Επιχειρώντας μια πρώτη –έστω πολύ πρώιμη- αποτίμηση των κυβερνητικών πεπραγμένων σ΄ αυτούς τους δυο μήνες, σίγουρα δεν μπορείς να είσαι απόλυτος στις προσεγγίσεις σου.
Πρώτα απ΄ όλα γιατί από την 1η Μαρτίου μέχρι και σήμερα, δεν υπάρχει ικανό δείγμα ώστε να κριθεί σε ποιον βαθμό υλοποιείται το κυβερνητικό πλάνο. Για τι έργο, άλλωστε, μπορείς να μιλάς σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα; Εκτός κι αν είσαι καθοδηγούμενος από ένα αφήγημα και θες να υποστηρίξεις εκβιαστικά τις θέσεις σου.
Από την άλλη, οι πιο πάνω παράγοντες δεν καθιστούν την κριτική απαγορευτική. Αλίμονο. Ο Τύπος, έντυπος και ηλεκτρονικός, έχει καθήκον να είναι καχύποπτος, να ελέγχει, να κρίνει, να υποδεικνύει, να θέτει προβληματισμούς. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση πρέπει να είναι δεκτική, χωρίς τάσεις μικροπρέπειας. Ειδικά στα πρώτα αυτά της βήματα.
Ακριβώς με το πιο πάνω σκεπτικό είναι που θέσαμε το θέμα της παρανομίας από πλευράς του Νίκου Χριστοδουλίδη για τη δημοσιοποίηση των προεκλογικών εισφορών στο επιτελείο του. Όπως αποδείχθηκε, ο νέος Πρόεδρος έπρεπε να δημοσιοποιήσει αναλυτικά στοιχεία, παραθέτοντας τα ονόματα των νομικών και φυσικών προσώπων που συνεισέφεραν οικονομικά για τους σκοπούς της προεκλογικής του εκστρατείας. Κι όχι απλώς να δημοσιεύσει συνοπτικά τις εισφορές, όπως είχε πράξει.
Παρ΄ όλο που το θέμα ηγέρθη μετά από μια πρόταση νόμου, η οποία ενδεχομένως να προωθήθηκε για συζήτηση στη Βουλή με σκοπιμότητα (αποδόθηκε στον Αβέρωφ Νεοφύτου) για να ανακινηθεί η υπόθεση, η ουσία δεν άλλαζε. Ο νέος Πρόεδρος είχε κάνει λάθος. Και στην προκειμένη ο δημοσιογραφικός έλεγχος ήταν επιβεβλημένος.
Το θετικό είναι ότι ο Χριστοδουλίδης την ημέρα που δημοσιεύτηκε η ενδεχόμενη παρανομία του, έλαβε αμέσως μέτρα. Έδωσε οδηγίες και δημοσιοποιήθηκαν λεπτομερή στοιχεία, από την αρχή της εξαγγελίας της υποψηφιότητάς του (5/2022). Κι ενώ θα μπορούσε να δώσει στοιχεία μέχρι και έξι μήνες πριν από τις εκλογές.
Με αυτό τον τρόπο υπηρέτησε (έστω με καθυστέρηση) την πολυδιαφημιζόμενη από πλευράς του διαφάνεια και έστειλε το μήνυμα πως τον ενδιαφέρει η ουσία. Μακριά από ψευτοεγωισμούς και άλλου είδους συμπλέγματα.
Αυτή η θετική αντίδραση, όμως, δεν είναι αρκετή να καλύψει κάποιες άλλες αρνητικές πτυχές αυτής της περιόδου. Μικρά ή μεγαλύτερα ζητήματα που προέκυψαν, δείχνουν ότι κάποια κυβερνητικά στελέχη και δη υπουργοί, δεν έχουν αντιληφθεί πλήρως τον ρόλο που καλούνται να διαδραματίσουν.
Το νοιώσαμε κι όταν διαβάζαμε τις προάλλες τις δηλώσεις περιουσιακών στοιχείων κάποιων κυβερνητικών στελεχών. Αναφερόμαστε σ΄ αυτούς, οι οποίοι λες και συμπλήρωναν τις φόρμες με το στανιό. Δεν λέμε κατ΄ ανάγκη πως είχαν πρόθεση να αποκρύψουν περιουσία. Όμως, σε κάποιες περιπτώσεις, διάβαζες και πάσχιζες να αντιληφθείς αν ένα ασφαλιστικό σχέδιο αποτελεί επένδυση ή κάλυψη για θέματα υγείας. Ένας έβαζε την αξία του ακινήτου με βάση τους τίτλους ιδιοκτησίας, κι άλλος έγραφε νούμερα χωρίς να μπει στον κόπο να επεξηγήσει.
Κάτι τέτοια φαινομενικά μικρά ζητήματα, είναι που δείχνουν νοοτροπίες. Γιατί όταν συμπληρώνεις σωστά και με ευκρίνεια τη δήλωσή σου για τα περιουσιακά σου στοιχεία, το πράττεις γιατί αντιλαμβάνεσαι πως λογοδοτείς στην κοινωνία και ότι το αξίωμά σου συνοδεύεται κι από ευθύνες. Ακόμη κι αν ο Νόμος προνοεί άλλα. Για να μην είμαστε άδικοι, άλλοι έδειξαν να τα κατανοούν αυτά. Όπως, καλή ώρα, ο Κωνσταντίνος Κόμπος. Διαβάζοντας το Πόθεν Έσχες του, δεν μας έμεινε καμιά απορία. Παρά τον ιδιαίτερο γραφικό του χαρακτήρα.
Κατά τ΄ άλλα, για το θέμα των κυρώσεων γίναμε μάρτυρες ανούσιων (κατ΄ εμάς) συσκέψεων στο Προεδρικό Μέγαρο και ακούσαμε διάφορα για δημιουργία Εθνικής Μονάδας Εφαρμογής Κυρώσεων και μηχανισμό εποπτείας. Μάλλον, όλα αυτά τα εύηχα ήταν για τα αφτιά των δυτικών. Γιατί, η αλήθεια είναι πως υπάρχει μηχανισμός, ο οποίος αρκεί μόνο να ενισχυθεί.
Όσο για τα σχόλια περί ευχάριστης διάθεσης που διακατέχει κάποιους κύκλους κοντά στην κυβέρνηση, την ευφορία, τις αυτοφωτογραφίες με τα κινητά (selfies, για τους αγγλομαθείς) και τους χαριεντισμούς, δεν θα επεκταθούμε. Θα κλείσουμε λέγοντας πως μας ενδιαφέρει πρωτίστως να δούμε άμεση επίλυση κάποιων ζητημάτων, όπως για παράδειγμα αυτό της διεύθυνσης των Φυλακών. Με τη δημόσια ασφάλεια δεν μπορείς να παίζεις.
