Αθήνα-
Σε 15 μέρες, μαζί με την σημερινή, Η Ελλάδα πάει στις κάλπες για να εκλέξει την επόμενη κυβέρνησή της, και βεβαίως τους 300 της νέας Βουλής. Η προεκλογική εκστρατεία έως τώρα είναι ήπια. Δεν έχουμε γευτεί ακόμα τις άγριες αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις των προηγούμενων εκλογών. Μακάρι να μείνει έτσι ως το τέλος.
Η βασική εξήγηση για αυτό, είναι ότι πάνω-κάτω τα κόμματα ξέρουν που στέκονται, δίχως αυτό να σημαίνει ότι έχει καθοριστεί το αποτέλεσμα. Το δείχνουν όλες οι μετρήσεις, πολλές από τις οποίες είναι και κυλιόμενες πλέον. Δηλαδή γίνονται, και επικαιροποιούνται σχεδόν σε ημερήσια βάση. Τις παραγγέλνουν τα κόμματα. Τις μαθαίνουμε και εμείς.
Η τελευταία, κανονική δημοσκόπηση, έγινε αυτήν την εβδομάδα από την Metron Analysis για λογαριασμό της τηλεόρασης Mega. Δίνει προβάδισμα 6,3% στην Νέα Δημοκρατία, που παίρνει 29,3% στην πρόθεση ψήφου έναντι 23% του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για αύξηση 1,5% σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας.
Αυτό το ποσοστό, σε συνδυασμό με το σχεδόν 9% που δίνει το γκάλοπ στο ΠΑΣΟΚ, ενδέχεται να φτάνει για τον σχηματισμό κυβέρνησης από την πρώτη Κυριακή, και μάλιστα με ισχυρή (για τα δεδομένα της απλής αναλογικής που ισχύει για πρώτη φορά, και μόνο για τον 1ο γύρο) εκπροσώπηση, που μπορεί να ξεπεράσει και τους 155 βουλευτές – θέλεις 151 για να σχηματίσεις κυβέρνηση.
Αυτό το σενάριο όμως, όσο επιμένει ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ κ. Ανδρουλάκης ότι θα συζητήσει κυβερνητική συνεργασία με ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ αλλά χωρίς Μητσοτάκη ή Τσίπρα στην Πρωθυπουργία, μάλλον αποκλείεται.
Θα πει κάποιος ότι στην πολιτική όλα είναι ρευστά. Όταν έρθει η ώρα και έχεις μπροστά σου την ετυμηγορία των πολιτών, τα περσινά σταφύλια έχουν ξινίσει και η κωλοτούμπα είναι έτοιμη. Πόσες φορές δεν έχουμε δει τέτοιο έργο…
Σ’ αυτήν την περίπτωση όμως, ακόμα κι αν κάνει την τούμπα ο Ανδρουλάκης, το πιο πιθανό είναι ο Μητσοτάκης να του πει όχι. Και αυτό το «όχι», όταν θα λάβει την 1η εντολή από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας να σχηματίσει κυβέρνηση ως πρώτο κόμμα, θα δυσκολευτεί πολύ να το δικαιολογήσει.
Ο Κυριάκος, εάν συνεχιστεί αυτή η υπέρ του δυναμική που υπάρχει τώρα, θέλει να πάει στον β’ γύρο μετά από 30 ημέρες με άλλο εκλογικό σύστημα πια (ενισχυμένης εκλογικής που πριμοδοτεί το 1ο κόμμα), και να κυβερνήσει μόνος του. Ακόμα και με λιγότερους βουλευτές από εκείνους που θα είχε το κυβερνητικό σχήμα εάν συνεργάζονταν από τον α’ γύρο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Άλλωστε, ο Πρωθυπουργός έδωσε ευθέως το στίγμα του την Πέμπτη από την Κεφαλονιά: «Δεν χρειαζόμαστε την επόμενη ημέρα έναν ασταθή κυβερνητικό συνασπισμό. Χρειαζόμαστε μία σταθερή κυβέρνηση, ναι, μονοκομματική, αλλά έχω πει πολλές φορές όχι κατ’ ανάγκη μονοχρωματική».
Από την άλλη μεριά, ο Τσίπρας, ακόμα και αν δεν το πιστεύει ούτε ο ίδιος, προωθεί στις προεκλογικές του ομιλίες ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αναδειχθεί πρώτο κόμμα την 21η Μαίου. Σε αυτήν δε την περίπτωση, πιστεύει ότι μπορεί μια συμμαχία μεταξύ πρώτου και τρίτου κόμματος (δηλ. ΠΑΣΟΚ), να βγάλει κυβέρνηση.
Με τα υπάρχοντα δημοσκοπικά και πολιτικά δεδομένα (δηλ. το ανοδικό υπέρ του Κυριάκου ρεύμα, έπειτα από την βουτιά που έγινε μετά από τα Τέμπη), αυτό το ενδεχόμενο μοιάζει ακραίο. Ακόμα και αν ο Τσίπρας κάνει πιο εντυπωσιακή τούμπα και ξανανταμώσει με τον Βαρουφάκη. Τον οποίο κρατά τώρα σε απόσταση-«μη με πλησιάζεις», γιατί με τις σαχλαμάρες που αυτός λέει για κρατικοποίηση τραπεζών και τέτοια επικίνδυνα, τρομάζει και διώχνει κόσμο, και θα χάσει ποσοστά και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Συγκρατείστε λοιπόν από όλα αυτά, ότι ετούτη είναι μια «φωτογραφία» της στιγμής. Στην Ελλάδα των αναπάντεχων εκπλήξεων, βεβαιότητες δεν υπάρχουν. Ούτε και λογική. Έχουμε δρόμο μπροστά μας.
Θα τον περπατήσουμε μαζί, και εμείς θα είμαστε εδώ να σας μεταδίδουμε τα φανερά και τα κρύφια…
(Εικονογράφηση από το BBC)
