Είπαμε να αντικαταστήσουμε τα ορυκτά καύσιμα με βιώσιμες εναλλακτικές πηγές ενέργειας, αλλά όχι ο καθένας ξεχωριστά. Πώς θα επιβιώσουν οι εταιρείες που επένδυσαν στην παραγωγή πράσινης ενέργειας; Πού θα πουλούν τον προϊόν τους αν ο καθένας παράγει τη δική του ενέργεια και γίνει αυτάρκης; Δεν το λέμε βέβαια έτσι: Λέμε πως υπάρχει κίνδυνος για δυσάρεστες καταστάσεις, για διακοπές παροχής ρεύματος και λοιπά. Η κοινή λογική όμως, δεν τα καταλαβαίνει αυτά. Αντίθετα, το αντίθετο μπορεί να δει.

Πως όσο περισσότερη ενέργεια παράγεται, τόσο μεγαλύτερη κι η επάρκεια και η μείωση του κινδύνου για διακοπές στην παροχή. Αυτό όμως που μας απασχολεί, δεν είναι –μάλλον– η επάρκεια, αλλά το περίσσευμα. Τι να κάνουν το περίσσευμα οι εταιρείες; Ποιος θα τις επιχορηγήσει για το απούλητο ρεύμα; Δεν έγιναν χωματερές, όπως υπάρχουν για τα απούλητα γεωργικά προϊόντα. 

Κι ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει στόχο μέχρι το 2030 να επιτευχθεί μηδενική εκπομπή ρύπων και προς την επίτευξη του σκοπού αυτού προωθεί την πράσινη ενέργεια, εμείς περάσαμε ήδη στην κινδυνολογία και στα πράσινα άλογα. Οι Διαχειριστές Συστήματος Μεταφοράς και Συστήματος Διανομής  ζητούν από το υπουργείο Ενέργειας να τερματιστεί η έγκριση εγκατάστασης φωτοβολταϊκών συστημάτων μικρής έκτασης. Όπως εξηγούν η ύπαρξη τόσων πολλών οικιακών φωτοβολταϊκών για αυτοπαραγωγή και η συνεχής αύξηση των νέων συστημάτων που εγκαθίστανται σε οικίες, αυξάνει επικίνδυνα τη δυναμικότητα των λεγόμενων «μη ελεγχόμενων (από τους διαχειριστές) φωτοβολταϊκών», με αποτέλεσμα σε περιπτώσεις που χρειάζονται επείγουσες αποσυνδέσεις φωτοβολταϊκών από το δίκτυο, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία και η ευστάθεια του ηλεκτρικού συστήματος, να μην μπορούν να γίνουν, καθώς δεν υπάρχει άμεση διαχείριση των συστημάτων αυτών (net metering) από τους διαχειριστές, πλην περιορισμένων εξαιρέσεων.

Αν όμως ευσταθούν οι κίνδυνοι αυτοί, γιατί να μην οργανωθεί η παραγωγή με τρόπο ώστε να υπάρχει συντονισμός και δυνατότητα πρόσβασης; Πονάει χέρι, κόβει χέρι; Αυτή είναι η λύση;

Σε περιπτώσεις ανάγκης, γράφει ο συνάδελφος Χρύσανθος Μανώλη, ο Διαχειριστής Μεταφοράς απορρίπτει από το δίκτυο ενέργεια από τα μεσαία και μεγάλα φωτοβολταϊκά πάρκα στα οποία ο διαχειριστής έχει πρόσβαση. Ωστόσο, αυτό προκαλεί διαμαρτυρίες από τους επιχειρηματίες. 

Η πράσινη μετάβαση, λοιπόν, η αντικατάσταση της ρυπογόνους ενέργειας με βιώσιμες μορφές ενέργειας, δεν ήταν για μας. Δεν ήταν για να επωφεληθούν οι πολίτες, αλλά για να γίνουν νέες επιχειρήσεις που θα πουλούν τα προϊόντα τους σε αντίστοιχα ψηλές τιμές από ότι και σήμερα που η ενέργεια παράγεται με πετρέλαιο. Αυτό θα πει κυκλική οικονομία. Είναι ένας μικρός κύκλος που κάνει κουμάντο στην οικονομία. Τί νομίζατε;