μπορεί να απαλλαχτεί από δήμιους που αδυνατούν να αντιληφθούν πως ο Πολιτισμός, όταν υπάρχει, είναι αεράκι που αναζωογονεί τον κόσμο και στο πέρασμά του, μαζεύει όλα τα χρήσιμα δημιουργήματα των ανθρώπων και τα αποθηκεύει… Τα υπόλοιπα, τα θάβει.
Ίσως γι’ αυτό και η ζωή συνεχίζεται…».
ΥΓ: Σε περιόδους παρακμής (όπως είναι αυτή που διανύουμε τώρα και στην Κύπρο), πόσο λείπουν αλήθεια, οι φωνές και οι παρεμβάσεις των πνευματικών ανθρώπων. Να μαζέψουν τους αχαλίνωτους. Να ρίξουν φώς, εκεί όπου κυριαρχεί το σκοτάδι. Να κάνουν τους απλούς ανθρώπους να σκεφτούν… Ακούσατε σε κανένα πρόγραμμα κάτι για Πολιτισμό; Διακρίνατε, έστω και έμμεσα, μια απόχρωση κουλτούρας σε όσα κυριαρχούν στον προεκλογικό λόγο;
