Ότι και να ακούσουμε πια, δεν μας εκπλήττει. Συναφώς ούτε και αυτό που ελέγχθηκε στην Επιτροπή Θεσμών της Βουλής ότι δεν λήφθηκαν υπόψη εισηγήσεις και υποδείξεις από αρμόδιες αρχές για αποφυγή κυβερνοεπιθέσεων. Μάλιστα βουλευτές ζήτησαν να καταλογιστούν ευθύνες. Τι λέτε καλέ; Τι τον ενδιαφέρει τον δημόσιο υπάλληλο αν οι χάκερς κάνουν πάρτι στην Πύλη του Κτηματολογίου ή στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο ή στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Υπάρχει περίπτωση στο τέλος του μήνα να μην πάρει τον μισθό του; Δεν υπάρχει, διότι στο δημόσιο εκτός από κάποιες εξαιρέσεις λειτουργεί το τρίπτυχο: έλλειψη λογοδοσίας, ασυδοσία, ατιμωρησία που σε συνδυασμό με το «όλοι άριστοι», τις ζημίες, μεγάλες και μικρές στο δημόσιο, τις πληρώνουν οι φορολογούμενοι. Τις προάλλες στη Βουλή ο Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών Δημήτρης Δημητρίου επεσήμανε πως τα ζητήματα που προκύπτουν είναι πολύ σοβαρά, με πρώτο συμπέρασμα την υποτίμηση του κινδύνου και πως ενώ οι υπηρεσίες γνώριζαν τις μαύρες τρύπες δεν προσέτρεξαν να τις κλείσουν έγκαιρα. Είπε μάλιστα ότι προσδοκά πως στην επόμενη συνεδρία θα ακουστούν εισηγήσεις για την αποτροπή του κινδύνου μιας νέας επίθεσης. Το ενδεικτικό της όλης κατάστασης ήταν εκείνο που είπε ότι δηλαδή οι χάκερς και οι κυβερνοεπιθέσεις δεν περιμένουν τη δημόσια υπηρεσία πότε θα ανοίξει για να επιτεθούν, για τούτο πρέπει να αλλάξουν «κάποια δομικά στοιχεία, όπως και η νοοτροπία του «ωχαδελφισμού», που υπάρχει».
Στη σύγχρονη εποχή που η τεχνολογία τρέχει με αδιανόητες ταχύτητες, ο «ωχαδελφισμός», όχι μόνο είναι ασύμβατος με όσους υπηρετούν συστήματα σε επιχειρήσεις, κράτη και τεχνολογικά συμπλέγματα, αλλά είναι συχνά καταστροφικός, εξ ου και οι σοβαροί οργανισμοί δεν επιτρέπουν, ράθυμους, τεμπέληδες και γενικά «υπαλλήλους του ρουσφετιού» να ασχολούνται με τέτοια τεχνολογία. Σε ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του, οι μαύρες τρύπες στο πλέγμα του διαδικτύου του δημοσίου, δεν μπορούν να χάσκουν ανοικτές για πολύ καιρό.
Και τα πέντε χρόνια δεν τα λες πολύ καιρό, τα λες εγκληματικά μεγάλο διάστημα. Την εγκληματική αυτή μαύρη τρύπα υπενθύμισε ο βουλευτής της ΔΗΠΑ-Συνεργασία, Αλέκος Τρυφωνίδης, λέγοντας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι σχεδόν γυμνή από κυβερνοασφάλεια: «Ενώ από το 2018 όταν έγινε η κυβερνοεπίθεση στο Υπουργείο Εξωτερικών, είχε αποφασιστεί να δημιουργηθούν όλες οι απαραίτητες υποδομές για την κυβερνοασφάλεια, από τότε δεν έγινε ουσιαστικά τίποτε. Με βάση τη δήλωση του Βοηθού Επιτρόπου Επικοινωνιών όπου ανήκει η Αρχή Ψηφιακής Ασφάλειας όλες οι θεμελιώδεις αρχές που έπρεπε να εφαρμοστούν από τις ουσιώδεις υπηρεσίες, σχεδόν δεν έχουν εφαρμοστεί από καμία ουσιώδη υπηρεσία».
