Εν είδη κουτσομπολιού, παρά οποιουδήποτε αισθήματος περί χρηστής διοίκησης, διαβάσαμε τις δηλώσεις για τα περιουσιακά του Προέδρου και των άλλων μελών της κυβέρνησης.
Πόθεν Έσχες αποκαλούμε τη δήλωση, η οποία στην ουσία σημαίνει «από πού τα έχεις» κι όχι «τι έχεις». Εμείς μάθαμε τι έχει ο καθένας, όπως πιο πριν μάθαμε και για τα μέλη των προηγούμενων κυβερνήσεων καθώς και πολιτικών και βουλευτών, χωρίς, ωστόσο, να επανέλθουν να μας πουν τι είχαν φεύγοντας ή τι θα έχουν τα επόμενα λίγα χρόνια. Κανένας δεν τους το ζήτησε. Αλλά και να ζητείτο, είμαστε βέβαιοι πως οι αλχημιστές δεν ζούσαν μόνο κατά τον Μεσαίωνα.
Έτσι λοιπόν, για λίγα 24ωρα, θα έχουμε θέμα προς συζήτηση: Για το τεράστιο σπίτι του Προέδρου στο Δάλι, για τη φτωχή υπουργό Παιδείας, για την πλούσια υφυπουργό Ναυτιλίας, για τη βάρκα του υπουργού Εσωτερικών και τα εκατομμύρια του, για τη μοτοσυκλέτα του υφυπουργού Έρευνας ως το μοναδικό όχημα του και τις εκατοντάδες χιλιάδες χρέη που έχει σε τρεις τράπεζες, για τις δύο Porsche υπουργών, για τις διπλές συντάξεις άλλων και τα λοιπά και τα λοιπά. Και στη συνέχεια, ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα. Ενδεχομένως να μην μάθουμε ποτέ αν κατάφερε ο Α να ξοφλήσει τα χρέη του, αν οι Porsche αυξήθηκαν, αν κάποιοι φτώχυναν ή πλούτισαν στο μεσοδιάστημα.
Όπως πολλά άλλα, έτσι και το λεγόμενο Πόθεν Έσχες, δεν είναι παρά μία επίφαση πως όλα βαίνουν καλώς, διάφανα και ξάστερα. Την ίδια ώρα, η επιτροπή Θεσμών της Βουλής, προσπαθεί να πείσει και να πιέσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να δώσει στη δημοσιότητα τα ονόματα των χορηγών της προεκλογικής του εκστρατείας. Για την οποία ξόδεψε 1.019.356 και 60 σεντ ακριβώς.
Το πιο σημαντικό, ωστόσο, με το κόστος της προεκλογικής του Νίκου Χριστοδουλίδη, δεν είναι μόνο ποιοι είναι οι χορηγοί, αλλά και πώς κατάφερε να κάνει μια τόσο πετυχημένη εκστρατεία με ένα μόνο εκατομμύριο και κάτι ψιλά. Αν όχι για σκοπούς ελέγχου, αν μη τι άλλο θα πρέπει να δώσει στη δημοσιότητα τη φόρμουλα ώστε να διδάσκεται στα πανεπιστήμια. Για μήνες δεν υπήρχε περίπτωση να κάνεις κλικ οπουδήποτε στο διαδίκτυο και να μην πεταχτεί μπροστά σου η εικόνα του Νίκου Χριστοδουλίδη, ομιλούσα ή απλά σε φωτογραφία. Ακόμα και τροφές γάτων να έψαχνες, θα έπρεπε πρώτα να δεις τον μελλοντικό (τότε) και νυν Πρόεδρο. Τέϊα και δείπνα σε ξενοδοχεία κι άλλες αίθουσες, στρατιές σύμβουλοι, γραφεία, αφίσες, διαφημίσεις για μήνες, μετακινήσεις σε κάθε χωριό, πόλη και προάστιο. Κι όμως, δεν στοίχισαν παρά ένα εκατομμύριο και κάτι ψιλά.
Είπαμε, οι αλχημιστές δεν ζούσαν μόνο στον Μεσαίωνα.