Άρεσε στην στήλη η ομιλία του Προέδρου Χριστοδουλίδη, στη Λάρνακα, για την στεγαστική πολιτική που θέλει να προωθήσει.
Θα πείτε, στα λόγια τα καταφέρνουν όλοι. Διαφωνώ. Δεν μπορούν όλοι να πουν αυτά που είπε ο Πρόεδρος. Προσπαθήστε να κάνετε εικόνα π.χ. τον Αναστασιάδη να τα λέει. Αδύνατο. Το πολύ-πολύ να μας έλεγε για επενδύσεις στον οικιστικό τομέα, για κίνητρα στους ντιβέλοπερς (ναι κύριοι, και άλλα κίνητρα), για περισσότερους ορόφους, για επέκταση οικιστικών ζωνών (οι υφιστάμενες, σημειώστε, χωρούν άλλους τόσους μέσα) για μεμονωμένες κατοικίες (εγκλήματα στη φύση με το προκλητικό άλλοθι του φτωχού αγρότη που πρέπει να κτίσει της κόρης), για την ανάγκη να ψηφιστεί ο νόμος για τις «μεγάλες αναπτύξεις», για προσέλκυση (και άλλων) ξένων αγοραστών ακινήτων και άλλα παρόμοια.
Ο κ. Χριστοδουλίδης μίλησε διαφορετικά. Για την ομιλία τού λέμε μπράβο. Αν μείνει στην ομιλία, εδώ θα είμαστε, ελπίζω, να τον «στολίσουμε» καταλλήλως. Να είναι βέβαιος. Και δεν θα περιμένουμε, εννοείται, να αναλώσει την πενταετία. Τα φτωχά, μικρομεσαία και πολλά από τα μεσαία στρώματα της κοινωνίας βιάζονται. Και ο Πρόεδρος έδειξε να το αντιλαμβάνεται.
Σε μια από τις πρώτες του δηλώσεις ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Ν. Χριστοδουλίδης είχε πει (νομίζω στο Νοσοκομείο Λεμεσού) πως δεν αρκούν οι διαγνώσεις των προβλημάτων, απαιτούνται λύσεις. Χθες είπε πως «σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον μιας πρωτοφανούς, για τα δεδομένα της χώρα μας, στεγαστικής κρίσης, η οποία αγγίζει κατά κύριο λόγο τη νέα γενιά, την οποία κρίση καλούμαστε και οφείλουμε να διαχειριστούμε αμέσως. Το ιδιαίτερα υψηλό κόστος ανέγερσης κατοικίας, αλλά και η δυσκολία εξασφάλισης χρηματοδότησης, έχουν εκτοπίσει σημαντικό αριθμό συμπατριωτών μας από τη στεγαστική αγορά». Όντως δεν αρκεί η διάγνωση, Πρόεδρε, αλλά η διάγνωση που κάνατε μάς επιτρέπει να ελπίζουμε πως είναι δυνατό να ψηλαφίσετε και τη λύση.
Είπε ακόμα: «Το κόστος εξασφάλισης προσιτής στέγης, είτε με αγορά είτε με ενοικίαση, έχει αυξηθεί κατακόρυφα κατά τα τελευταία χρόνια». Ε, αφού το καταλαβαίνετε, Πρόεδρε, γιατί μάς λέτε κάθε λίγο πως μια χαρά ήταν η προηγούμενη διακυβέρνηση και θα συνεχίσετε από εκεί που έμεινε; Ξεχνάτε τι μεσολάβησε και η γη και ό,τι άλλο ακίνητο πάνω σε αυτήν έγιναν απλησίαστα για την πλειοψηφία του κόσμου; Ξεχνάτε τους «επενδυτές» που αγόραζαν ό,τι να ‘ναι και όσα να ‘ναι για να πάρουν διαβατήριο (και τώρα visa ή άλλα προνόμια) και πλέον ανοίγει ο καθένας το στόμα του και λέει όποια τιμή θέλει, είτε για αγορά, είτε για ενοικίαση;
«Ως αποτέλεσμα», είπε ο Πρόεδρος, «είναι πλέον ορατός ο κίνδυνος διάβρωσης της κοινωνικής συνοχής, αφού με την αύξηση του οικογενειακού προϋπολογισμού για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών, επηρεάζονται δυσμενώς άλλες εξίσου σημαντικές και απαραίτητες ανάγκες, όπως η εκπαίδευση, η οικογένεια, οι ανάγκες των παιδιών, και πολλά άλλα». Δεν είναι κίνδυνος, Πρόεδρε, είναι ήδη πραγματικότητα.
Ο κ. Χριστοδουλίδης είπε ότι «η Κυβέρνηση έχει αποφασίσει τον σχεδιασμό ενός νέου πλαισίου Στεγαστικής Πολιτικής, καθώς και τη σύσταση Ενιαίου Στεγαστικού Φορέα, ο οποίος θα έχει την ευθύνη διαμόρφωσης της Στεγαστικής Πολιτικής του κράτους, προς αντιμετώπιση των αναγκών των πολιτών». Βιαστείτε!
Μεταξύ άλλων «στόχος είναι η συγκέντρωση και κατηγοριοποίηση κρατικών τεμαχίων γης, ώστε να είναι δυνατή η αξιολόγηση των αναπτυξιακών τους δυνατοτήτων και η εκπόνηση συγκεκριμένων και στοχευμένων πολιτικών στέγασης». Ναι, Πρόεδρε, όσα χαλίτικα απέμειναν που δεν τα ξεκοκάλισαν οι από μέσα ή όσα δεν έγιναν πράσινα, τρομάρα τους, πάρκα ηλεκτροπαραγωγής. Έστω, κάποια απ’ όσα γλίτωσαν. Να αφήσουμε και για τους επόμενους.
Είπε και κάτι ο Πρόεδρος που… τρομάζει. Οκ, που ανησυχεί. Είπε πως πρέπει να υπάρξει «ενεργοποίηση του ιδιωτικού τομέα, ο οποίος είναι σε θέση, με στοχευμένα κίνητρα (σ.σ. ωχ!), να συνδράμει και να βοηθήσει στην αύξηση του διαθέσιμου κτηριακού αποθέματος». Να μας συγχωρείτε, κ. Χριστοδουλίδη, την ενεργοποίηση του κράτους περιμένουμε, όχι των ιδιωτών κατασκευαστών, πωλητών, μεσιτών, ενοικιαστών, κλπ. Αυτοί στην πλειοψηφία τους ας ασχοληθούν με τους «επενδυτές» και με το καλοπληρωμένο προσωπικό των εταιρειών που κατέβηκαν κάτω κατά χιλιάδες και αγοράζουν και ενοικιάζουν. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό για τους υπόλοιπους.
Συνεργασία ναι, αλλά το πάνω χέρι στο κράτος. Δεν χωρεί άλλη ανέλεγκτη κερδοσκοπία στους στόχους που εσείς θέσατε χθες.