Εννέα Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν την Πέμπτη σε επιδρομή των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής στον προσφυγικό καταυλισμό της Τζενίν στη Δυτική Όχθη. Η σφαγή αποτελεί κορύφωση μιας διαρκούς αυξανόμενης έντασης, που άρχισε πριν από αρκετούς μήνες στα βόρεια της Δυτικής Όχθης, όπου υποτίθεται τον έλεγχο έχει η Παλαιστινιακή Αρχή. Ως αποτέλεσμα της πολύνεκρης επιδρομής, ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς, ανακοίνωσε τη διακοπή του συντονισμού ασφαλείας με το Ισραήλ και κάλεσε έκτακτη συνεδρίαση της παλαιστινιακής ηγεσίας στη Ραμάλλα. Ο Αμπάς δέχεται αρκετή πίεση καθώς οι Παλαιστίνιοι δεν αισθάνονται ασφαλείς, όπως αποδείχθηκε με τη σφαγή της Πέμπτης.
Από την άλλη, το Ισραήλ, που κυβερνάται πια από τις ακραίες δυνάμεις που στηρίζουν τον Βενιαμίν Νετανιάχου, ωθεί την κατάσταση στα άκρα για να έχει τη «δικαιολογία» της συνεχιζόμενης εθνοκάθαρσης. Οι επιδρομές στην Τζενίν διεξάγονται, άλλωστε, δήθεν ως απάντηση στην «Ισλαμική Τζιχάντ», η δύναμη της οποίας αυξάνεται διαρκώς και θα συνεχίσει να αυξάνεται όσο οι ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις δολοφονούν Παλαιστίνιους, μανάδες, γέρους και παιδιά. Εκπρόσωπος της οργάνωσης ανέφερε την Πέμπτη πως «πλησιάζει η ώρα μιας μεγάλης αναμέτρησης σε περίπτωση που συνεχισθεί η επιθετικότητα των δυνάμεων κατοχής κατά του παλαιστινιακού λαού».
Παλιά η τέχνη των Ισραηλινών, που κατόρθωσαν να στρώσουν κόκκινο χαλί στη Χαμάς, ειδικά κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα και να την καταστήσουν κυρίαρχη στη Γάζα –ήταν από τις δυνάμεις που αντιτάχθηκαν στις ειρηνευτικές συμφωνίες του Όσλο μεταξύ του Ισραήλ και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO). Έτσι, με την παραμικρή αφορμή, το Ισραήλ αισθάνεται ότι έχει τη «δικαιολογία» για τυφλά χτυπήματα τόσο στη Γάζα όσο και στη Δυτική Όχθη, ενώ ταυτόχρονα αποδυναμώνεται η ίδια η Παλαιστινιακή Αρχή και η Φατάχ, που δεν είναι η ίδια μετά τον θάνατο του μεγάλου Παλαιστίνιου ηγέτη Γιασέρ Αραφάτ.
Στη μέση όλων αυτών είναι ο παλαιστινιακός λαός που δεν έχει ψηφίσει από το 2006. Το Ισραήλ αρνείται να συναινέσει ώστε να ψηφίσουν οι Παλαιστίνιοι και στην ανατολική Ιερουσαλήμ, η Χαμάς αισθάνεται κυρίαρχη λόγω του τότε (2006) ποσοστού της, ο Αμπάς προσπαθεί να κυβερνήσει έναν λαό εικοσάρηδων και οι εντάσεις αυξάνονται. Στην αποκομμένη Τζενίν είχε δολοφονηθεί και η δημοσιογράφος Σιρίν Άμπου Άκλε τον Μάιο του 2022, δολοφονία που παραμένει ατιμώρητη. Ατιμώρητες παραμένουν και οι εννέα δολοφονίες της Πέμπτης, αλλά και τόσες άλλες που νομιμοποιούν τη βία ως αντίσταση από την παλαιστινιακή πλευρά. Ακραίο; Ίσως. Άλλωστε, συζητώντας στη Δυτική Όχθη για τις ένοπλες ομάδες και τη δράση τους, με Παλαιστίνιους που δεν έχουν πυροβολήσει ποτέ, που θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι χωρίς οδοφράγματα και τείχη, λαμβάνει κανείς την ίδια –σχεδόν πάντα– απάντηση: «Και τι θέλετε να κάνουν, όταν δεν υπάρχει Αρχή για να προστατεύσει τον παλαιστινιακό λαό από τις ισραηλινές τυφλές επιδρομές;».
