H απάντηση της Προέδρου της Βουλής, Αννίτας Δημητρίου στον Τούρκο ομόλογό της, Μουσταφά Σεντόπ στην έναρξη των εργασιών της Διάσκεψης Προέδρων Κοινοβουλίων των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχολιάστηκε αρκετά και ποικιλοτρόπως τις προηγούμενες μέρες. Δεν μπορούμε, λοιπόν, παρά να ομολογήσουμε ότι μας άφησε αλγεινή εντύπωση ο άστοχος και ανεπαρκής τρόπος με τον οποίο απάντησε η Πρόεδρος της Βουλής, όταν προκλήθηκε από τον Πρόεδρο της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. Στόχος, σαφώς, δεν είναι να «κουνήσουμε το δάχτυλο» στην κ. Δημητρίου, θεωρούμε, ωστόσο, ότι το εν λόγω περιστατικό αποτελεί μια καλή ευκαιρία για να δούμε πώς στεκόμαστε στα διάφορα διεθνή φόρα απέναντι στην τουρκική διπλωματία.
Και εξηγούμαστε: Ο Μουσταφά Σεντόπ απάντησε στην Αννίτα Δημητρίου, χρησιμοποιώντας ως ρητορικό τρόπο πειθούς την επίθεση στο ήθος του αντιπάλου και ως μέσο πειθούς την προβολή των αδυναμιών του (μικρή σε ηλικία), προκειμένου να πλήξει τις αναφορές της περί εισβολής και κατοχής και στη συνέχεια να προβάλει το γνωστό τουρκικό αφήγημα, περί δήθεν αποκατάστασης της συνταγματικής τάξης και προστασίας των Τουρκοκυπρίων.
Η Πρόεδρος της Βουλής έπεσε στην επικοινωνιακή παγίδα του Μουσταφά Σεντόπ, αφού έχασε την ψυχραιμία της και απάντησε στην επίθεση που δέχθηκε επί προσωπικού, κάνοντας λόγο για «σεξισμό», ενώ άφησε αναπάντητη την ουσία των αναφορών του Τούρκου ομολόγου της γύρω από το Κυπριακό. Έχασε, λοιπόν, την ευκαιρία να αποδομήσει το τουρκικό αφήγημα, όπως θα μπορούσε να το πράξει, εάν είχε αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η Τουρκία, όχι μόνο δεν διαφύλαξε ή αποκατέστησε τη συνταγματική τάξη στο νησί, όπως υποστηρίζει, αλλά μέχρι και σήμερα την παραβιάζει σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα και ότι η Άγκυρα έχει καταδικάσει σε περιθωριοποίηση τους Τουρκοκυπρίους.
Όπως σχολίασε, εύστοχα, επί του θέματος ο λέκτορας Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών, δρ Ζήνωνας Τζιάρρας, «όχι μόνο πρέπει να καταδεικνύεται η τουρκική κατοχή, αλλά ταυτόχρονα να τυγχάνει διασύνδεσης με αναθεωρητικές και άλλες ανατρεπτικές ενέργειες της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, που αφορούν πολλά άλλα περιφερειακά και διεθνή συμφέροντα». Υπογράμμισε ότι «το Κυπριακό πρέπει να γίνεται αφορμή να φωτίζονται και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις στη συμπεριφορά της Τουρκίας, ώστε κάποια στιγμή να ξεκινήσει να γίνεται και το αντίστροφο».
Για παράδειγμα, όπως ανέφερε ο δρ Τζιάρρας, ως παραλληλισμοί θα μπορούσαν να τεθούν από την Πρόεδρο της Βουλής οι ενέργειες της Τουρκίας στη Βόρεια Συρία, όπου με πρόσχημα την υποτιθέμενη καταπολέμηση της τρομοκρατίας, ενεργεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο στις ζώνες, που παρανόμως ελέγχει, με την εγκατάσταση δικών της ατόμων στην τοπική διοίκηση, τη δημιουργία εξαρτήσεων στην τοπική οικονομία και την αλλοίωση της δημογραφικής σύνθεσης των εν λόγω ζωνών, καταδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο ότι οι εκπρόσωποι της Άγκυρας δεν βρίσκονται σε θέση να κηρύττουν στον οποιονδήποτε για θέματα, που άπτονται του διεθνούς δικαίου και της προστασίας της οποιασδήποτε εθνοτικής ή άλλης ομάδας.
Υπάρχουν σαφώς κι άλλα παραδείγματα, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, όπως η καταπάτηση των δικαιωμάτων των Κούρδων πολιτών, που συνεχώς διώκονται από το τουρκικό κράτος, με το πρόσχημα ότι είναι τρομοκράτες. .
Όσον αφορά στον μειωτικό χαρακτηρισμό, που δέχθηκε η κ. Δημητρίου για την ηλικία της και ενώ η υποτίμηση των γυναικών και των ικανοτήτων τους αποτελεί δυστυχώς μια πραγματικότητα, το ζήτημα θα μπορούσε να τεθεί στο τέλος της απάντησης της Προέδρου της Βουλής, με πιο διπλωματικό τρόπο.
Οι στοιχειοθετημένες απαντήσεις απέναντι στην τουρκική διπλωματία προϋποθέτουν, βέβαια, την καλή γνώση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, πράγμα που έπρεπε να είναι εκ των ων ουκ άνευ από άτομα που εκπροσωπούν τον τόπο μας σε διεθνή φόρα. Και σαφώς δεν γίνονται με τις γνωστές κοινοτοπίες περί σεξισμού, με αγριεμένο τόνο φωνής και επικοινωνιακά κολπάκια…
