Προφανώς δεν είναι όλοι οι άνθρωποι οι ίδιοι. Ο καθένας από εμάς σκέφτεται και λειτουργεί συνήθως διαφορετικά. Ως εκ τούτου, η αντίδραση του νέου υφυπουργού Τουρισμού στα όσα γράφτηκαν και ακούστηκαν για την πρόσληψη από τον ίδιο μιας 19χρονης σε θέση συμβούλου δεν αποκλείεται να ήταν διαφορετική, εάν η πρόσληψη αφορούσε άλλον υφυπουργό ή υπουργό.
Το θέμα εξαντλήθηκε, αλλά η κριτική που δέχθηκε ο νέος υφυπουργός συνεχίζεται σε μεγάλο βαθμό. Τουλάχιστον στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Ο λόγος ήταν κυρίως τα όσα είπε για να επιχειρηματολογήσει για την απόφαση του. Κάποιοι σχολίασαν και τον τρόπο που τα είπε, κάτι που θεωρώ άδικο. Η κριτική ήταν όμως εν πολλοίς δικαιολογημένη, καθώς η εντύπωση που έδωσε ο υφυπουργός ήταν πως, αντί να αμυνθεί, επιτέθηκε. Και η επίθεση δεν είναι πάντα η καλύτερη άμυνα. Η καλύτερη άμυνα πρωτίστως είναι η πρόληψη.
Αν και ο ίδιος έδωσε κάποια πειστικά επιχειρήματα για την απόφασή του, η οποία ήταν καθόλα νομότυπη, παρά τα όσα ακούγονται. Η απάντησή του, όμως, ήρθε με καθυστέρηση. Θα μπορούσε τα όσα ανέφερε στην τηλεοπτική του εμφάνιση στο ΡΙΚ να τα έλεγε την προηγούμενη. Έστω μέσω μιας γραπτής δήλωσης. Έτσι, δεν εξέλειπαν και οι κατηγορίες περί συνεννόησης με το Προεδρικό, κάτι που ο υφυπουργός απέρριψε.
Τα αντανακλαστικά, όμως, του Κώστα Κουμή δεν ήταν αυτά που θα αναμέναμε όταν η νέα Κυβέρνηση δεχόταν πυρά, με τον Πρόεδρο μάλιστα να παρεμβαίνει για μια απόφαση ενός υφυπουργού του. Αν και η κριτική ήταν δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με το ζήτημα που προέκυψε, όφειλε και ο υφυπουργός να προστατεύσει νωρίτερα τόσο τη συνεργάτιδα του, όσο και τον Πρόεδρο και τον εαυτό του.
Το πιο σημαντικό, όμως, όφειλε ο ίδιος να αναλογιστεί το αποτέλεσμα των πράξεων του εκ των προτέρων. Να ζυγίσει καλύτερα τα πράγματα, να σκεφτεί ποια ενδεχόμενα μηνύματα θα δίδονταν στην κοινωνία αλλά και στο προσωπικό του οργανισμού του οποίου προΐσταται. Γιατί τη στιγμή που κάποιος δέχεται δημόσια αξιώματα πρέπει να έχει υπόψη του πως για ό,τι κάνει και ό,τι δεν κάνει θα κρίνεται πάντα, με αντίκτυπο όχι μόνο στον ίδιο.
Ως εκ τούτου, απαιτείται να υπάρξει καθαρή κρίση και περισυλλογή πριν από τις πράξεις, Προσωπικά δεν θεωρώ μεμπτό ο εκάστοτε υπουργός ή υφυπουργός να επιλέγει τους δύο – τρεις ανθρώπους τους οποίους θέλει να έχει δίπλα του για να δουλέψει, να παράγει έργο και πολιτική, είτε αυτοί έχουν πτυχία ή όχι. Ούτε συμμερίζομαι την άποψη πως κάτι τέτοιο πρέπει να θεσμοθετηθεί, αν και όλα δείχνουν πως αυτό είναι πλέον μονόδρομος. Θεωρώ όμως πως στη συγκεκριμένη περίπτωση υπήρξε ένας λάθος χειρισμός, με αποτέλεσμα τελικώς αυτό να μεγεθυνθεί και να πλήξει την εικόνα και της κυβέρνησης και του υφυπουργού. Ο οποίος έως τώρα δεν είχε δώσει αφορμή για αρνητικό σχολιασμό ή και κριτική. Και είναι κρίμα η προσοχή στο Υφυπουργείο Τουρισμού από τα ΜΜΕ να είναι τελικά για λάθος λόγους. Η ευθύνη όμως δεν είναι μόνο των σχολιαστών των ΜΜΕ και των ΜΚΔ.