Χρειάζεται να λεχθεί οτιδήποτε άλλο; Όχι αλλά χρειάζεται να γίνουν πολλά. Αρχικά θα πρέπει να γίνει μια έρευνα όπου θα μας πούνε οι ερευνητές γιατί από το 2018 δεν έγινε τίποτα και ποιοι ήταν εντεταλμένοι να ενεργήσουν και δεν ενήργησαν. Θα πρέπει ακόμα να μας πούνε, σε εμάς τους φορολογούμενους, πόσο μας στοίχισαν οι μαύρες τρύπες και τέλος ποιοι θα πληρώσουν για όλα αυτά. Διότι μην έχετε αμφιβολίες για τη ζημιά που προκλήθηκε, ας πούμε στο Κτηματολόγιο που για ένα μήνα ευαίσθητα έγγραφα ήταν έρμαιο στα χέρια των χάκερ. Ανάμεσα στα απίστευτα που ελέχθησαν και τα οποία επιβεβαιώνουν αυτά που γράφουμε περί μεγάλου ελλείματος λογοδοσίας ήταν και αυτά του βουλευτή του ΑΚΕΛ Ανδρέα Πασιουρτίδη ότι, η Αρχή Ψηφιακής Ασφάλειας και ο Έφορος Εσωτερικού Ελέγχου, είχαν υποβάλει εισηγήσεις στο Τμήμα Υπηρεσιών Πληροφορικής για κενά που υπήρχαν και βελτιώσεις που έπρεπε να γίνουν και υπήρξαν επανειλημμένες συστάσεις που δεν υλοποιήθηκαν.
Αν όλα όσα ζητήθηκαν να γίνουν γίνονταν, θα αποφευγόταν η κυβερνοεπίθεση στο κτηματολόγιο. Γιατί οι κυρίες και οι κύριοι του Τμήμα Υπηρεσιών Πληροφορικής απέφυγαν να υλοποιήσουν τις συστάσεις; Με όλα αυτά που έχουν προταχθεί από τους βουλευτές στην Επιτροπή Θεσμών της Βουλής γίνεται πέραν πάσης αμφιβολίας αντιληπτό ποιοι ευθύνονται για τις κυβερνοεπιθέσεις που έπληξαν τα διάφορα τμήματα της κυβερνητικής μηχανής. Άμα λοιπόν θέλει η Γενική Εισαγγελία, διατάζει αυτεπάγγελτα την έρευνα και βρίσκει ποιοι είναι οι ανεύθυνοι που φταίνε για το έγκλημα και που πληρώνονται ως υπεύθυνοι.
Πρέπει, ακόμα, κάποιοι να καταλάβουν ότι ο καιρός των σκλάβων έχει περάσει ανεπιστρεπτί και να συμπεριφέρονται με σεβασμό στους συναδέλφους τους έστω και αν είναι υφιστάμενοι τους. Οι ανεύθυνες συμπεριφορές, που περιφρονούν το γεγονός ότι οι φορολογούμενοι πληρώνουν από το υστέρημα τους, τους μισθούς στο δημόσιο, δεν πρέπει να αφήνονται ατιμώρητες. Δεν πρέπει κάτω από τον τρόμο που κάποιοι των επικεφαλής στο δημόσιο ασκούν, να αφήνονται να θεωρούν ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια μπορεί να γίνεται βορά μιας απαίσιας κρεατομηχανής. Είναι μια νοοτροπία που στον ιδιωτικό τομέα λειτουργεί πολύ διαφορετικά είναι στο δημόσιο την ίδια να επιβάλλεται μέσω ενός μπούλινγκ άγριου.
Τέτοιο μπούλινγκ που μετατρέπει ένα αξιοπρεπές πλάσμα, έναν επιστήμονα, σε χαλί που το πατά μια ή ένας προϊστάμενος επειδή είναι η κεφαλή ενός τμήματος. Η κεφαλή που έχει μετατρέψει το Τμήμα σε φέουδο και όλους τους υφιστάμενους σε παρελκόμενα ή και σκλάβους που αν δεν υπακούσουν στους παραλογισμούς της, δεν τους γδέρνουν τα κρανία μεν, αλλά τους κάνουν ερείπια δε. Και μιλάμε για συναδέλφους, με τους οποίους δουλεύουν χρόνια. Που κρύβονται σε σκοτεινές γωνιές ή σε αποχωρητήρια και κλαίνε και καταρρέουν. Όλο αυτό το εργασιακό Γκουαντανάμο, υπάρχει και λειτουργεί σε τμήματα της δημόσιας Υπηρεσίας, όπου οι προϊστάμενοι δεν το βλέπουν ή δεν έχουν καιρό για να το δουν. Εγώ το είδα και το πιστοποιώ και καλά κάνει ο φίλτατος υπουργός Εργασίας Γιάννης Παναγιώτου να εγκύψει στο θέμα.
Είναι σοβαρό και είναι 21ος αιώνας…
