Παρακολούθησα όλα τα ντιμπέιτ των υποψηφίων Προέδρων και βρήκα σοβαρά μειονεκτήματα τα οποία θεωρώ καθήκον μου να τα πω. Κατ’ αρχή βρίσκω εντελώς απαράδεκτη και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων την πολιτική των τηλεοπτικών καναλιών να προβάλλουν συνεχώς τους τρεις κατ’ εκείνους «βασικούς» υποψηφίους με βάση ορισμένες δημοσκοπήσεις, αγνοώντας ότι με αυτόν τον τρόπο παραβίαζαν το συνταγματικό δικαίωμα του κόσμου να πληροφορείται για θέματα που τον αφορούν κατά παράβαση της διεθνούς συνθήκης των αστικών και πολιτικών θεμάτων και των αρχών της δημοκρατίας. Το δικαίωμα πληροφόρησης του κοινού είναι στοιχειωδώς απαραίτητο για να γνωρίσουν όλοι οι ψηφοφόροι τι προσόντα έχουν τα πρόσωπα που επιδιώκουν με την ψήφο τους για να τους κυβερνήσουν. Αυτό το δικαίωμα δεν έχει καμία σχέση με δημοσκοπήσεις. Πρέπει να γνωρίζει ο καθένας όλους τους υποψηφίους. Υπήρξε επίσης και δυσμενής διάκρισης εις βάρος των υπολοίπων υποψηφίων εκτός από τους τρεις. Διότι μέχρι να έρθει η σειρά τους να παρουσιάσουν τις θέσεις τους στην τηλεόραση πολλοί από τους ψηφοφόρους μπορεί να είχαν αυτοδεσμευτεί είτε διότι επηρεάστηκαν από τους τρεις είτε διότι πείσθηκαν από τα λόγια τους.
Έπειτα υπήρξαν διάφορες εκτροπές από τους γενικούς κανόνες ευπρέπειας. Για παράδειγμα θεωρώ σοβαρή εκτροπή την συμπεριφορά ενός από τους υποψηφίους να χαρακτηρίζει άλλο υποψήφιο ψεύτη (ένα ψέμα, δεύτερο ψέμα). Στη συνέχεια μού έκανε την χείριστη εντύπωση η συμπεριφορά ενός από τους υποψηφίους όταν είπε ότι αισθάνεται απαρέσκεια για το γεγονός ότι στο ίδιο ντιπέιτ λαμβάνει μέρος και εκπρόσωπος του ΕΛΑΜ, ενός κόμματος το οποίο δεν θεωρείται παράνομο στην Κύπρο και είχε κάθε δικαίωμα να επιδιώξει την ψήφο του λαού. Η εν λόγω συμπεριφορά συγκρούεται με βασικά στοιχεία της δημοκρατίας. Ο ίδιος υποψήφιος αυτοεπαινέθηκε για δήθεν τολμηρή πατριωτική θέση που πήρε μετά που οι Τούρκοι μίλησαν ότι θέλουν δύο κράτη και αυτός είπε «γελοιότητες»! Αυτή ήταν η πατριωτική αναφώνηση του υποψηφίου! Που ισχύει δυστυχώς και για προηγούμενες παραχωρήσεις του ιδίου στις συνομιλίες. Τίποτε άλλο δεν μας είπε ότι έκανε. «Γελοιότητες» λοιπόν, έτσι αγωνιζόμαστε έναντι των αυθαιρεσιών της Τουρκίας. Και οι τρεις υποψήφιοι που συνεργάστηκαν και βοήθησαν τον Πρόεδρο στο αποτυχημένο και όχι μόνο, έργο του δεν έπρεπε να αποτολμήσουν να σταθούν σαν υποψήφιοι. Αχ αυτή η καρέκλα! Δεν θα αναφερθώ σε άλλα στοιχεία για τους υπόλοιπους υποψηφίους. Υπήρχαν αρκετά που μας έκαμαν να νοιώσουμε ότι δεν έχουν ακόμη ωριμάσει ως πολιτικές προσωπικότητες που μπορούν να κυβερνήσουν τον τόπο. Εξαιρείται με δικά μου κριτήρια ένας.
Πρέπει να προσθέσω ότι υπήρξαν συνεχείς διακοπές και ειρωνείες και απαράδεκτοι χαρακτηρισμοί που ανταλλάσσονταν μεταξύ των υποψηφίων που δεν έπρεπε να γίνονται ανεκτοί από τους διευθύνοντες της συζήτησης.
Τέλος, υπήρξε πολύ ελλιπής ενημέρωση από τους υποψηφίους αφού κανένας τους δεν εξήγησε την βάση της λύσης που θέλει δηλαδή, περί τίνος πρόκειται το πολίτευμα της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Από μόνο του το όνομα κάτι λέγει αλλά σημασία είχε και το περιεχόμενο. Δηλαδή, αυτό το πολίτευμα έπρεπε να πουν στον κόσμο ότι το δικοινοτικό του στοιχείο σε συνάρτηση με το στοιχείο της διζωνικότητας σημαίνει ότι θα υπάρχουν δύο περιοχές ξεχωριστές στην Κύπρο και ο πληθυσμός της κάθε μιας θα στηρίζεται στην εθνικότητα του, Τουρκική ή Ελληνική. Άρα, δεν μπορούσαν οι Έλληνες να εγκατασταθούν στο άλλο μέρος της Κύπρου που καθόριζε η Τουρκική ζώνη και οι Τούρκοι στο Ελληνικό μέρος. Παραβίαση δηλαδή της απαγόρευσης φυλετικών διακρίσεων στο ίδιο και το αυτό κράτος αλλά και του δικαιώματος εγκαταστάσεως και ιδιοκτησίας.
Επίσης δεν εξήγησαν στον κόσμο ότι δεν θα υπάρχει κεντρική κυβέρνηση του κράτους απαρτιζόμενη από την πλειοψηφία του πληθυσμού του. Παραβίαση δηλαδή του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Επίσης δεν εξήγησαν στον κόσμο ότι κάθε ξεχωριστή περιοχή του κράτους από εδώ και από εκεί της ζώνης θα είχε τους δικούς της άρχοντες πολιτειακούς και δημοτικούς, το δικό της ξεχωριστό κοινοβούλιο, τα δικά της δικαστήρια, τα δικά της νοσοκομεία, τα δικά της πανεπιστήμια, την δική της αστυνομία, τον δικό της απόλυτο έλεγχο των εισερχομένων και όλους τους θεσμούς ενός κράτους. Αυτό απαιτεί η έννοια της ομοσπονδίας. Δεν μας εξήγησαν επίσης από πού θα βρουν τα χρήματα για να πληρώνουν ξεχωριστά τους θεσμούς της κάθε περιφέρειας.
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Είτε δεν ξέρουν οι ίδιοι τι σημαίνει ομοσπονδία είτε ήθελαν να αποκρύψουν τα αρνητικά στοιχεία της λύσεως που θέλουν. Όπως και αν το πάρεις υπήρξε μία ασυγχώρητη παραπλανητική πληροφόρησης σε βάρος του συνταγματικού και δημοκρατικού δικαιώματος σωστής ενημέρωσης του κοινού και παραβίασης βασικών αρχών στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι υποψήφιοι περιορίστηκαν σε στοιχειώδεις απόψεις ως προς τις προθέσεις τους και αναλώθηκαν περισσότερο σε μια προσπάθεια να προβάλουν τον εαυτό τους με αντιπαραθέσεις. Δεν θα ασχοληθώ με την αξιολόγηση κάθε υποψηφίου. Αυτό είναι έργο των ψηφοφόρων.
